Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 3795 (281 points to next level)

 
600
19 hours 11 minutes ago
This is the Police 2 19 hours 11 minutes ago

Η βία είναι το επάγγελμα μας.

 

Είναι ευτύχημα το ότι οι gamers είμαστε μεγάλοι κουβαρντάδες και έχουμε πλέον ένα μέσο για να παρέχουμε ενεργή υποστήριξη στους επίδοξους game designers, το Kickstarter. Στα στούντιο ανάπτυξης που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια τα τελευταία χρόνια, η Λευκορωσία προσέθεσε την Weappy, ένα όνομα που θα μας απασχολήσει πολύ τα επόμενα χρόνια. Με την ενεργή συμμετοχή του κόσμου στο Kickstarter, η Weappy ανέπτυξε πρόπερσι το This is the Police, ένα πρωτότυπο game διαχείρισης πόρων με συναρπαστικό σενάριο.

Μόνο με 35 χιλιάδες δολάρια στην τσέπη, οι δημιουργοί του This is the Police κατόρθωσαν να σχεδιάσουν ένα πολυεπίπεδο game με πολιτικές δολοπλοκίες, σκοτεινές συμφωνίες με την μαφία, άπειρα εγκλήματα, διάσημο voice actor και ατελείωτες προκλήσεις για τα gaming skills μας. Η υποδοχή που του έγινε από τον κόσμο ήταν αρκετά ενθουσιώδης αλλά δεν σκέπασε τις (πολλές) φωνές εκείνες που παραπονέθηκαν για τα επαναλαμβανόμενα σημεία του gameplay. Δύο χρόνια μετά, υποδεχόμαστε φέτος το sequel του, το οποίο αποτελεί την ευκαιρία της Weappy να σωπάσει τους παραπονιάρηδες και να μας προφέρει άλλη μια ξεχωριστή εμπειρία.

this is the police 2 1

Μπάτσος ή Αλήτης;
To This is the Police 2 είναι η συνέχεια του έπους του Jack Boyd. Για την μεγιστοποίηση της απόλαυσης του εμείς οι game doctors συνιστούμε το παίξιμο του πρωτότυπου. Η υποδοχή μας στον κόσμο του έγινε από μια μακριά σειρά cinematics, η οποία μας έκανε να αναρωτιόμαστε αν παίζουμε Adventure με ελάχιστα interactive στοιχεία. Η κινηματογραφική εισαγωγή μοντάρεται πολύ εύκολα στο μυαλό μας σαν μια ταινία που ρίχνει κάποιο φως στο παρελθόν του πρωταγωνιστή. Η εξαιρετική ιδέα της συγγραφής ενός γράμματος του Jack προς τα παιδιά του είναι μια βαθιά βουτιά στην ψυχολογία του, μια ευκαιρία να τον κατανοήσουμε. Τα cinematics και το γράμμα καλύπτουν τα κενά εκείνων που δεν έπαιξαν το πρωτότυπο αλλά αφήνουν ένα σημαντικό κενό, την ταύτιση με τον ήρωα. Οδηγώντας τον στον This is the Police, ο Jack Boyd γίνεται κτήμα μας, δικός μας άνθρωπος, παλιός γνωστός συνδεδεμένος με δυνατές εμπειρίες. Αν τώρα το sequel αποτελέσει την αφετηρία μας στην ιστορία του, ο βασανισμένος μπάτσος είναι ένας φρέσκος ήρωας που πλάθεται ενόσω περνούν οι in game μέρες.

Αρκετά λεπτά αφηγηματικών και σχεδιαστικών απολαύσεων μετά την έναρξη του game, το τοπίο ξεδιαλύνεται με την σταδιακή αποκάλυψη όλων των game mechanics. Στα μάτια του έμπειρου user το gameplay τεμαχίζεται άμεσα σε τρία διακριτά κομμάτια, Tactical, management και αποστολές με πολλαπλές επιλογές σε στυλ Μοναχικού Λύκου. Κανένα tutorial δεν μας ενημερώνει για τις λεπτομέρειες του κάθε τμήματος, τις μαθαίνουμε μόνοι μας βασιζόμενοι στο gaming experience που έχουμε συσσωρεύσει. Της ανάλυσής τους προηγείται η έντονη απόλαυση που αποκομίσαμε από το σενάριο. Η πόλη του Sharpwood που φιλοξενεί την νέα μας περιπέτεια είναι ένα παγωμένο μέρος όπου κυριαρχεί η παρανομία και η σκληρότητα. Θυμηθήκαμε τα στατιστικά εγκληματικών περιστατικών του Cobra με τον Stallone, αντιμετωπίζοντας ένα σωρό εγκλήματα στην διάρκεια της κάθε μέρας από πωρωμένους εγκληματίες, δυστυχισμένα ανθρώπινα όντα και άτομα που βρέθηκαν στην άλλη πλευρά του νόμου από ένα γύρισμα της τύχης. Η απόλαυση που αποκομίζουμε από τις εγκληματικές υποθέσεις είναι εφάμιλλη της ιστορίας του Jack Boyd που εξελίσσεται από μέρα σε μέρα. Οι σχέσεις του με την γυναίκα που τον τοποθέτησε σε διοικητική θέση είναι τεταμένες και η αναγκαστική συμβίωσή τους θυμίζει βόμβα έτοιμη να εκραγεί από στιγμή σε στιγμή. Νέοι χαρακτήρες μπαίνουν αδιάκοπα στο προσκήνιο και δημιουργούν αναταράξεις. Η πλοκή είναι ισάξια ενός film noir, ενός βιβλίου του James Elroy όπου το έγκλημα και η διαφθορά κυριαρχούν σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας και, πολύ περισσότερο, στους υπηρέτες του νόμου. Ερεθίζει το ενδιαφέρον μας μέχρι τέλους και ικανοποιεί τις αφηγηματικές μας απαιτήσεις.

http://www.youtube.com/watch?v=6IuJp-iJbFo

Αναλαμβάνοντας την διαχείριση ολόκληρου αστυνομικού σώματος μάθαμε να ζυγιάζουμε τους υποτακτικούς μας με βάση τα skills και την συμπεριφορά τους. Αρκετοί δήλωσαν από την πρώτη στιγμή υποταγή στην εξουσία μας, η οποία οπτικά διακρίνεται από το χαρακτηριστικό πλατύγυρο καπέλο των Αμερικανών αστυνομικών. Οι ασκεπείς αστυνομικοί απαιτούν ιδιαίτερη μεταχείριση μέχρι να τους φέρουμε στα νερά μας. Στις τακτικές αποστολές αρνούνται να εκτελέσουν τις διαταγές μας και ενεργούν αυτόνομα. Εκεί δημιουργείται απίστευτο χάος αλλά, χάρη σε αυτούς, μάθαμε πόσο καλά λειτουργεί το A.I. Οι ατίθασοι μπάτσοι μας είναι πολύ επιθετικοί στο πεδίο της μάχης. Κυνηγούν τους αντιπάλους με σκοπό να τους σκοτώσουν, όχι να τους ακινητοποιήσουν. Χρησιμοποιούν το cover mechanic κατά κόρον και δεν επιχειρούν επίθεση προτού βεβαιωθούν ότι η βολή τους θα έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας.

Όσο μας άρεσε η τυχοδιωκτική τους δράση στο πεδίο, τόσο μας εκνεύρισε η συμπεριφορά τους στα περιστατικά και στην επιλογή της καθημερινής βάρδιας. Σκάει έγκλημα σε μια γειτονιά και τους διατάζουμε να πάνε παρέα με πιστούς μπάτσους για να το ξεδιαλύνουν. Αντί να υπακούσουν, αρχίζουν τις... τσαχπινιές. “Δεν πάω με αυτόν γιατί βρωμάει, δεν πάω με εκείνον γιατί είναι ψοφίμι, δεν πάω με τον άλλον γιατί είναι αχώνευτος”. Στην επιλογή βάρδιας τα ίδια. “Σιγά μην σου δουλεύω κάθε μέρα, για ποιόν με πέρασες;”. Η αντιδραστική συμπεριφορά εμφανίζεται και στους πιστούς βοηθούς μας, απλά οι τυχοδιώκτες την εμφανίζουν συχνότερα. Εκτός από αστυνομικό δαιμόνιο πρέπει να επιδείξουμε και γνώσεις στην ψυχολογία για να φέρουμε βόλτα τους ένστολους μας. Οι γελοίες δικαιολογίες που εφευρίσκουν για να λουφάρουν από το καθήκον μας τσαντίζουν αλλά τις ανεχόμαστε μόνο όταν θέλουμε να ανέβουμε στην εκτίμησή τους. Παίζοντας τον καλό – κακό μπάτσο στις βάρδιες και τα περιστατικά, φροντίζουμε να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας με το προσωπικό και να μην φύγει κανένας. Ελάχιστες φορές απαυδήσαμε με άτομα τόσο πολύ ώστε να τα στείλουμε κλοτσηδόν στην ομάδα της Lilly, ουσιαστικά να τα απολύσουμε. Οι απολυμένοι ήταν πάντοτε μπάτσοι με χαμηλό rating και ανύπαρκτα skills.

this is the police 2 2

Η παρηκμασμένη των Μπάτσων Σχολή
Εκτός από την περίεργη ιδιοσυγκρασία τους, οι αστυνομικοί μας έχουν και βίτσια όπως είναι το ποτό, βίτσια που πρέπει να θεραπεύσουμε προτού εξελιχθούν σε τραγωδία. Στην αρχή της διοίκησής μας είμαστε άπειροι και δεν καταλαβαίνουμε τι ρόλο βαράει το εικονίδιο των ξεχειλισμένων ποτηριών δίπλα σε φωτογραφία μπάτσου. Οι αλκοολικοί ένστολοι μας προειδοποιούν ότι έχουν πιει τον άμπακο πριν αρχίσει η βάρδια τους. Αδιαφορήσαμε γελώντας με την προειδοποίηση. Στην διάρκεια της ημέρας στείλαμε έναν αστυνομικό να κανονίσει επείγον περιστατικό μαζί με δύο συναδέλφους του. Ο τύπος ήταν πιόμα και, αντί να οδηγήσει το υπηρεσιακό αμάξι στον τόπο του εγκλήματος, το οδήγησε στον πλησιέστερο τοίχο. Με μια κίνηση χάσαμε τρεις αστυνομικούς και αποφασίσαμε ότι δεν θα ανεχτούμε αλκοολίκια στο τμήμα. Όποτε βλέπουμε “βαρελόφρονα” αστυνομικό τον παραπέμπουμε σε ένα συνεργάτη μας για να περιποιηθεί τον εθισμό του. Εκτός από το πιοτί και ένα ρουφιάνο που πληρώναμε για να καρφώνει τους συναδέλφους του, δεν αντιμετωπίσαμε άλλα προσωπικά προβλήματα των υποτακτικών μας. Είναι κρίμα μέσα σε τόσο πλούσιο και ρεαλιστικό gameplay να απουσιάζουν το μετατραυματικό στρες και η κατάχρηση ουσιών που συντροφεύει όλα τα σώματα ασφαλείας και τον στρατό.

