Virtua Fighter 2

To sequel του πρώτου 3D Fighting που συνέχισε τον θρύλο. 

Το Virtua Fighter 2 είναι το δεύτερο μέρος της δημοφιλούς σειράς 3D Fighting που αναπτύχθηκε από τον Yu Suzuki της Sega και κυκλοφόρησε αρχικά στα Arcade το 1994. Αργότερα και συγκεκριμένα το 1995, μεταφέρθηκε στο Sega Saturn, ενώ το 1997 υπήρξε και το port στα PC που δεν σημείωσε αξιόλογη επιτυχία. Υπήρξε και μια εκδοχή του παιχνιδιού για το Sega Mega Drive το οποίο ήταν ουσιαστικά...ένα 2D remake.

Η πρόταση της Sega στα Fighting έγινε αμέσως γνωστή για τα γραφικά της. Ενώ κατά το ξεκίνημα, στο πρώτο Virtua Fighter συνηθίσαμε ελάχιστα πολύγωνα σε κάθε χαρακτήρα και τα βασικά animations της εποχής, στο sequel το σκηνικό άλλαξε. Ο σχεδιασμός χαρακτήρων βελτιώθηκε σημαντικά, ο αριθμός τους ανέβηκε, ενώ υπήρξαν και διάφορες θετικές αλλαγές στο gameplay.

Συμπίεσέ το να χωρέσει
Η πλοκή του Virtua Fighter 2 αφορά απλά την εταιρεία ανάπτυξης Sega AM2. Σε αντίθεση με τον μεγάλο ανταγωνιστή Tekken της Namco που είχε ήδη μπει στην αρένα, τα στελέχη της Sega δεν...ίδρωσαν καθόλου κι έτσι για δεύτερη συνεχόμενη έκδοση απέφυγαν στο να μας παρουσιάσουν ένα υποτυπώδες σενάριο. Οι 9 μαχητές που παλεύουν σε αρένες γίνονται...11 και τέλος. Αυτό ήταν. Απλά και λακωνικά.

Οι developers ξόδεψαν αρκετούς μήνες για να καταφέρουν να χωρέσουν όλα τα move-sets σε ένα και μόνο cd. Σαν να μην έφτανε αυτό, επειδή το Saturn δεν μπορέσε να ανταπεξέλθει στην απεικόνιση των γραφικών όπως στην Arcade έκδοση, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ένα νέο 3D texture mapping. Ακόμη και σήμερα, ο Keiji Okayasu υπεύθυνος της ομάδας ανάπτυξης σε συνέντευξή του ανέφερε πόσο δύσκολος ήταν το development της έκδοσης του Sega Saturn!


Ξύλο και πάλι ξύλο!
Όπως και ο προκάτοχός του, έτσι και το Virtua Fighter 2, διαθέτει ένα μικρό roster χαρακτήρων οι οποίοι είναι μόλις 11. Όλοι οι προηγούμενοι της πρώτης έκδοσης δηλώνουν παρόν, αλλά αυτή τη φορά είναι επανασχεδιασμένοι και πολύ πιο «ανθρώπινοι» χάρις στην βελτίωση του anti-aliasing. Οι Lau, Pai, Akira, Sara, Jacky, Wolf, Jeffry και Kage επέστρεψαν κανονικότατα και αυτή τη φορά μας έφεραν και δυο φίλους, τον Lion Rafale, που θυμίζει λίγο τον Marty McFly από το Back to the future, και τον Shun-Di, έναν παππού μεθύστακα που χρησιμοποιεί την τέχνη του Drunken Fist.

Τα βραβεία που κέρδισε η Sega για το Virtua Fighter 2 δεν περνούν απαρατήρητα. Χωρίς αμφιβολία αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά Fighting που είδαμε ποτέ την δεκαετία του '90.

Το Virtua Fighter 2 διαθέτει διάφορα modes, όπως τα Arcade, Time attack, Survival και άλλα που έχουμε δει και σε άλλους παρόμοιους τίτλους του είδους. Στο Arcade βέβαια να επισημάνω ότι αφού νικήσετε τους αντιπάλους σας τότε θα παλέψετε με το τελικό boss, τον εντέκατο, κρυφό και μη unlockable μαχητή, την Dural. Θα λέγαμε ότι αποτελεί μία γυναικεία εκδοχή του Terninator T-1000, καθώς χρησιμοποιεί τις τεχνικές όλων των παραπάνω μαχητών και είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να την νικήσετε. Αφήστε πδε ου μάχεστε εναντίον της υποβρυχίως, κάτι που κάνει την μάχη αργή και ταυτόχρονα βασανιστική!

Το μικρό ρόστερ του Virtua Fighter 2 αποτελεί ένα ακόμη μεγάλο αρνητικό, καθώς η αύξηση των ήδη λίγων μαχητών μόλις κατά δύο δεν είναι ότι καλύτερο στο θέμα διάρκειας. Αν είστε έμπειρος παίκτης θα το ολοκληρώσετε γρήγορα. Οι αρχάριοι, που έχουν συνηθίσει χειρισμό τύπου Mortal Kombat, Killer Instinct και Street Fighter II, σίγουρα θα χρειαστούν ώρες στις console και PC versions, ώστε να καταφέρουν να μάθουν τα απαραίτητα combos. Με την ύπαρξη δεύτερου παίκτη η αντοχή αυξάνεται, ενώ στα PC υποστηρίζεται και online multiplayer.

