Aliens vs. Predator

Aliens vs Predator
Μάχη για την επιβίωση του είδους




Τα τελευταία χρόνια είναι της μόδας τα remake πολλών κλασικών (και μη) παιχνιδιών. Ένα από αυτά, το Aliens vs Predator, είχε αποκομίσει θετικά σχόλια κατά την δεκαετία του ’90, ενώ τα τελευταία χρόνια έγινε ιδιαίτερα γνωστό μέσα από το cinema. Η Βρετανική Rebellion, η οποία έφτιαξε το όνομά της πρωτίστως απ’ τον συγκεκριμένο τίτλο, αποφάσισε να επαναφέρει την σειρά 10 χρόνια αργότερα. Για να δούμε λοιπόν τι μπορεί να προσφέρει το συγκεκριμένο FPS και κατά πόσο ανανεώθηκε σε σχέση με τις παλιές του εκδόσεις.

Σενάρια
Στο Alien vs Predator μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα σε στρατιώτη, predator ή alien. Υπάρχουν τρεις διαφορετικές ιστορίες, καθεμία από τις οποίες αντιπροσωπεύει τους αντίστοιχους πρωταγωνιστές. Όποια από τις τρεις ιστορίες κι αν επιλέξετε, το εναρκτήριο intro θα σας παρουσιάζει κάποιον μυστηριώδη επιστήμονα-ερευνητή, τον Weyland, την στιγμή που ανακαλύπτει μία μεγάλη φωτεινή πηγή. Δεν υπάρχει καμία περαιτέρω διευκρίνιση σχετικά με το τι είναι αυτή η ανακάλυψη, οπότε τα γεγονότα κάθε ιστορίας, θα σας οδηγήσουν αργότερα στη λύση του μυστηρίου.

Η καριέρα του Αμερικανού στρατιώτη που χειρίζεστε είναι αν μη τι άλλο γνωστή. Είστε ένας απλός πεζοναύτης που συμμετέχει σε μια διαστημική αποστολή. Ένα εξωγήινο διαστημόπλοιο εμφανίζεται μπροστά σας από το πουθενά κι αυτό αναγκάζει τον οδηγό του στρατιωτικού αεροσκάφους που επιβαίνετε να κάνει προσγείωση στον πλησιέστερο πλανήτη. Μετά την άτσαλη προσγείωση εσείς χάνετε τις αισθήσεις σας κι όταν ξυπνάτε, ανακαλύπτετε ότι τελικά είστε σχεδόν μόνος. Η μόνη βοήθειά σας είναι η φωνή της…Tequila. Δεν εννοούμε φυσικά το γνωστό ποτό, αλλά μία ανώτερή σας η οποία σας καθοδηγεί για το τι πρέπει να κάνετε. Στην πορεία, θα συναντήσετε κι άλλους συναδέλφους σας, οι οποίοι όμως θα είναι αδύναμοι να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε απειλή, άρα θα κληθείτε για άλλη μια φορά να τα βγάλετε πέρα μόνος σας.

Ο Predator και ο Alien έχουν ακόμη πιο αδιάφορα σενάρια. Στην περίπτωση του Predator -το οποίο αποτελεί κι αυτό με τη σειρά του εξωγήινο είδο- απλά εκπαιδεύεστε ως νεοσύλλεκτος για να μάθετε την πολεμική τέχνη της φυλής σας. Στο σενάριο του Alien, είστε μέλος ενός πειράματος του κυρίου Weyland (του επιστήμονα που βλέπουμε στο εναρκτήριο βίντεο). Γεννιέστε σε θάλαμο, μεγαλώνετε υπό επιτήρηση, αλλά στο τέλος φεύγετε εκτός ελέγχου κι αποδράτε από το εργαστήριο, σκοτώνοντας όποιο ανθρώπινο ων βρείτε μπροστά σας.