Το να παίζουμε Κλέφτες και Αστυνόμους και να είμαστε μόνιμα στο δεύτερο στρατόπεδο θα ήταν βαρετό, γι’ αυτό εδώ πηγαινοερχόμαστε στα δύο στρατόπεδα και ας φοράμε στολή.

Η συμπεριφορά του προσωπικού χρωματίζει τον καθένα ξεχωριστά, χαρίζει προσωπικότητα στις άψυχες φωτογραφίες που αντικρίζουμε και μας κάνει να νοιαζόμαστε για όλους. Νοιαζόμαστε περισσότερο για τους μπάτσους με υψηλό rating και τερματισμένα skills γιατί αποτελούν την εμπροσθοφυλακή μας σε όλες τις καταστάσεις. Το rating ανεβαίνει μόνο με ένα τρόπο, ως ανταμοιβή της επιτυχίας του αστυνομικού στο περιστατικό που ανέλαβε. Κοιτάζοντας αφ’ υψηλού τον χάρτη του Sharpwood βλέπουμε περιστατικά να σκάνε δεξιά και αριστερά υπό μορφή pop up μηνυμάτων. Η βαρύτητα των περιστατικών μετράται από το συνολικό rating των αστυνομικών που στέλνουμε για να τα διαχειριστούν. Στις πρώτες μέρες τα ratings είναι απαλά και μπορούν να τα καλύψουν ακόμα και οι φουκαράδες του τμήματος. Στην συνέχεια, τα ratings ξεπερνούν το χιλιάρικο ανά περιστατικό, αναγκάζοντάς μας να στέλνουμε μπουλούκι αστυνομικών σε μια ληστεία ή σε περίπτωση υπαίθριας πορνείας και να μένουμε χωρίς προσωπικό για καταστάσεις που ενέχουν δολοφονίες.

Για να αποφύγουμε το διαφαινόμενο Βατερλό κάνουμε διαδοχικά loads έως ότου πετύχουμε το τέλειο σκορ, την κάλυψη όλων των περιστατικών. Το game δεν κάνει save μέσα στην ημέρα αλλά στην αρχή της με checkpoints. Η τυχαιότητα είναι αισθητή ακόμα και όταν επαναλαμβάνουμε την ημέρα. Άτομα μπορεί να πεθάνουν, διαφορετικά περιστατικά ξεπηδούν από δω και κει, διαφορετικοί μπάτσοι αποφασίζουν να τα “ξύσουν” απουσιάζοντας από την βάρδια. Η ποικιλία των περιστατικών είναι μεγάλη αλλά όχι τόσο ώστε να μην απομνημονεύσουμε αρκετές αποστολές οι οποίες είναι “λάθος συναγερμός”. Με την γνώση αυτή, κατανέμουμε αποτελεσματικότερα τις δυνάμεις μας ώστε να καλυφθούν όλες οι περιστάσεις. Τα loads επιβάλλονται και για να διατηρήσουμε ανέπαφο το αστυνομικό σώμα μας. Ποτέ δεν ξέρουμε αν στο επόμενο περιστατικό κάτσει μια στραβή και χάσουμε έναν μπάτσο με τεράστιο rating που είναι αδύνατο να αναπληρωθεί επί πολύ καιρό. Σε ένα περιστατικό χάσαμε μια από τις καλύτερες αστυνομικίνες όταν σταμάτησε ένα μαύρο βαν και την βούτηξε από το πουθενά. Μας βγαίνει η ψυχή να εκπαιδεύσουμε τους μπάτσους μας έτσι η απώλειά τους είναι αβάσταχτη.

this is the police 2 3

Rating και πρόληψη των εγκληματικών ενεργειών δεν υφίσταται αν ένας μπάτσος δεν έχει φουλάρει τα έξι skills του. Strength, intelligence, speed, stealth, shooting και negotiation είναι τα όπλα του επαγγέλματος και οφείλει να είναι πάνοπλος μπροστά στο έγκλημα. Δεν είναι όλα ίσα μεταξύ τους, κάποια είναι σημαντικότερα από τα υπόλοιπα, ανάλογα με την περίσταση. Το intelligence είναι το απόλυτο skill για την επίλυση των εγκλημάτων που χρειάζονται διαλεύκανση. Τα speed και negotiation μας εξυπηρέτησαν τρομακτικά στα καθημερινά περιστατικά. Είναι στο χέρι μας το αν θέλουμε τους μπάτσους μας πιστολάδες που πυροβολούν χωρίς δεύτερη σκέψη ή άτομα με λέγειν τα οποία αποφορτίζουν καταστάσεις με δύο κουβέντες. Δεν συναντήσαμε παραβάτη που να μην λυγίσει σαν κλαράκι μπροστά στις διαταγές μπάτσου με υψηλό negotiation. Έχουμε συνηθίσει στις αστυνομικές σειρές στο θέαμα δραστών που το βάζουν στα πόδια μόλις ακούν την μαγική λέξη “αστυνομία”. Στο This is the Police 2 η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά χωρίς αποτέλεσμα όταν ο μπάτσος μας διαθέτει καλό speed. Μπάτσος με μπόλικο strength συνεπάγεται ότι μπορεί να περιορίσει εύκολα έναν ζόρικο δράστη. Το stealth μας βοήθησε να πλησιάσουμε στις μύτες τους εγκληματίες που κρατούσαν ομήρους ή βόμβες και να τους μαγκώσουμε προτού κάνουν ζημιά. Το shooting κατέληξε να είναι η έσχατη λύση σε ένα περιστατικό. Όσο και αν γουστάρουμε να το παίζουμε καουμπόηδες στην πόλη μας, περισσότερο γουστάρουμε το extra rating που συνεπάγεται μια αναίμακτη λύση.

Απολαύσαμε με το παραπάνω την μορφή όλων των περιστατικών γιατί είναι η αγαπημένη μας πρακτική του Μοναχικού Λύκου. Καλοδουλελεμένα σκίτσα δίνουν οπτικά μια γρήγορη εντύπωση του τι αντιμετωπίζουν οι δικοί μας. Κατόπιν τρεις επιλογές μας περιμένουν για να επιλέξουμε την καλύτερη. Συχνά δεν μπορούμε να τις επιλέξουμε όλες γιατί οι μπάτσοι που στείλαμε δεν έχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Συνειδητοποιήσαμε ότι χωρίς taser, κλομπ και χειροβομβίδες κρότου – λάμψης καλό είναι να μην ξεμυτίζει μπάτσος διότι θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει το άλλο εργαλείο, εκείνο με τις σφαίρες.

this is the police 2 4

Μανιακός Μπάτσος 4: Το Ξεκαθάρισμα
Όσοι εντρυφήσαμε στο This is the Police βλέπουμε με χαρά ότι το sequel επεκτείνει τις δραστηριότητες μας σε ένα Tactical κομμάτι, τα αιματοβαμμένα raids. Τα περισσότερα εγκλήματα γίνονται εν βρασμώ ψυχής από ένα ή και δύο δράστες, καθιστώντας εύκολη την διαχείρισή τους από ελάχιστο αριθμό αστυνομικών. Μερικές φορές οι δράστες αποφασίζουν να κάνουν... κόμμα, μεγαλοπιάνονται, αρπάζουν ομήρους και απειλούν με αιματοχυσία την πόλη. Η απάντησή μας είναι η αποστολή ενός εκτελεστικού αποσπάσματος από έξι αστυνομικούς παρέα με ένα sniper. Το σκηνικό μετατρέπεται σε X – COM και καλούμαστε να σκοτώσουμε όλους τους εχθρούς ή να εξουδετερώσουμε έμμεσα τον κίνδυνο, αφοπλίζοντας βόμβες, απελευθερώνοντας ομήρους κ.ο.κ. Η δράση διεξάγεται σε γύρους και οι μαχητές μας έχουν δύο action κινήσεις, μια για να προχωρήσουν και μια για να πυροβολήσουν. Προτού ξεκινήσει το μακελειό, προηγείται η σωστή επιλογή των skills που διαθέτουν. Το άνοιγμα θυρών, η δυνατότητα να προχωρούν περισσότερα τετράγωνα από το κανονικό, ο πρώτος πυροβολισμός που πέφτει να είναι αθόρυβος και πολλά ακόμα skills μας βοήθησαν να εκτελέσουμε πολλούς κακοποιούς, γρήγορα και χωρίς συναγερμούς. Ο ωμός ρεαλισμός κυριαρχεί σε όλες τις ανταλλαγές πυροβολισμών. Οι εμπλεκόμενοι τραυματίζονται, πεθαίνουν από αιμορραγία, σβήνουν με μια μόνο σφαίρα ή μαχαιριά χωρίς να υπάρχει health bar. Ένα μόνο πρόβλημα διακρίνουμε στα raids, την σταθερή κάμερα που δεν μας βοηθά να έχουμε τέλεια οπτική κάλυψη του χώρου.

Είναι δύσκολο να επιβιώσεις για πολύ στα Σόδομα και τα Γόμορρα χωρίς καλούς φίλους, φροντίζουμε λοιπόν να χρησιμοποιούμε το προσωπικό μας σε ειδικές “χάρες” προς σημαίνοντα πρόσωπα του Sharpwood. Οι φιλικές διασυνδέσεις βοηθούν στην θεραπεία των κουρασμένων ή εθισμένων αστυνομικών και ανεβάζουν όλα τα skills τους κατά μια μονάδα όταν τους στέλνουμε. Δυστυχώς προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με το αζημίωτο και απασχολούν τους μπάτσους μας για αρκετή ώρα αλλά αξίζουν τον κόπο. Χρησιμότεροι ακόμα είναι οι κολλητοί μας που ασχολούνται με το εμπόριο. Δεν μας φτάνουν όλα τα άλλα, ανά μερικές μέρες έχουμε και έναν μαφιόζο που μας έχει γίνει βραχνάς και απαιτεί τακτικό λάδωμα σε δολάρια. Η διαχείριση των αστυνομικών δεν μας αποδίδει χρήματα αλλά... καπάκια μπύρας, τα οποία ξοδεύουμε σε αγορά νέων μπάτσων και εξοπλισμού. Χρήματα κερδίζουμε με παράλληλες, σκοτεινές εκδουλεύσεις. Ακόμα και αυτά δεν φτάνουν άσε που χαλάνε την διάθεση των υποτακτικών μας και δεν αποκλείεται να μας εγκαταλείψουν στα καλά του καθουμένου. Το καλύτερο εισόδημα πηγάζει από τα καταστήματα των κυριών που βοηθήσαμε. Εκεί μοσχοπουλάμε τα κατασχεθέντα αντικείμενα των περιστατικών και βγάζουμε καλά κέρδη. Το έξυπνο game mechanic των φιλικών σχέσεων με αμφιβόλου ηθικής πρόσωπα ανήκει στα απολαυστικότερα επίπεδα του πολυεπίπεδου gameplay.