Οι καινοτομίες του που μας εισήγαγε το πρώτο Virtua Fighter είναι εδώ. Κάθε χαρακτήρας έχει λαβές, μπλοκάρισμα, αντεπιθέσεις, pursuit attacks, reversals, καθώς επίσης dash και ring out. Αντί για απλό άλμα συναντάμε ξανά την κλασική...απογείωση. Ο χερισμός των χαρακτήρων είναι ακριβώς όπως και στο πρώτο Virtua Fighter. Απλός και άμεσος, αν και για να μάθετε κάθε χαρακτήρα θα χρειαστείτε αρκετό χρονικό διάστημα.

Νέα χαρακτηριστικά είναι η διαφοροποίηση μεγέθους στις αρένες και η επιλογή infinite health gauge πράγμα που μπορεί να προκαλέσει μάχες...τύπου sumo. Όποιος ρίξει πιο γρήγορα τον αντίπαλο έξω από το ring, κερδίζει!  Τα combos πραγματοποιούνται εύκολα και γρήγορα αλλά δυστυχώς δεν έχουν μεγάλη ποικιλία. 

Οπτικά βελτιωμένο
Η τεχνολογία των 3D γραφικών εξελίχθηκε γρήγορα από την πρώτη εμφάνιση του Virtua Fighter το 1993, μέχρι την δεύτερη το 1994. Οι designers της Sega ακολούθησαν πλήρως την εξέλιξη αυτή κι έτσι τα γραφικά σας κερδίζουν από την πρώτη στιγμή. Οι μαχητές αποτελούνται από περισσότερα πολύγωνα και μοιάζουν αρκετά με ανθρώπους και όχι...κούτες. Διαθέτουν αρκετές λεπτομέρειες και πιο ρεαλιστικά animations, τόσο στις κινήσεις σώματος όσο και στο στόμα τους που έχει πλέον κι αυτό με τη σειρά του ένα υποτυπώδες animation. Ακόμα χαίρομαι όταν ξεκινάει μια μάχη και στην πρώτη δυνατή μπουνιά ο Kage χάνει την μάσκα του.

Με το Model 2 Arcade Hardware η Sega κατάφερε να φτάσει την ανανέωση καρέ στα 60 frames το δευτερόλεπτο. Η ιαπωνική εταιρεία αύξησε στο διπλάσιο τα frames, καθώς θυμίζουμε πως το πρώτο Virtua Fighter έτρεχε στα 30 fps. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκε η τεχνολογία 3D texture mapping -που βοήθησε στην έκδοση του Sega Saturn- και motion capture animation.

Στον ηχητικό τομέα έχουμε την Sega να συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο, χωρίς να προσφέρει το κάτι ανώτερο ποιοτικά, Οι γροθιές και οι μπουνιές ακούγονται και ταιριάζουν απόλυτα με το κλίμα που αποπνέει το VF και το soundtrack, ενώ αρχικά ενθουσιάζει, όπως και στο πρωτότυπο, στην πορεία καταντάει κουραστικό μετά από κάποια ώρα ενασχόλησης.

Χτίζοντας fanbase
Η Sega έκανε μόδα τα 3D Fighting και ανάγκασε την Namco Bandai να μπει δυναμικά στο παιχνίδι, καθώς ένα μήνα μετά το Virtua Fighter 2, τον Δεκέμβριο του 1994, το πρώτο Tekken έκανε την εμφάνισή του στα Arcade της Ιαπωνίας. Απ' την άλλη, το Virtua Fighter συνέχισε να χτίζει πάνω στο -ήδη φανατικό- fanbase του. Η Saturn έκδοση είχε τόση μεγάλη επιτυχία που στο Ηνωμένο Βασίλειο o Hatim Habashi στέφθηκε..."Πρίγκηπας" από την Sega Europe ως ο "Official UK Virtua Fighter 2 Champion"!

Όποιος πρόλάβε και έπαιξε την Arcade έκδοση και μετέπειτα την αντίστοιχη στο Saturn, είμαι σίγουρος ότι χάλασε αρκετά κέρματα. Η Sega κατάφερε να ανανεώσει επιτυχώς το gameplay του Fighting της και να μας κερδίσει στον άριστο για την εποχή τεχνικό τομέα της, κερδίζοντας έτσι τους gamers του είδους. Δίχως αμφιβολία, το sequel αποδεδειγμένα ήταν καλύτερο του προκατόχου του. Δυστυχώς, στον αντίποδα, η μικρή ποικιλία μαχητών που μεσολάβησε στον ένα χρόνο development, δεν αύξησε το replayability όσο περιμέναμε. Γεγονός είναι πάντως ότι το sequel πούλησε σχεδόν τα διπλάσια απ' την πρώτη έκδοση (κοντά 2 εκατομμύρια αντίτυπα) ενώ η σειρά αποτέλεσε θεμέλιο λίθο στην απήχηση του Saturn στην gaming αγορά.

Θετικά
- Ανανεωμένα 3D γραφικά
- Το κλασικό σύστημα μάχης που βασίζεται σε combos είναι εδώ
- Άκρως ανταγωνιστικό Two player mode
- Υψηλό Α.Ι. για ακόμη μια φορά

Αρνητικά
- Οι δύο νέοι χαρακτήρες κρατούν ακόμη το ρόστερ μικρό
- Σε development ενός έτους οι διαφορές είναι ελάχιστες
- Μικρή διάρκεια

Ένα προσεγμένο sequel που μας εξέπληξε ευχάριστα.