Πυροβόλα ότι κινείται
Ανάμεσα σε ανθρώπους, aliens και predators, υπάρχει μόνο έχθρα και καμία απολύτως συμμαχία. Άρα, οποιονδήποτε από τους τρεις χαρακτήρες κι αν ελέγχετε, θα πρέπει να σκοτώνετε τα άλλα δύο είδη. Ο στρατιώτης είναι ικανός χειριστής όπλω, το Alien διακρίνεται για την ταχύτητά του και την ικανότητα αναρρίχησης πάνω σε οποιαδήποτε επιφάνεια και τέλος, ο Predator έχει πολλές αρετές. Καταρχήν χρησιμοποιεί τόσο την επίθεση με τις δαγκάνες του (light attack και heavy attack), όσο και ένα λέιζερ όπλο, το plasma caster, με το οποίο μπορεί πετάξει απλή ή μεγάλη ακτίνα, ανάλογα με το αν το κρατάτε πατημένο ή όχι. Ο Predator μπορεί ακόμη να μπλοκάρει εύκολα επιθέσεις, να κάνει απότομες melee επιθέσεις από μακρινή απόσταση, να πηδάει σε σημεία μεγάλου υψομέτρου και να κινείται ως αόρατος. Στην τελευταία περίπτωση, η οθόνη σας γίνεται μπλε και οι εχθροί που σας έχουν γύρω σας βλέπουν μόνο το περίγραμμά σας. Σε χαρακτήρες που ελέγχονται από υπολογιστή, δεν περνάτε εύκολα απαρατήρητος, αλλά στο multiplayer mode μπορείτε έτσι εύκολα να ξεγελάσετε άλλους παίκτες.

Καθοδηγούμενοι κάθε φορά από τα objectives, θα πρέπει να φέρετε εις πέρας τις αποστολές με τον χαρακτήρα που επιλέξατε, εκτελώντας τις συνηθισμένες εντολές. Δηλαδή σκοτώστε ότι κινείται, ανοίξτε μία πόρτα, βρείτε ένα αντικείμενο και βάλτε το σε έναν μηχανισμό για να τον ενεργοποιήσετε κ.ο.κ. Δεν υπάρχει κάτι το δύσκολο, παρά μόνο τα προχωρημένα στάδια όπου θα αντιμετωπίζετε δυσκολότερους εχθρούς. Ευτυχώς σας δίνεται πάντοτε η δυνατότητα να αλλάξετε το επίπεδο δυσκολίας, ακόμα και αφού ξεκινήσετε.

Το gameplay του Aliens vs Predator θα ήταν πολύ καλύτερο, αν δεν παρουσιάζονταν κάποια μικρά θεματάκια. Καταρχήν οι εχθροί σας έχουν αρκετές ομοιότητες μεταξύ τους. Άνετα θα μπορούσε η Rebellion να δημιουργήσει περισσότερες παραλλαγές, ώστε να μπορέσετε να ξεφύγετε από την μονοτονία. Ένα ακόμη ενοχλητικό θέμα –ίσως για τους πιο παρατηρητικούς- είναι το σενάριο. Από τους τρεις χαρακτήρες, ο πεζοναύτης παρουσιάζει μικρό ενδιαφέρον (καθώς τέτοιου είδους διασωστικές περιπέτειες έχουμε δει δεκάδες φορές) ενώ οι Predator και Alien περνάνε στα ψιλά γράμματα. Θα υπάρχουν δηλαδή ακόμα και περιπτώσεις όπου θα προχωράτε κάπου με έναν εξωγήινο χαρακτήρα και δεν θα ξέρετε τι θα πρέπει να κάνετε και για ποιο λόγο να το κάνετε.

Η συμπεριφορά των εχθρών σας δεν είναι καθόλου ρεαλιστική κι αυτό εξαρτάται κυρίως από το είδος της φυλής τους. Όταν έχετε τον ρόλο του στρατιώτη, τα aliens πετάγονται από διάφορα σημεία γύρω σας, σκαρφαλώνουν σε τοίχους, παράγουν βλαβερό οξύ ακόμα και λίγα δεύτερα μετά τον θάνατό τους και γενικά παρουσιάζουν μία συμπεριφορά που μοιάζει με αυτή των ερπετών. Όλα καλά ως εδώ. Απ’ την άλλη, οι predators χρησιμοποιούν αρκετά την απόκρυψη και τον αιφνιδιασμό, αν και το εξωτερικό τους περίβλημα μαρτυράει που βρίσκονται. Το μεγάλο πρόβλημα όμως το είδαμε στους ανθρώπους, οι οποίοι άλλοτε είναι αφελείς -μη μπορώντας να σας παρατηρήσουν ενώ βρίσκεστε δίπλα τους- κι άλλοτε μοιάζουν τόσο φοβιτσιάρηδες, σε σημείο που θα τους δείτε μέχρι και να κάνουν πως τρέχουν (πάνω σε τοίχο) για να ξεφύγουν, ενώ εσείς θα είστε πίσω τους, έτοιμοι να τους κατασπαράξετε.

Ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε παίζοντας το παιχνίδι, ήταν το διαρκές σκοτάδι. Ειδικά με τις αποστολές του στρατιώτη, το σκοτάδι είναι πολλές φορές τόσο αποπνιχτικό, που ένας φακός δεν μπορεί με τίποτα να σας σώσει. Πόσο μάλλον όταν είστε από παντού περιτρυγυρισμένος από εξωγήινους, οι οποίοι σε melee επιθέσεις «σας έχουν εύκολα». Κι όλα αυτά ενώ παράλληλα θα ξεμένετε από σφαίρες συχνά, κάτι που θα δυσχεραίνει αρκετά το έργο σας. Τα δυνατότερα διαθέσιμα όπλα είναι συνήθως και τα μόνα τα οποία θα σας ξελασπώσουν. Τα αδύναμα δυστυχώς δεν κάνουν καθόλου καλή δουλειά.

Το θετικό που μπορεί ένας μέσος παίκτης να αποκομίσει από το gameplay, είναι η δυνατότητα επιλογής τριών χαρακτήρων. Είναι από τις λίγες φορές που σας δίνεται η ευκαιρία να παίξετε τόσο τον ρόλο του καλού, όσο και τον ρόλο του κακού που…αντιμετωπίζατε ως «καλός». Θέλετε να ξεφύγετε από το κλασικό FPS και να χειριστείτε έναν Predator ή να δείτε πως περπατάει στο ταβάνι και στους αεραγωγούς ένας alien; Η επιλογή είναι δική σας. Μέσα στο παιχνίδι, υπάρχει επίσης και η αίσθηση μιας τρομακτικής ατμόσφαιρας θρίλερ κι αυτό σίγουρα θα αρέσει σε όσους από εσάς θέλουν να ζουν τα games που παίζουν. Κλείνοντας το gameplay, στο θέμα επιλογής χαρακτήρα θα πρέπει να τονίσουμε ότι καλό θα είναι να τελειώσετε το ένα story πριν προχωρήσετε στο επόμενο, καθώς όταν κάνετε Load ένα παιχνίδι, αυτό φορτώνει το τελευταίο checkpoint σας. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση όπου θα έχετε ολοκληρώσει μία ολόκληρη ενότητα ιστορίας. Τότε, η πρόοδό σας θα αποθηκευτεί στις ενότητες για να μπορεί ανά πάσα ώρα και στιγμή να ανακληθεί.

Η ατμόσφαιρα και η ακατάπαυστη βία δεν είναι αρκετά για να καλύψουν τα τόσα προβλήματα που παρουσιάζονται στο gameplay.

Survivor
Πέρα από τα τρία διαφορετικά story, υπάρχει ένα ακόμη mode, το Single Player Survivor. Εκεί, αναλαμβάνετε έναν στρατιώτη και καλείστε να επιβιώσετε κόντρα σε ατελείωτα κύματα εξωγήινων. Όσο περισσότερη ώρα επιβιώσετε, τόσο μεγαλύτερο high score θα κάνετε.

Multiplayer
Τα Online modes του παιχνιδιού παρουσιάζουν ίσως και το πιο μεγάλο ενδιαφέρον. Υπάρχουν επτά διαφορετικά modes: Deathmatch, Species Team Deathmatch (ομάδες με παίκτες από την ίδια φυλή), Mixed Species Deathmatch (ομάδες με παίκτες οποιασδήποτε φυλής), Predator Hunt, Infestation, Domination και Survivor. Κάθε παίκτης συμμετέχει στα modes με τον χαρακτήρα που θέλει κι αυτό είναι ίσως που δίνει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο gameplay. Κερδίζοντας, ανεβάζετε το xp (experience), άρα ανεβαίνει αντίστοιχα και το level σας.