this is the police 2 5

Εντάξει, διαχειριστήκαμε με επιτυχία το προσωπικό και τις προκλήσεις που βρήκαμε στο διάβα μας, πως θα διαχειριστούμε όμως τα τετελεσμένα εγκλήματα και τους υπόπτους που δεν λένε να αποχωριστούν τις πληροφορίες που γνωρίζουν; Η μια μέθοδος είναι η ανακριτική. Επιλέγουμε μια ερώτηση ανάμεσα σε τρεις και την θέτουμε στον ύποπτο. Η μέθοδος δεν φτουράει, ο ύποπτος αρχίζει να εκστομίζει ασυναρτησίες ή μας δουλεύει χοντρά. Αποφασίζουμε να καταφύγουμε στις δοκιμασμένες μεσαιωνικές μεθόδους των βασανιστηρίων. Μπορούμε να αγοράσουμε τρεις χώρους για τις βρομοδουλειές μας, ο καθένας με τα δικά του αξεσουάρ. Αγοράζουμε πρώτα τον ιατρικό φάκελο του “ασθενούς” και ανακαλύπτουμε τις αδυναμίες του. Κατόπιν τον οδηγούμε στον κατάλληλο χώρο και τον αρχίζουμε στα ηλεκτροσόκ, σε επεμβάσεις χωρίς αναισθητικό, τον χώνουμε στο νεκροτομείο για να φουντώσουμε την κλειστοφοβία του κ.ο.κ. Ο μηχανισμός των βασανιστηρίων είναι έξυπνος γιατί χωρίζεται σε όσες φάσεις περιγράψαμε και στην τελευταία που είναι το σπάσιμο της θέλησης του θύματος προτού πεθάνει. Αν ρίχνουμε την μπάρα του will με την ίδια ταχύτητα εκείνης του body, ο ύποπτος θα πεθάνει προτού αποσπάσουμε τις πληροφορίες.

Περισσότερο από τις ανακρίσεις μας διασκέδασε η καθαρόαιμη δουλειά του ντετέκτιβ που εκτελούμε αφού έχει επιτελεστεί ένα έγκλημα. Κλοπές ακριβών μηχανημάτων και φακέλων με ευαίσθητες πληροφορίες, γέροι που πνίγονται με μαξιλάρια στα γηροκομεία, θύματα ξυλοδαρμών και δολοφονικών επιθέσεων. Τα παραπάνω εγκλήματα αναζητούν ενόχους και εμείς θα βρούμε τους κακούργους διαβάζοντας αρχικά τις μαρτυρίες και τα στοιχεία της σήμανσης. Κατόπιν στέλνουμε τους πιο έξυπνους μπάτσους μας για να ανακαλύψουν φωτογραφίες οι οποίες δείχνουν πως έγινε το έγκλημα. Αφού ξεσκαρτάρουμε τις άχρηστες με βάση τα συμπεράσματα που βγάλαμε από τα υπόλοιπα στοιχεία, τις τοποθετούμε σε μίνι φωτογραφικό άλμπουμ και μπορούμε άμεσα να παραπέμψουμε σε δίκη τον δράστη. Μετά από ένα διασκεδαστικό αν και σύντομο ανθρωποκυνηγητό όπου στέλνουμε τους μπάτσους μας, ο κακούργος πάει στο δικαστήριο. Τι γίνεται όμως όταν τα συμπεράσματά μας είναι λανθασμένα και ο κατηγορούμενος αθώος τελικά; Βάζουμε στην ζυγαριά την ηθική μας στο ένα σκέλος και στο άλλο το πλουσιοπάροχο rating score που περιμένει όλους τους μπάτσους που ενεπλάκησαν στην υπόθεση, μετά την καταδίκη. Θα πληρώσουμε τον δικαστή που απλώνει το κουλό του σαν ζητιάνος για να καταδικάσει έναν αθώο ή θα χάσουμε τα rating points;

http://www.youtube.com/watch?v=g0_B1k1YqKs

Οι ηθικές επιλογές παρουσιάζονται αδιάκοπα στην αστυνομική μας σταδιοδρομία στο Sharpwood και επηρεάζουν άμεσα το προσωπικό μας. Βασανιστήρια, δολοφονίες, παραποίηση στοιχείων, βρωμοδουλειές με έμπορους πρέζας, όλα χωνεύονται δύσκολα από τους μπάτσους μας. Γέρνοντας υπερβολικά προς την σκοτεινή πλευρά, αρχίζουν να μας απεχθάνονται και, με την πρώτη ευκαιρία, εγκαταλείπουν το τμήμα. Όταν ο φευγάτος αστυνομικός έχει υψηλό rating και όλα τα skills στο μάξιμουμ, η αποχώρησή του μας πονάει πολύ. Είναι φανερό ότι το game δεν συγχωρεί λάθη και μας καλεί να ζυγιάζουμε τις κινήσεις μας, νιώθοντας σαν πραγματικοί υψηλόβαθμοι αστυνομικοί.

Στον σκιτσογράφο της αστυνομίας
Γραφικά περιμέναμε να απολαύσουμε και αντικρίσαμε την “χαρά του σκιτσογράφου” στο This is the Police 2. Εικονίδια αστυνομικών και σκίτσα, πολύχρωμα και μονόχρωμα, στολίζουν τις περιπέτειες μας. Στις Tactical διαμάχες, θαρρείς πως τα σκίτσα απόκτησαν ζωή κατά μαγικό τρόπο και άρχισαν να υπακούν στις εντολές του κερσορά μας. Η αισθητική του game ικανοποίησε τα θέλω μας, είμαστε θιασώτες των comic strip από την εποχή που βασίλευαν οι... δεινόσαυροι. Αλλά ρε παιδί μου, οι σχεδιαστές του This is the Police 2 δεν ξέρουν να χειρίζονται την κάμερα τους. Γιατί να μην μπορούμε να σκρολάρουμε σε όλη την επικράτειά μας, να απολαμβάνουμε την έκτασή της; Γιατί να μην παρατηρούμε ελεύθερα τους εχθρούς μας στο Tactical αφού έχουν αποκαλυφθεί και να τους βλέπουμε σαν πορτοκαλί σκιές πίσω από εμπόδια;

this is the police 2 6

Για να διώξουμε την ενόχληση στραφήκαμε στην υπέροχη τζαζ μουσική που στολίζει τις καθημερινές μας περιπολίες. Οι ενοχλητικοί αλλά απαραίτητοι ήχοι των περιπολικών σειρήνων και ασυρμάτων μας υπενθύμιζαν ότι δεν παρακολουθούμε ρεσιτάλ καλής μουσικής αλλά κοντράρουμε το έγκλημα. Οι φυσικοί ήχοι είναι εξαιρετικοί, από τα αποδυτήρια του τμήματος έως τις φονικές μας επιχειρήσεις. Ακούσαμε το πάθος στην φωνή των πρωταγωνιστών, τις διακοπές της ομιλίας που επιβάλλουν τα έντονα συναισθήματα. Ακούσαμε τον Duke Nukem (Jon St. John) να βγάζει τα εσώψυχα του στα cinematics. Στήσαμε αυτί στην φοβερή φωνητική ερμηνεία της April Ryan (Sarah Hamilton) του The Longest Journey και βεβαιωθήκαμε ότι κανένας από τους πρωταγωνιστές δεν απαγγέλλει σαν ποίημα τις ατάκες του.

Στην πόλη μας το γρασίδι δεν είναι πράσινο αλλά κόκκινο
Ξεχειλίζει το υβριδικό gameplay στα games που παρελαύνουν στα “μπουντρούμια” μας αλλά δεν πετυχαίνουν όλα στο να βγει νόστιμη η συνταγή. Το This is the Police 2 , μέσα στα πλαίσια του κόστους παραγωγής του, είναι πολύ καλύτερο απ’ ότι περιμέναμε. Η διαχείριση της καθημερινής αστυνομικής βάρδιας είναι εθιστική σαν ναρκωτικό διότι εμπεριέχει πολλά στατιστικά και ψυχολογικούς παράγοντες. Όταν μάλιστα πετάγονται υποθέσεις ειδεχθών εγκλημάτων προς διαλεύκανση και μάχες σε δοκιμασμένο X – COM στυλ, μπορεί να φάει γενναία μείωση ο ύπνος μας για να παίξουμε. To... πανηγύρι έχει και μεγάλη διάρκεια, φτιαγμένο για να καταλαμβάνει τις οθόνες μας επί 25 τουλάχιστον ώρες. Για να αναλάβουμε την διοίκηση αστυνομικού σώματος στην πραγματικότητα θέλουμε πάνω από 15 – 20 χρόνια. Επειδή ο χρόνος είναι πολυτιμότερος των χρημάτων, σκάμε ένα ευρώ για κάθε έτος και αποκτούμε το This is the Police 2 με 15 ευρώ.

Θετικά:
- Περίπλοκο gameplay που μας εθίζει αβίαστα
- Ποιοτικό σενάριο με film noir αποχρώσεις
- Σωρεία τυχαίων events που καταργούν την γραμμικότητα
- Δημοφιλείς voice actors και ποιοτική μουσική
- Σταδιακό ξεδίπλωμα των game mechanics
- Συμπαθητική διάρκεια

Αρνητικά:
- Απουσία tutorials
- Δεν μπορούμε να κάνουμε save μέσα στην εργάσιμη ημέρα
- Ενοχλητική κάμερα
- Φτωχή απεικόνιση

Βαθμολογία
Γραφικά: 6.5
Ήχος: 7
Gameplay: 7.5
Αντοχή: 7
Γενικά: 7

Ένα sequel με σοβαρό λόγο ύπαρξης γιατί ξεπερνά το πρωτότυπο στα πάντα.

Γιάννης Μοσχονάς

 

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' This is the Police 2' in the forum. 19 hours 30 minutes ago

this-is-the-police-2-3.jpg
Το This is the Police 2 , μέσα στα πλαίσια του κόστους παραγωγής του, είναι πολύ καλύτερο απ’ ότι περιμέναμε. Η διαχείριση της καθημερινής αστυνομικής βάρδιας είναι εθιστική σαν ναρκωτικό διότι εμπεριέχει πολλά στατιστικά και ψυχολογικούς παράγοντες. Όταν μάλιστα πετάγονται υποθέσεις ειδεχθών εγκλημάτων προς διαλεύκανση και μάχες σε δοκιμασμένο X – COM στυλ, μπορεί να φάει γενναία μείωση ο ύπνος μας για να παίξουμε. To... πανηγύρι έχει και μεγάλη διάρκεια, φτιαγμένο για να καταλαμβάνει τις οθόνες μας επί 25 τουλάχιστον ώρες. Απολαύστε ένα μέρος από το gameplay του στο παρακάτω βίντεο: [video]

Read More...

7 days ago
Tempest 4000 7 days ago

Η δαγκάνα που συνθλίβει τέρατα.

Στην αυγή των video games, οι πιο απλές ιδέες ήταν υπεύθυνες για τους τίτλους που γράφτηκαν στην ιστορία με ανεξίτηλα γράμματα. Ο Dave Theurer ανήκει στα γνωστότερα ονόματα του χώρου μας ως ο δημιουργός των Missile Command, Tempest και I, Robot για λογαριασμό της θρυλικής Atari. Για τα δύο πρώτα games ο Theurer άντλησε την έμπνευση κατευθείαν από το υποσυνείδητό του. Ένα βράδυ τον επισκέφτηκε στον ύπνο ο εξής φοβερός εφιάλτης. Ο ταλαντούχος game designer στεκόταν όρθιος πάνω από μια τρύπα στο έδαφος, η οποία έδειχνε να έχει απύθμενο βάθος. Από το κενό σκαρφάλωνε προς το μέρος του μια λεγεώνα από φρικαλέα τέρατα. Ο Theurer είχε λουστεί στον ιδρώτα, γνωρίζοντας ότι, αν τα τέρατα έφταναν στην επιφάνεια, θα τον ξέσκιζαν με τα νύχια τους.

Αντί να ξαπλώσει στην πολυθρόνα του πλησιέστερου ψυχίατρου μετά την παραπάνω εμπειρία, ο Theurer προτίμησε να ξορκίσει τους δαίμονες του σχεδιάζοντας το Tempest. Εκεί, μας χάρισε τον έλεγχο ενός σκάφους σε σχήμα δαγκάνας που στέκεται στην κορυφή ενός τούνελ, ενός παράξενου διαστημικού πηγαδιού. Από το βάθος του αναδύονται τέρατα και εμείς κινούμαστε κυκλικά στο στόμιο του πηγαδιού, καταστρέφοντας τα με τα πυρά μας, εμποδίζοντας τα να φτάσουν στην επιφάνεια. Το Tempest δημιούργησε μεγάλη αίσθηση το 1980 όταν κυκλοφόρησε χάρη στον επαναστατικό χειρισμό και την πρωτοποριακή οπτική.

tempest 4000 1

Τέρατα από τον διαστημικό “βυθό”
Μέσα στο μεγάλο πλήθος των gamers που το απόλαυσαν υπήρξαν και άνθρωποι που εμπνεύστηκαν από το μεγαλείο του. Ο σημαντικότερος ονομάζεται Jeff Minter, ιδρυτής της εταιρείας ανάπτυξης Llamasoft. Το 1994 ο Minter αποφάσισε να αναβαθμίσει το Tempest, να του κολλήσει ένα 2000 στον τίτλο και να μας το προσφέρει στο πιάτο (βλ. Atari Jaguar). Το Tempest 2000 άλλαξε ολότελα το οπτικό στυλ του έπους μεταβάλλοντας το σε μια χρωματική πανδαισία με όλες τις αποχρώσεις του ουρανίου τόξου. Τα ειδικά εφέ ήταν απίθανα και στην ηχητική μπάντα κονταροχτυπιόταν η ξέφρενη χορευτική μουσική με τους ήχους των τεράτων. Fast forward στην εποχή μας. Το 2015 ο Minter δημιούργησε το TxK, ένα Shoot ‘Em Up με μεγάλες ομοιότητες με το Tempest 2000. Στην Atari δεν άρεσε καθόλου αυτό και οι απειλές για νομικά μέτρα άρχισαν να πέφτουν βροχή. Η διαμάχη είχε σαν αποτέλεσμα να περιοριστεί η κυκλοφορία του TxK στο PS Vita, στερώντας από αμέτρητους gamers μια μοναδική εμπειρία. Παρά τις τεταμένες σχέσεις Minter – Atari, ο ταλαντούχος game designer αποφάσισε φέτος να συνεργαστεί ξανά μαζί της αναβιώνοντας το αριστούργημά του.

Το Tempest 4000 είναι η απόλυτη αναβάθμιση του πρωτότυπου, 37 χρόνια μετά. Το πλαίσιο του είναι λίγο ευρύτερο από τον τίτλο που αγαπήσαμε. Ένα κατοστάρι από διαστημικά τούνελ, καμουφλαρισμένα σε ανεξάντλητη ποικιλία γεωμετρικών πρισμάτων, μας βρίσκουν στην μια άκρη τους να κοιτάμε προς το βάθος. Το διαστημόπλοιο μας είναι μια δαγκάνα που φέρει αδύναμο λέιζερ με διακοπτόμενες βολές. Από το πρώτο λεπτό παρατηρούμε χιλιάδες όντα να πλησιάζουν προς το μέρος μας, ψάχνοντας θαρρείς για κάτι. Σύντομα αντιλαμβανόμαστε ότι ψάχνουν για καυγά και το λέιζερ μας αρχίζει να κελαηδάει, κομματιάζοντας τα σε πολύχρωμα σωματίδια.

http://www.youtube.com/watch?v=wMRTDqYoeA8

Η δαγκάνα μας κινείται με φοβερή ταχύτητα στην περιφέρεια της μιας άκρης του πρίσματος, προσπαθώντας να εμποδίσει τους αντιπάλους να σκαρφαλώσουν στην επιφάνεια. Μόλις ένας εχθρός κατορθώσει να σκαρφαλώσει στην κορυφή του πρίσματος, αρχίζει να σέρνει το κορμί του στην περιφέρεια αργά και σταθερά σαν καβούρι. Το όπλο μας σκορπίζει θάνατο μόνο κάθετα, αμέσως λοιπόν βρισκόμαστε σε θανάσιμο κίνδυνο. Δύο τρόποι υπάρχουν για να αποφύγουμε τον θανάσιμο εναγκαλισμό του εχθρού. Ο πρώτος είναι να πυροβολούμε αδιάκοπα με το τμήμα της δαγκάνας που βρίσκεται προς το μέρος του. Αν για παράδειγμα, το τέρας σέρνεται προς εμάς από τα αριστερά, μετακινούμε απαλά την δαγκάνα μας αριστερά, βλέποντας το αντίστοιχο ¨νύχι” της να πυροβολεί. Το ανόητο πλάσμα γίνεται σκόνη στην προσπάθειά του να μας βλάψει γιατί, το άλμα που κάνει για να μας αρπάξει, το στέλνει κατευθείαν στα πυρά του αριστερού “νυχιού”. Το τρικ με τις εναλλαγές νυχιών είναι αποτελεσματικό μόνο όταν ο κίνδυνος έρχεται από την ίδια κατεύθυνση. Ο μεγάλος αριθμός των αντιπάλων μας βρίσκει συχνά περικυκλωμένους και ανήμπορους να αποκρούσουμε τον πανταχόθεν κίνδυνο.

Η οπτικοακουστική του φαντασμαγορία και το ισορροπημένο gameplay συνθέτει το καλύτερο remake κλασικού τίτλου που έχουμε παίξει ποτέ.

Ανήμπορους είπαμε; Μόνο αν δεν παίζουμε το παιχνίδι όπως πρέπει να παίζεται, ακολουθώντας την σωστή στρατηγική. Το Tempest 4000 είναι μια εξαιρετική πλατφόρμα για να αναπτύξουμε τα ρεφλέξ, την παρατηρητικότητα και τον συντονισμό ματιών και χεριών. Τα πάντα διεξάγονται σε ταχύτητα Flash, τα μάτια μας εντοπίζουν την παραμικρή κίνηση των τεράτων, ο εγκέφαλος υπολογίζει σε νανοδευτερόλεπτα τις αποστάσεις και τα χέρια μας οδηγούν την δαγκάνα ενάντια στον εχθρό που βρίσκεται πλησιέστερα στην κορυφή.

Το τούνελ της καταστροφής
Όσο ακονισμένες και αν είναι οι ικανότητές μας, ο πολλαπλασιασμός των αντιπάλων ανά level καθιστά δεδομένο το σκαρφάλωμα πολλών εχθρών στην επιφάνεια. Τότε τα προσωπικά μας skills δίνουν την θέση τους στην στρατηγική σκέψη, στην διαχείριση των bonuses. Το κατώτερο τμήμα των γεωμετρικών πρισμάτων δεν ξερνά μόνο θάνατο αλλά και ζωή με την μορφή πράσινων bonuses τα οποία πρέπει να αγγίξει η δαγκάνα μας. Καλύτερο bonus από μια πρόσθετη ζωή δεν πρόκειται να βρούμε. Αμέσως επόμενο έρχεται στην προτίμησή μας το jump, το τέλειο αντίδοτο στην κατάρα των τεράτων που σέρνονται στην επιφάνεια. Με ένα απαλό χάιδεμα της δεξιάς σκανδάλης του gamepad η δαγκάνα μας εκτελεί άλμα που θα ζήλευε και ο Michael Jordan, μένοντας για μερικά δευτερόλεπτα στον αέρα πάνω από την επιφάνεια του level. Κινούμε δεξιά και αριστερά την δαγκάνα, σαρώνουμε τα τέρατα που κατάφεραν να σκαρφαλώσουν στην “κορυφαία” διαδρομή μας και προσγειωνόμαστε σε μια επιφάνεια καθαρή από κινδύνους.

tempest 4000 2

To game τηρεί συγκεκριμένη ακολουθία στην διανομή των bonuses. Η πρώτη δωρεά του είναι το απολύτως απαραίτητο particle laser. Οι κοινές βολές της δαγκάνας μας είναι διακοπτόμενες ενώ το particle laser διανέμει αδιάκοπα θάνατο στα ανόητα πλάσματα που μας πλησιάζουν. Το bonus beauty έχει την πιο ταιριαστή ονομασία. Μετατρέπει την δαγκάνα μας για μερικά δευτερόλεπτα σε παντοδύναμη ενεργειακή στήλη που διασπά ότι αγγίξει σε φωτεινά κομμάτια, δημιουργώντας μια όμορφη εικόνα καταστροφής. Πηγαίνοντας πέρα δώθε τον μοχλό του gamepad, σαρώνουμε άφοβα την οθόνη από τους εχθρούς, κερδίζοντας μερικά δευτερόλεπτα ανάπαυλας προτού αναδυθεί το επόμενο κύμα από τα βάθη.

Η χαοτική φύση της εμπειρίας σήκωνε ένα smart bomb που, στην συγκεκριμένη περίπτωση, ονομάζεται supercharger. Μια χρήση του μας επιτρέπεται μόνο ανά level αλλά το supercharger προξενεί το μέγιστο δυνατό κακό στους εχθρούς, καθαρίζοντας τα πάντα στην οθόνη. Συνήθως το χρειαζόμαστε όταν μας στριμώξουν στην γωνία ή θέλουμε να αρπάξουμε ένα bonus και δεν προλαβαίνουμε να αδειάσουμε τον τόπο από τους αντιπάλους. Από τα προσφερόμενα modes, το survival είναι τέλειο για να μάθουμε καλά τα πρώτα levels γιατί μας δίνει μπόλικες, μη ανανεώσιμες ζωές. Φυσικά το pure καταναλώνει τον περισσότερο χρόνο μας, μια αέναη προσπάθεια να σκαρφαλώσουμε τα 100 σκαλοπάτια σε μορφή levels προς την κορύφωση του φινάλε.

http://www.youtube.com/watch?v=YNLt8Yx4CBk

Οι αισθήσεις μας κόντεψαν να πνιγούν στα οπτικοακουστικά ερεθίσματα. Εχθροί, εκτυφλωτικές λάμψεις, πολύχρωμες βολές, σωματίδια διαλυμένων τεράτων, γράμματα, σπινταριστή ηλεκτρονική μουσική. Το Tempest 4000 είναι ικανό να δημιουργήσει επιληπτική κρίση και σε υγιή άτομα, ευτυχώς στους περισσότερους προξενεί απλά αισθητηριακή υπερφόρτωση. Το φαντασμαγορικό θέαμα μας γεμίζει ενθουσιασμό, ενέργεια, μας συναρπάζει σαν τρενάκι του Λούνα Παρκ. Την άγρια χαρά μας δεν μετριάζει καμία πτώση των frames, τα πάντα κινούνται και ανατινάζονται στην μέγιστη ταχύτητα και σε 4K ανάλυση μάλιστα, όταν υπάρχει το κατάλληλο μόνιτορ.