Στο Predator Hunt και στο Infestation, ένας παίκτης κάνει τον predator ή τον alien αντίστοιχα κι οι υπόλοιποι προσπαθούν να τον σκοτώσουν. Αν όμως ο παίκτης καταφέρει και σκοτώσει έναν στρατιώτη, τότε αυτός που θα σκοτωθεί γίνεται το alien της υπόθεσης. Το εκνευριστικό σημείο είναι ότι αν δεν σκοτώσετε κάποιον τότε είστε καταδικασμένοι να κάνετε συνέχεια respawn ως εξωγήινος. Τέλος, το Survivor είναι ίδιο με το single-player mode. Προσπαθείτε δηλαδή μαζί με άλλους παίκτες να επιβιώσετε τα ατελείωτα κύματα των εξωγήινων. Γενικά τα παραπάνω modes θα ήταν ακόμη πιο διασκεδαστικά, αν δεν ήσασταν αναγκασμένοι να περιμένετε με τις ώρες για να παίξετε ένα παιχνίδι. Τα Deathmatch modes είναι τα μόνα που παρουσιάζουν μια σοβαρή κίνηση σε συμμετοχές. Τα υπόλοιπα είναι συνήθως παραμελλημένα, ακόμα και τις βραδινές ώρες. Σε αυτό δε βοηθάνε καθόλου και οι μόλις έξι multiplayer maps τους οποίους θα βαρεθείτε γρήγορα.

Γραφικά-Ήχος
Όπως αναφέραμε και πιο πάνω, ένας τομέα που κάνει το Aliens vs Predator να ξεχωρίζει είναι η ατμόσφαιρά του. Το περιβάλλον, ο φωτισμός που επικρατεί, αλλά και τα ανατριχιαστικά aliens και predators, συνθέτουν το απόλυτο σκηνικό τρόμου. Κάτι ανάλογο ισχύει κι όταν εσείς ελέγχετε μία από τις δύο εξωγήινες φυλές, μόνο που τότε εσείς είστε ο σφαγέας και θα δείτε το αίμα να ρέει άφθονο με αποκεφαλισμούς, σουβλιές και πολλές ακόμη επικές σκηνές βίας. Πέρα από τα θετικά, τα textures σχεδιασμού του περιβάλλοντος, το κάκιστο lipsync και η διαρκής επανάληψη των ίδιων σημείων στα levels, είναι μόνο μερικοί από τους τομείς που χρειαζόντουσαν επειγόντως «ρετουσάρισμα».

Ηχητικά, έχει γίνει σχετικά αρκετά καλή δουλειά από την Rebelion. Το σπικάζ δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα, ενώ οι φωνές των predator και των aliens είναι αρκετά ικανοποιητικές. Οι κραυγές απόγνωσης των ανθρώπων δίνουν έναν ακόμη ξεχωριστό τόνο, αν και…όταν σουβλίζουν κάποιον, λογικά θα πρέπει να ουρλιάζει λίγο παραπάνω απ’ το συνηθισμένο.

Επίλογος
Το Aliens vs Predator θα μπορούσε να προσφέρει πολύ περισσότερα, αν δεν είχαν γίνει κάποια κραυγαλέα λάθη, ιδιαίτερα στο gameplay. Δεν προσφέρει κάτι το πρωτότυπο σε σχέση με τα υπόλοιπα FPS της αγοράς, απλά προσφέρεται σε όσους θέλουν να δοκιμάσουν ένα παιχνίδι με πολλές σφαγές και διασκεδαστικό multiplayer mode. Σε κάθε άλλη περίπτωση, οι αποστολές του, το A.I. του και το εκνευριστικό σύστημα των saves, είναι μερικοί από τους λόγους για τους οποίους θα μπορούσατε να το αποφύγετε. Άλλωστε, το παλιό Aliens vs Predator που κυκλοφόρησε 10 χρόνια πριν, κοστίζει σήμερα μόλις 3 ευρώ στο Steam. Μπορεί να μην προσφέρει όσα το σημερινό, αλλά για την εποχή του ήταν αρκετά πιο επιτυχημένο.

Θετικά:
- Οι ατελείωτες σφαγές
- Το multiplayer mode παρουσιάζει ενδιαφέρον
- Η ατμόσφαιρα
- Το σπικάζ και τα ηχητικά εφέ

Αρνητικά:
- Αδιάφορα σενάρια και εξίσου αδιάφορες αποστολές
- Το κάκιστο σύστημα αποθήκευσης προόδου
- Η τεχνητή νοημοσύνη πάει περίπατο
- Το πολύ σκοτάδι καταντάει κουραστικό
- Λίγοι χάρτες και λίγοι παίκτες στο multiplayer mode

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 8
Gameplay: 6
Αντοχή: 6.5
Γενικά: 6.9

Ένα μέτριο FPS με ελάχιστα ενδιαφέροντα στοιχεία.

Μάνος Γρυπάρης