Ο σχεδιασμός των levels είναι ιδιοφυής καθότι αναγκάζει αδιάκοπα τον εγκέφαλό μας να προσαρμόζεται σε νέα δεδομένα. Εκεί που έχουμε συνηθίσει στην οπτική του στομίου ενός πηγαδιού, τσουπ το level μεταμορφώνεται σε ανοικτό τετράδιο, σε μουσικό φθόγγο, σε περγαμηνή, σε απλωμένο σεντόνι κ.ο.κ. Η ξαφνική μεταμόρφωση της gaming επιφάνειας μας αναγκάζει να περπατάμε ανάποδα σαν καβούρια, να συνηθίζουμε την αντίστροφη κίνηση, να προσαρμοζόμαστε στο γύρισμα της δαγκάνας προς την εξωτερική πλευρά του στομίου.

tempest 4000 3

Στις δεκάδες πίστες που σαρώσαμε δεν συναντήσαμε κάποιο boss αλλά αντιμετωπίσαμε εχθρούς σε πάρα πολλά χρώματα και σχήματα. Μόλις συνηθίσαμε στους μεμονωμένους αντιπάλους, μας χίμηξαν φωτεινά όντα που θυμίζουν αστέρια και η τροχιά τους πάνω στην επιφάνεια είναι θανατική καταδίκη για εμάς χωρίς το jump. Από τα βάθη αναδύθηκαν γεωμετρικά σχήματα τα οποία, μόλις τα ανατινάζουμε, απελευθερώνουν μια ομάδα τεράτων με άγριες διαθέσεις. Μια λέξη έχουμε για το A.I., την λέξη “δοσμένο”. Οι εξωγήινες στρατιές που χειρίζεται έχουν παραδοθεί στο μίσος προς την δαγκάνα μας και κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να την καταστρέψουν. Το κάθε πλάσμα διαγράφει συγκεκριμένη τροχιά, με τελικό σκοπό την άνοδο στην επιφάνεια ή την συντριβή της δαγκάνας από... αδέσποτη βολή. Η εντολή που διαπνέει όλους τους εχθρούς είναι ξεκάθαρη “ανεβείτε στην επιφάνεια και συγκλίνετε προς την δαγκάνα”. Η τεχνητή νοημοσύνη που μας αντιμάχεται δεν είναι φωστήρας αλλά εξυπηρετεί τον σκοπό της.

Η εισβολή αποκρούστηκε
Το Tempest της Atari αποτελεί συνώνυμο της χρυσής εποχής των Video Games και απλώνει την μακριά, ευεργετική σκιά του σε όλα τα Shoot ‘Em Ups από τότε. Ο μακρινός του απόγονος που εξετάσαμε είναι κλάσεις ανώτερος από το πρωτότυπο και αυτό λέει πολλά από μόνο του. Το Tempest 4000 είναι μοναδικό στην προοπτική που προσφέρει και τρομερά απαιτητικό προκειμένου να ερεθίσει τα gaming skills μας. Για να επιβιώσουμε της σφαγής στα 100 levels που ξεδιπλώνει, απαιτείται μεγάλος κόπος και πολλές ώρες ξέφρενης δράσης. Μας δίνει την δυνατότητα να επισκεπτόμαστε τα levels που έχουμε παίξει με όποια σειρά θέλουμε, προκειμένου να πετύχουμε μεγαλύτερο σκορ και να μαζέψουμε πολύτιμες ζωές. Η δυσκολία του είναι τρομερά ισορροπημένη και αυξομειώνεται, εκπλήσσοντας μας αδιάκοπα. Τα 20 ευρώ για να βάλουμε στο χέρι την απόλυτη ψηφιακή ενσάρκωση ενός θρύλου, τα καταθέτουμε με κλειστά μάτια.

Θετικά:
- Τέλειο remake ενός κλασικού game
- Ανελέητος βομβαρδισμός των αισθήσεων μας
- Άρτιο customization των γραφικών
- Ισορροπημένη δυσκολία ώστε να είναι προσβάσιμο και σκέτη πρόκληση
- Αφθονία σε levels και μεγάλη διάρκεια

Αρνητικά:
- Ασυνήθιστη προοπτική για τους λάτρεις των σύγχρονων Shooters

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 7
Gameplay: 7.5
Αντοχή: 7
Γενικά: 7.3

Ο τέλειος φόρος τιμής προς έναν θρυλικό τίτλο.

Γιάννης Μοσχονάς

 

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Tempest 4000' in the forum. 7 days ago

nxw5b50875a8a8f4.jpg
Το Tempest της Atari αποτελεί συνώνυμο της χρυσής εποχής των Video Games και απλώνει την μακριά, ευεργετική σκιά του σε όλα τα Shoot ‘Em Ups από τότε. Ο μακρινός του απόγονος που εξετάσαμε είναι κλάσεις ανώτερος από το πρωτότυπο και αυτό λέει πολλά από μόνο του. Το Tempest 4000 είναι μοναδικό στην προοπτική που προσφέρει και τρομερά απαιτητικό προκειμένου να ερεθίσει τα gaming skills μας.

Για να επιβιώσουμε της σφαγής στα 100 levels που ξεδιπλώνει, απαιτείται μεγάλος κόπος και πολλές ώρες ξέφρενης δράσης. Μας δίνει την δυνατότητα να επισκεπτόμαστε τα levels που έχουμε παίξει με όποια σειρά θέλουμε, προκειμένου να πετύχουμε μεγαλύτερο σκορ και να μαζέψουμε πολύτιμες ζωές. Η δυσκολία του είναι τρομερά ισορροπημένη και αυξομειώνεται, εκπλήσσοντας μας αδιάκοπα. Απολαύστε το gameplay του στο παρακάτω βίντεο:
[video]

Read More...

2 weeks ago
Total War: Warhammer II – The Queen & the Crone 2 weeks ago

Η πεντάμορφη και το υπέργηρο τέρας.

Το φθινόπωρο του περασμένου χρόνου κυκλοφόρησε το sequel του Total War: Warhammer το οποίο και μας μετέτρεψε σε... βαμπίρ αφού βρεθήκαμε να διοικούμε τις ψηφιακές μας λεγεώνες από το σούρουπο ως την αυγή. Η αγαπημένη μας Creative Assembly δεν μπορούσε να μας αφήσει χωρίς να ανανεώσει το περιεχόμενο του δεύτερου αριστουργήματος της με την επωνυμία Warhammer, έτσι περιμέναμε πως και πως το τεράστιο resurgent update που είχε προγραμματιστεί για τον φετινό Μάιο.

Πολλές και διάφορες προσθήκες εμπλούτισαν τον κόσμο του Total War: Warhammer II αλλά καμία τους δεν συγκρίνεται με το πληρωτέο DLC που κυκλοφόρησε παράλληλα. Το όνομα αυτού είναι The Queen & the Crone και περιγράφει επακριβώς τι μας περιμένει αποκτώντας το. Το άσβεστο μίσος ανάμεσα στα Dark Elves και τα High Elves αντικατοπτρίζεται στην άγρια κόντρα μεταξύ της Alarielle the Radiant και της Crone Hellebron. Οι δύο θρυλικές ηρωίδες από την λαογραφία του Warhammer είναι έτοιμες να συγκρουστούν, φέρνοντας τα πάνω κάτω στην ισορροπία του τρόμου που έχει δημιουργηθεί μεταξύ των φυλών που περικλείουν το Vortex. Θα προτιμήσουμε την παρέα της λαμπερής βασίλισσας των High Elves ή θα περάσουμε τον χρόνο μας στο πλευρό της γριάς μάγισσας που θέλει να πνίξει τους πάντες στο αίμα και την σκλαβιά;

total war warhammer 2 queen and the crone 1

Τόλμη και γοητεία
Η Alarielle βρίσκεται σε προνομιακή θέση από το πρώτο λεπτό της εκστρατείας. Τα factions των High Elves που την περιβάλλουν εμφανίζονται ελαφρώς... μουτρωμένα στην αρχή αλλά δεν αργούν να συνάψουν εμπορικές και στρατιωτικές σχέσεις μαζί της. Κατά συνέπεια, η Alarielle παύει να έχει το νου της σε πιθανά πισώπλατα μαχαιρώματα και εστιάζει στην εκστρατεία κατά των δυνάμεων του σκότους που έχουν καταλάβει μεγάλα κομμάτια του Ulthuan. Η κατάληψη αυτή χαρίζει στην πολεμίστρια μας ένα σωρό “αναπηρίες” όπως η κάθετη πτώση του public order και η αύξηση του κόστους συντήρησης των στρατευμάτων. Αμέσως τίθεται σαν πρωταρχικός μας στόχος να καθαρίσουμε τον τόπο από Dark Elves και Chaos.

Η βασίλισσα των High Elves δεν περιορίζεται στο εντυπωσιακό παρουσιαστικό της. Στην μάχη οι ικανότητές της είναι απαράμιλλες. Αμέτρητες φορές την οδηγήσαμε μέσα στις εχθρικές μάζες και στην συνέχεια, βλέπαμε κορμιά να τινάζονται προς κάθε κατεύθυνση και στον αέρα, καθώς η Alarielle τους περιποιείται με το staff της. Εκτός από τα κουφάρια που αφήνει στο πέρασμά της, η Alarielle έχει μια γκάμα εξαιρετικών buffs για να τονώνει τα στρατεύματα που μας υπηρετούν. Spamάραμε άγρια τα Earth Blood και Pha’s Protection, ανανεώνοντας τα hit points των μονάδων πρώτης γραμμής και αυξάνοντας την άμυνά τους. Ως αποτέλεσμα αυτού, η παράταξη μας άντεξε σε άγριες επιθέσεις από υπεράριθμους αντιπάλους, χαρίζοντας μας αλησμόνητες νίκες.

http://www.youtube.com/watch?v=9xQG56-OGIE

Για να πετύχουμε τους στόχους μας δεν αρκούν οι φοβερές δυνάμεις της Alarielle, αξιοποιούμε στο έπακρο και το υπόλοιπο περιεχόμενο που την ακολουθεί. Οι Sisters of Avelorn είναι η μια από τις δύο ολοκαίνουργιες μονάδες στο Total War: Warhammer II. Λατρέψαμε αυτές τις τοξότριες των Elves από την πρώτη στιγμή που τις είδαμε να λούζουν με μια βροχή από λαμπερά βέλη τις επιτιθέμενες μονάδες του εχθρού. Οι απώλειες που προξενούν στις εχθρικές μάζες είναι τρομακτικές. Με μάτια που ξεχειλίζουν απόλαυση τις παρακολουθούμε να εκτελούν εκατοντάδες αντιπάλους και να τρέπουν ολόκληρα σώματα στρατού σε φυγή.

Με τις Sisters of Avelorn σαν βασική μας μονάδα δοκιμάσαμε την αποτελεσματικότητα της δεύτερης μονάδας που εισάγει το The Queen & The Crone, των Shadow Warriors. Σε άγονο τερέν οι Shadow Warriors δεν προσφέρουν τίποτα περισσότερο από μια τυπική ranged μονάδα των Elves. Σε δεντροφυτεμένα πεδία μαχών, γίνονται φανερές οι ικανότητές τους. Είναι μια ύπουλη μονάδα που κρύβεται μέσα στην βλάστηση, περιμένοντας υπομονετικά το θήραμά τους σαν Βιετκόνγκ. Μόλις ο εχθρός μπει στην εμβέλειά τους, τον θερίζουν με τα βέλη τους και αποτελειώνουν τους επιζώντες με κοφτερές λεπίδες. Παράλληλα με τις δύο χρησιμότατες μονάδες, την Alarielle υπηρετεί μια νέα hero, η Handmaiden. Πρόκειται για μια πολεμίστρια εφάμιλλη με Αμαζόνα, αποτελεσματική σε μακρινές και κοντινές αποστάσεις. Συνήθως την χρησιμοποιούμε σε συνδυασμένες επιθέσεις με την Alarielle ενάντια σε επικίνδυνες μονάδες και γιγαντιαία πλάσματα, κατά των οποίων διαθέτει ειδικά bonuses.

total war warhammer 2 queen and the crone 2

Παίζοντας και ανταλλάσσοντας αδιάκοπα χτυπήματα με τα factions του σκότους, διαπιστώσαμε ότι η Alarielle και το faction του Avelorn είναι οπλισμένοι με ένα τρομακτικό πλεονέκτημα, το region που καλείται Phoenix Gate. Εκεί ανακαλύψαμε ένα κοινό χαρακτηριστικό με το μυθικό πουλί από το οποίο έχει δανειστεί η πύλη το όνομά της. Εφόσον έχουμε στρατοπεδεύσει εκεί, οι στρατοί που επιχειρούν να περάσουν από την Phoenix Gate, ανεξάρτητα από τον αριθμό των στρατιωτών που περιέχουν, αποχωρούν σε μορφή... στάχτης. Δυστυχώς για εκείνους και ευτυχώς για εμάς, τίποτα δεν αναγεννιέται από τα σαπισμένα πτώματα που αφήνουν πίσω τους. Η μορφολογία του Phoenix Gate είναι το όνειρο κάθε αμυνόμενου στρατού. Δύο στενές λωρίδες γης γεφυρώνουν ένα χάσμα και μας παρέχουν πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αμυνθούμε στην είσοδο της μιας και να χρησιμοποιήσουμε την άλλη ως ορμητήριο του ιππικού μας. Αν δεν θέλουμε να ρισκάρουμε την πρόωρη και πολύνεκρη επαφή με τον εχθρό, μας περιμένει μια απόκρημνη πλαγιά για να απλώσουμε τις δυνάμεις μας σαν θανατηφόρα κουβέρτα. Η κλίση της δυσκολεύει τρομερά τους επιτιθέμενους να μας πλησιάσουν. Μέχρι να το πετύχουν, οι τοξότες έχουν θερίσει τις μισές τους μονάδες και το ιππικό μας έχει ποδοπατήσει τις άλλες μισές.

Η αγάπη της... δαγκώνει
Προφανώς ο χειρισμός της Alarielle και των στρατών της είναι εξαιρετικά απολαυστικός. Αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις αλλά ουδέποτε μας φαίνονται αξεπέραστες, με συνέπεια να οδεύει σταθερά προς την επίτευξη των στόχων της. Η Crone Hellebron, η δεύτερη Lord του πακέτου, είναι η σκοτεινή όψη του νομίσματος του ολοκληρωτικού πολέμου. Ανήκοντας στην φυλή των Dark Elves, η αιμοδιψής ηγέτιδα είναι φοβερή πολεμίστρια σε μάχες σώμα με σώμα και ανεβάζει κατακόρυφα το ηθικό των μονάδων που την πλαισιώνουν. Καμία ιστορία των κατορθωμάτων της Alarielle δεν συγκρίνεται με την σφαγή που εκτελεί η Crone Hellebron.

total war warhammer 2 queen and the crone 3

Η τελευταία είναι υπεύθυνη για την επικότερη μάχη που δώσαμε στα Total War: Warhammer μέχρι σήμερα. Όταν δύο εχθρικές στρατιές με 1500 άτομα την έπεσαν στον στρατό της, τα πράγματα έδειχναν σκούρα. Παρά τις σκληρές προσπάθειες των μονάδων, έφτασε ένα σημείο όπου οι περισσότερες το έβαλαν στα πόδια με σπασμένο ηθικό, έχοντας προκαλέσει κάμποσες απώλειες στις εχθρικές μάζες. Η Crone Hellebron έμεινε μόνη της στο πεδίο της μάχης ενάντια σε δέκα μονάδες του εχθρού. Πάνω στο αιματοβαμμένο της όχημα που μοιάζει με άρμα αποτρόπαιου καρναβαλιού, η μέγαιρα ωρυόταν και ποδοπατούσε κόσμο δεξιά και αριστερά. Γύρω στα 20 λεπτά αργότερα, το απίθανο είχε συντελεστεί. Η Crone Hellebron ξέκανε μόνη της ολόκληρη την στρατιά του εχθρού, σφαγιάζοντας εκατοντάδες.

Το εργατικό με το πολεμικό πνεύμα μας εμπνέουν ταυτόχρονα στο νέο DLC, χτίζουμε και καταστρέφουμε με το ίδιο πάθος.

Η αποτελεσματικότητα της μέγαιρας στην μάχη είναι αναγκαιότητα για το faction Har Ganeth που διοικεί. Σε αντίθεση με την Alarielle, η Crone Hellebron δεν μπορεί να κάνει εύκολα συμμάχους γιατί το μίσος ρέει άφθονο στις ψυχές των Dark Elves. Αμέσως αμέσως στερείται την οικονομική ενίσχυση του εμπορίου, οι κηρύξεις πολέμου πέφτουν βροχή και βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπη με εχθρικές δυνάμεις. Και να μην συνέβαιναν τα παραπάνω, η Crone Hellebron είναι υποχρεωμένη να κυνηγά τις σφαγές. Με την πάροδο του in game χρόνου, η μέγαιρα αρχίζει να σαπίζει, επηρεάζοντας αρνητικά τις κτήσεις της. Το public order και τα έσοδα πέφτουν, τα έξοδα μεγαλώνουν και το κράτος μας αρχίζει να αποσυντίθεται σαν το γέρικο κορμί της.

Για να αποφύγουμε την ήττα, πρέπει να θυσιάσουμε ένα σεβαστό αριθμό σκλάβων σε ματωμένο πανηγύρι που ονομάζεται Death Night. Το νέο game mechanic γεμίζει στο φουλ μια κόκκινη μπάρα η οποία προσδίδει στο κράτος μας πολύτιμα bonuses, επιτρέποντας μας να το αναπτύξουμε. Άδεια μπάρα του Death Night ισοδυναμεί με μίζερη οικονομία και μηδενική ανάπτυξη. Το Death Night είναι το δεύτερο κορυφαίο game mechanic που εισάγει το The Queen & the Crone. Δεν εξαντλείται στην ενίσχυση της οικονομίας και του public order. Πάει ένα βήμα πιο πέρα, δυναμώνοντας περισσότερο την Crone Hellebron και τις αγαπημένες της Witch Elves. Τότε είναι που η μέγαιρα μετατρέπεται σε one woman army, ικανή να ξεκάνει ολόκληρο στρατό μόνη της.

total war warhammer 2 queen and the crone 4

Το Death Night δίνει επίσης το πράσινο φως για να ξεκινήσει το Blood Voyage. Ένα πολεμικό πλοίο των Dark Elves εμφανίζεται από το πουθενά, το κατάστρωμα του ξεχειλίζει από πανίσχυρες μονάδες. Αντιλαμβανόμενοι ότι δεν μπορούμε να το χειριστούμε, εκνευριστήκαμε τρομερά. Στην συνέχεια καταλάβαμε ότι το A.I. παίζει με επιτυχία τον ρόλο του καπετάνιου. Το πλοίο σαλπάρει προς τις κτήσεις των High Elves, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά του. Αναπόφευκτα κάποια στιγμή εξολοθρεύεται από τους αντιπάλους αλλά το χρηματικό πλιάτσικο που μάζεψε, μπαίνει αυτόματα στις τσέπες μας.

Η Crone Hellebron δεν ενδιαφέρεται να θεραπεύσει τα στρατεύματά της με spells. Τα spells της θέτουν τις μονάδες σε κατάσταση παρατεταμένης φρενίτιδας, μια κινούμενη κρεατομηχανή που θερίζει ότι συναντά. Ταυτόχρονα, δίνει ένα ισχυρό buff στον εαυτό της που την καθιστά ανθεκτικότερη στα χτυπήματα και άρα, επικινδυνότερη. Όσο ενοχλητικό είναι το να αντιμετωπίζουμε τα φρενιασμένα Dark Elves ενώ ηγούμαστε των High Elves, τόσο απολαυστικό νιώσαμε το αντίστροφο. Οι μονάδες μας, σε συνδυασμό με τα buffs αλά Gaze of Khaine και Witchbrew, δεν έπεφταν με τίποτα, δεν υποχωρούσαν, συνέχιζαν να κόβουν κόσμο έως ότου έσπαγε εντελώς το ηθικό των εχθρών.

total war warhammer 2 queen and the crone 5

Κοντά στον θάνατο
Από τις νέες μονάδες που εισάγει στο Total War: Warhammer II η Crone Helebron αγαπήσαμε μόνο την Χάρυβδη (Kharibdyss). Η σωστότερη ονομασία θα ήταν Σκύλλα γιατί η μονάδα αυτή είναι ένα αποτρόπαιο τέρας με πολλά κεφάλια και όχι μια ρουφήχτρα στον ωκεανό. Η Χάρυβδη έχει δύο βασικές αρετές που αγαπήσαμε. Με ένα βλέμμα που της ρίχνουν, οι εχθροί θέλουν επειγόντως να επισκεφτούν την πλησιέστερη τουαλέτα, κοινώς τα κάνουν πάνω τους από τον φόβο. Ενόσω σπάζει εύκολα το ηθικό πεζικού και ιππικού, σπάζει πολύ πιο εύκολα τα κεφάλια των γιγαντιαίων πλασμάτων του εχθρού. Γίναμε μάρτυρες επικών συγκρούσεων ανάμεσα στην Χάρυβδη και σε Φοίνικες, σε Δράκους και πελώριους δεντράνθρωπους. Οι Sisters of Slaughter είναι μια ισχυρή μονάδα πεζικού, υπεύθυνη για πολλούς σκοτωμούς υπό τις εντολές μας, το ίδιο και οι Doomfire Warlocks. Καμία τους δεν μας συνάρπασε όσο οι Sisters of Avelorn.

Είναι αλήθεια ότι χειριζόμενοι την Crone Hellebron δυσκολευτήκαμε πολύ στην εξάπλωση του κράτους μας. Με την Alarielle χτίσαμε γρήγορα μια μικρή αυτοκρατορία, εξασφαλίζοντας τα νώτα μας με πιστούς συμμάχους και ανησυχώντας μόνο για τους στρατούς του σκότους που βεβήλωναν με την παρουσία τους το Ulthuan. Με την Crone Hellebron δεχόμασταν αδιάκοπα επιθέσεις από τα ισχυρότερα factions των Dark Elves. Μοναδικοί σύμμαχοι στην τιτάνια πάλη μας ήταν οι ποντικομούρηδες Skaven οι οποίοι σύναψαν γρήγορα συμμαχία μαζί μας και την τήρησαν μέχρι τέλους.

http://www.youtube.com/watch?v=Wr_vRrOESKQ

Ένα game mechanic που μοιράζονται και οι δύο νέες commander των λεγεώνων μας είναι το Sword of Khaine, ένα καταραμένο σπαθί με πανίσχυρες μαγικές ιδιότητες οι οποίες μας θύμισαν τo ξίφος Stormbringer του αγαπητού μας Elric of Melnibone. Το δαιμονικό ξίφος είναι σφυρηλατημένο από θεό σιδηρουργό προς τιμή του θεού του πολέμου Khaine. Ο τολμηρός που το κραδαίνει κόβει σαν βούτυρο τις δυνατότερες πανοπλίες και μακελεύει με χαρακτηριστική ευκολία καθετί ζωντανό που τον προσεγγίζει. Το τίμημα για την τεράστια ισχύ που προσφέρει όμως το ξίφος, είναι δυσβάσταχτο. Το δαιμονικό αντικείμενο δεν περιορίζει την δίψα του στους ποταμούς αίματος που χύνει αλλά επηρεάζει αρνητικά το faction του χρήστη, ρίχνοντας κατακόρυφα το public order, αυξάνοντας το κόστος των στρατών και κάνοντας την ηρωίδα μας μισητή σε όλα τα factions.

Το σπαθί περνά τρεις διαδοχικές φάσεις στις οποίες μας καλεί να αποφασίσουμε αν θα το κρατήσουμε ή θα το επιστρέψουμε στο region και τον βωμό που ανήκει. Αν επιλέξουμε την “κουρτίνα ένα” το Sword of Khaine δυναμώνει αδιάκοπα και η κατάρα του πέφτει βαρύτερη στο faction μας. Θεωρούμε εξαιρετικό το game mechanic του μαγικού σπαθιού γιατί μας κάνει να ζυγιάζουμε τις επιλογές μας, ενώ δημιουργεί συνάμα ένα “καυτό” region που επιθυμούν οι πάντες στον χάρτη του single player campaign. Κρίνουμε εντελώς λάθος το ότι η κατάρα του ξίφους επηρεάζει και την Crone Hellebron. Η μέγαιρα είναι de facto καταραμένη και μάλιστα αυτοαποκαλείται κόρη του Khaine, συνεπώς το Sword of Khaine έπρεπε να της ταιριάζει γάντι, δίνοντας και bonuses στο faction της αντί για κατάρες.

total war warhammer 2 queen and the crone 6
Γραφικά, ήχος και animations έχουν τα υψηλά στάνταρ των Total War και δεν τίθεται θέμα ανάλυσης τους, είναι μάλιστα fully optimized για όλα τα συστήματα και κάρτες. Έτσι οι μάχες μας έχουν την ζωντάνια και την μεγαλοπρέπεια μιας σκηνής από τα Lord of the Rings. Το A.I. παρουσιάζεται σταθερά ευφυές και ύπουλο. Σε μια περίπτωση νομίζαμε ότι ανακαλύψαμε προβλήματα στο σκεπτικό του. Ήρθαμε αντιμέτωποι με ένα faction των Dark Elves που διέθετε γύρω στα 15 regions. Δώσαμε σκληρές μάχες με τις στρατιές του χωρίς να κατορθώσουμε να αρπάξουμε την πρωτεύουσα. Η αλλαγή της φοράς των ανέμων του πολέμου μας ανάγκασε να μετακινήσουμε τον πανίσχυρο στρατό που διοικούσε η Crone Hellebron σε μακρινό region, αναθέτοντας σε ελάχιστες μονάδες την προστασία των βασικών μας provinces. Οι γύροι περνούσαν και το πανίσχυρο εχθρικό faction δεν έκανε καμία κίνηση εισβολής αν και, με μια πλήρη στρατιά, θα μπορούσε να μας σαρώσει τις provinces. Ένα δευτερόλεπτο προτού αρχίσουμε να κοροϊδεύουμε το A.I. για την ατολμία του, αντιληφθήκαμε ότι είχε ανοίξει άλλα πέντε μέτωπα με συμμαχικά μας factions συνεπώς οι δυνάμεις του ήταν απασχολημένες αλλού.

Πιστοποιητικό ποιότητας
Μέσα σε 15 ώρες ενασχόλησης με το The Queen & the Crone, σκοτώσαμε τόσα πολλά βρομερά τέρατα ώστε στην συνέχεια να αισθανόμαστε ότι χρειαζόμαστε επειγόντως... μπάνιο. Αφού καθαρίσαμε από την ψηφιακή “βρώμα”, βγάλαμε με ευκολία το τελικό μας πόρισμα για το πρώτο Lords Pack της παιχνιδάρας εν ονόματι Total War: Warhammer II. Σπανίως αποκτούμε πρόσθετο περιεχόμενο μεγάλου τίτλου με τόσο “ψαχνό”. Πολλές ώρες γεμάτες δράση, νέες μονάδες και καθοριστικά game mechanics, άφθονες επιλογές ανάπτυξης κράτους και χαρακτήρων, μια game engine που δεν χωλαίνει ποτέ. Το εισιτήριο μας στην νέα επική σύγκρουση του Total War: Warhammer κοστίζει όσο μια κινηματογραφική προβολή, δηλαδή επτάμισι ευρώ, ένα κόστος που πληρώνουμε χωρίς δεύτερη σκέψη για τέτοιο περιεχόμενο.

Θετικά:
- Δύο πανίσχυροι commanders για τα factions μας
- Φρέσκα game mechanics που επηρεάζουν θετικά το gameplay
- Προσιτή τιμή
- Ικανοποιητική διάρκεια
- Προσαρμοστικό A.I.

Αρνητικά:

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 8
Gameplay: 8.5
Αντοχή: 8
Γενικά: 8.1

Ένα εκπληκτικό DLC, αντάξιο του βασικού game και εκδηλωτικό του ταλέντου των δημιουργών του.

Γιάννης Μοσχονάς

elves.jpg

Μέσα σε 15 ώρες ενασχόλησης με το The Queen & the Crone, σκοτώσαμε τόσα πολλά βρομερά τέρατα ώστε στην συνέχεια να αισθανόμαστε ότι χρειαζόμαστε επειγόντως... μπάνιο. Αφού καθαρίσαμε από την ψηφιακή “βρώμα”, βγάλαμε με ευκολία το τελικό μας πόρισμα για το πρώτο Lords Pack της παιχνιδάρας εν ονόματι Total War: Warhammer II. Σπανίως αποκτούμε πρόσθετο περιεχόμενο μεγάλου τίτλου με τόσο “ψαχνό”. Πολλές ώρες γεμάτες δράση, νέες μονάδες και καθοριστικά game mechanics, άφθονες επιλογές ανάπτυξης κράτους και χαρακτήρων, μια game engine που δεν χωλαίνει ποτέ.

[video]

Read More...

3 weeks ago
Adventure Time: Pirates of the Encharidion 3 weeks ago

Ψιτ κύριε Πειρατή, τσίμπα εν... καρύδιον!

Η σειρά Adventure Time, παραγωγής και προβολής Cartoon Network, κλείνει φέτος μια οκταετία στους τηλεοπτικούς δέκτες. Όλα δείχνουν ότι το φθινόπωρο θα ολοκληρωθεί η επιτυχημένη της πορεία και ο καλύτερος τρόπος για να την γιορτάσουμε είναι να παίξουμε το Adventure Time: Pirates of the Enchiridion. Πρόκειται για τον τελευταίο τίτλο στην μακρά πορεία του Adventure Time στα Video Games. Η πρώτη εμφάνιση της σειράς σε gaming format συνέβη το 2012 με το Adventure Time: Hey Ice King! Why'd You Steal Our Garbage για το 3DS και συνεχίστηκε με εξίσου εξωφρενικούς τίτλους για όλες τις κονσόλες και τα PC.

Το Adventure Time σαν τηλεοπτική σειρά, χρωστά την μεγάλη επιτυχία του στις πολλαπλές επιρροές από το λατρεμένο μας Dungeons & Dragons, από πληθώρα video games και στην μαγεία των χειροποίητων σκίτσων του. Ένα επεισόδιο του διάρκειας 11 μόλις λεπτών χρειάζεται πολλούς μήνες ανάπτυξης μέχρι να προβληθεί. Η επιμέλεια που δείχνουν οι δημιουργοί του βγαίνει στην οθόνη και μαγνητίζει τον θεατή, παράλληλα με το ξεκαρδιστικό σενάριο και τις σουρεαλιστικές καταστάσεις που βιώνουν οι χαρακτήρες. Τις παραπάνω αρετές προσδοκούσαμε παίζοντας το Adventure Time: Pirates of the Enchiridion αλλά διαπιστώσαμε ότι η μεταφορά του σε Action Adventure παρουσιάζει προβλήματα.

adventure time pirates of the enchiridion 1
Χαρακτήρες υπό ανάλυση
Το νέο ταξίδι μας στον κόσμο του Ooo είναι μια περιπέτεια που δεν θα αποφύγουμε διότι δεν θέλουμε να δούμε τόσους ξεκαρδιστικούς χαρακτήρες να πνίγονται. Μια ξαφνική πλημμύρα έχει βυθίσει το μεγαλύτερο τμήμα του στο νερό και κανείς δεν γνωρίζει το πως συνέβη. Τα κολλητάρια Finn και Jake καλούνται να ταξιδέψουν από την μια άκρη του Ooo στην άλλη, αναζητώντας λύση στα λιγοστά τμήματα ξηράς που έχουν απομείνει. Η ιστορία που ξεδιπλώνεται από τις πράξεις μας είναι εντελώς εξωφρενική, αδιάφορη και με ελάχιστη συνοχή. Δεν θα άξιζε φράγκο αν δεν ξεχείλιζε από χιουμοριστικούς διαλόγους.

Οι φορείς της βούλησής μας στον κόσμο του game είναι τέσσερις θεοπάλαβοι χαρακτήρες. Στην αρχή της ιστορίας έχουμε μόνο δύο playable χαρακτήρες υπό τις διαταγές μας, τους Finn και Jake. Στον τομέα της περιήγησης που περιλαμβάνει πολύ περπάτημα και μπόλικα Platform στοιχεία, ο Finn αποδεικνύεται σκέτη φόλα. Είναι αργοκίνητος αλλά τουλάχιστον μπορεί να καταστρέψει με το σπαθί του ένα σωρό φυσικά εμπόδια τα οποία μεταφράζονται άμεσα σε χρήμα. Ο Jake από την άλλη, είναι πλάσμα πολλαπλών χρήσεων. Αλλάζει σχήμα σε συγκεκριμένα σημεία του επιπέδου και μεταφέρει την ομάδα σε μέρη που δεν θα μπορούσε να φτάσει με άλλο τρόπο. Μεταμορφώνεται σε μηχανάκι που το καβαλάνε οι λοιποί χαρακτήρες και καλύπτει αστραπιαία την απόσταση μέχρι το επόμενο objective μας.

http://www.youtube.com/watch?time_continue=43

Λίγες αποστολές μετά την έναρξη της περιπέτειας, εμφανίζεται η χαριτωμένη βασίλισσα των βρικολάκων Marceline για να πάρει την θέση της δίπλα μας. Η Marceline δεν περπατά αλλά πετά λίγο πάνω από την επιφάνεια του εδάφους. Η χρησιμότητά της είναι το σπάσιμο των αλυσοδεμένων μπαούλων που βρίσκουμε παντού στον Ooo ώστε να μαζέψουμε το πλούσιο περιεχόμενό τους. Η ενσωμάτωση του BMO στην παρέα μας αποτελεί το κομβικό σημείο της περιπέτειας. Προτού προστεθεί στο πλήρωμά μας η ζωντανή παιχνιδομηχανή χειρός, ένα σωρό πόρτες με κόκκινη κλειδαριά και περίεργα σύμβολα μας έφραζαν τον δρόμο προς πολλές περιοχές. Ο BMO εξουδετερώνει τον μηχανισμό ασφάλισης με μια ηλεκτρική εκκένωση και μας ανοίγει τον δρόμο για ωραίες βόλτες και πλιάτσικο. Στη θάλασσα, ο BMO “μεταμορφώνεται” στο καλύτερο σόναρ που θα μπορούσε να έχει το καΐκι μας. Θαλασσόλυκοι είμαστε, ικανοποιητικό χάρτη όλου του νησιώτικου συμπλέγματος έχουμε, αναπόφευκτο είναι να βρούμε τον δρόμο μας προς το επόμενο objective του σεναρίου. Δεν είναι όλα τα νησιά εύκολα προσβάσιμα όμως, μερικές φορές πρέπει να ελιχθούμε σε στενά περάσματα που θέλουν ψάξιμο για να βρεθούν. Με την συνδρομή του BMO, οδηγούμαστε στον στόχο μας με πίδακες φωτός που ξεπηδούν από την επιφάνεια της θάλασσας.

Αγάπη μου, ξεκλήρισα τους πειρατές
Το Tactical κομμάτι της περιπέτειας, την turn based μάχη, την ακολουθεί ένα μεγάλο κακό, η ευκολία της. Αν επιλέξουμε να κινηθούμε μέσα στα όρια των δυνατοτήτων μας και να ξεκινάμε καυγάδες με αντιπάλους του ίδιου ή, το πολύ, ενός level ισχυρότερους, τότε έχουμε την νίκη στο τσεπάκι μας. Οι μόνοι εχθροί που δεν είναι του χεριού μας είναι τα bosses και όλοι όσοι μας περνούν σε levels. Με το κλείδωμα της τετράδας μας από playable ήρωες, ανοίγει ο δρόμος για να λιώσουμε και τους ισχυρότερους ανταγωνιστές. Οι damage dealers της παρέας είναι η τριάδα Finn, Jake και Marceline. Με τις πολύτιμες πληροφορίες που λαμβάνουμε από τον BMO, αποφασίζουμε ποιος από τους τρεις μαχητές θα χρησιμοποιήσει τα skills του και ποιος θα αναλάβει να καταναλώνει αντικείμενα ή να βαράει με γυμνά χέρια. Ο λόγος είναι ότι οι special ικανότητες της τριάδας έχουν στοιχειακές ιδιότητες. Ένας δαίμονας καμωμένος από κολασμένη λάβα δεν θα καταλάβει πολλά πράγματα όταν το φλεγόμενο τσεκούρι της Marceline προσγειωθεί στην κεφάλα του. Αντίθετα, θα υποστεί άγρια ζημιά και θα τουρτουρίζει όταν υποδεχτεί την παγωμένη λεπίδα του Finn.

adventure time pirates of the enchiridion 2

Στην μάχη, η ζωντανή κονσόλα χειρός δεν έχει την ισχύ των συμπολεμιστών της με αποτέλεσμα το damage που προξενεί να είναι αμελητέο. Ο BMO αντισταθμίζει την αδυναμία του στην επίθεση, τροφοδοτώντας αδιάκοπα την κοινή special μπάρα ενέργειας και μελετώντας τις αδυναμίες των εχθρών. Γνωρίζοντας εκ των προτέρων ποιο είδος special επίθεσης πλήττει περισσότερο τον αντίπαλο, το χρησιμοποιούμε κατά κόρον και, με το συνεχές γέμισμα της special μπάρας, η αποτελεσματικότητα της ομάδας μας φτάνει στα ύψη. Ούτε μια φορά δεν χρειάστηκε να κρατήσουμε άμυνα σε μάχη και αυτό δείχνει το πόσο ψοφίμια είναι συνολικά οι εχθροί. Για τα ζόρικα τέρατα έχουμε ένα inventory γεμάτο με χρήσιμα αντικείμενα, πληρωμένα από την τσέπη μας ή ευγενική προσφορά νεκρών εχθρών και σπασμένων πραγμάτων. Εκείνα που ανανεώνουν το health και ξαναζωντανεύουν πεσμένους συμμαχητές είναι αυτά με την μεγαλύτερη κατανάλωση. Αμέσως μετά κατεβάζουμε... νεράκι κάτι ενεργειακά ποτά τα οποία ανεβάζουν την special bar μας. Από το απόθεμά μας δεν λείπουν ποτέ τα potions που θεραπεύουν ένα σωρό άσχημα debuffs και εκείνα που αυξάνουν τις ικανότητές μας για λίγη ώρα.

Ταξιδεύοντας στον κόσμο του Ooo τρακάραμε με πολλούς παλαβιάρηδες NPCs. Μερικοί είναι φορείς χρήσιμων πληροφοριών τις οποίες αρνούνται να προσφέρουν αβίαστα. Εμείς δεν μασάμε, θυμόμαστε τα δεκάδες φιλμ noir και crime που έχουμε απολαύσει στο παρελθόν και τους υποβάλλουμε σε ανάκριση, το πιο άχρηστο game mechanic του Adventure Time: Pirates of the Enchiridion. Οι Finn και Jake αναλαμβάνουν να παίξουν τον ρόλο του καλού – κακού μπάτσου προσπαθώντας να σπάσουν τις αντιστάσεις του υπόπτου. Τέσσερις φωτογραφίες σε σχήμα ρολογιού απεικονίζουν τους ήρωες μας σε ήπια ή έξαλλη κατάσταση και ένας δείκτης περιστρέφεται από την μια στην άλλη. Πατώντας το ανάλογο button, ο δείκτης σταματά πάνω σε μια φωτογραφία και ο χαρακτήρας προσπαθεί να κερδίσει την συμπάθεια του ανακρινόμενου ή του τα “χώνει” άγρια.

Θα προτιμούσαμε το “ξερό” κομμάτι της περιπέτειας (Platform – Adventure) να αντικατασταθεί με περισσότερο “χλωρό”. (Tactical).

Η διαδικασία δεν είναι τυχαία καθώς οι δύο ήρωες αποφασίζουν μεταξύ τους σχετικά με την καλύτερη στρατηγική για την περίσταση. Αν ακολουθήσουμε τις συμβουλές τους, η ανάκριση τελειώνει επιτυχώς και το κέρδος μας είναι χρήμα και αντικείμενα. Αν κάνουμε του κεφαλιού μας και ωρυόμαστε για παράδειγμα στην μούρη του ανακρινόμενου ενώ έπρεπε να τον πάρουμε με το καλό, η ανάκριση αποτυγχάνει και η αποτυχία έχει άσχημες συνέπειες (βλέπε άμεση επίθεση από εχθρούς). Η φάση της ανάκρισης είναι εύκολη και έχει πλάκα μόνο την πρώτη φορά που την αντικρίζουμε, από εκεί και μετά απλά μας τρώει χρόνο.

Θαλασσόλυκοι της πλάκας
Στην προσπάθειά μας να αντιμετωπίσουμε την πλημμύρα που έχει πνίξει τον Ooo πελαγοδρομούμε κυριολεκτικά. Με ένα σαπιοκάραβο σχίζουμε τα κύματα, πηγαίνοντας από νησί σε νησί. Η πλοήγηση είναι πολύ εύκολη και μας ικανοποίησε η άνεση με την οποία διασχίζει τα νερά το σκάφος μας, η οπτική του κόσμου εν πλω, η ευκολία στους ελιγμούς και η χρήση του κανονιού. Στην θάλασσα δεν είμαστε μόνοι μας. Το πιο αστείο Κράκεν που έχει σχεδιαστεί ποτέ, πετάγεται από τα βάθη του ωκεανού, επιχειρώντας να μας τρομάξει με την ηλίθια φάτσα του. Τελικά μας κάνει να γελάσουμε και να το λυπηθούμε όταν η βολή από το κανόνι μας προσκρούει στην μούρη του με μεγάλη ταχύτητα. Περιμέναμε ότι οι επώνυμοι πειρατές του τίτλου, θα ήταν δύσκολοι αντίπαλοι, θα μας χάριζαν την πρόκληση που μας στέρησε το Κράκεν αλλά τελικά αποδείχτηκε ότι δεν αξίζουν φράγκο. Το μόνο πειρατικό τέχνασμα που περιέχει το οπλοστάσιο τους είναι το ρεσάλτο, για κανονιοβολισμούς ούτε κουβέντα. Όταν το πλοίο μας αγγίξει το δικό τους, η οθόνη αλλάζει στην τυπική turn based μάχη που μας υποδέχεται στις στεριανές μονομαχίες.

adventure time pirates of the enchiridion 3

To Platform τμήμα του Adventure Time: Pirates of the Enchiridion είναι επιεικώς μετριότατο. Ούτε μια φορά δεν χρειάστηκε να επιστρατεύσουμε τις ευρύτατες γνώσεις μας στο είδος για να εκτελέσουμε σειρά δύσκολων αλμάτων, να τσακίσουμε αντιπάλους με την δύναμη της βαρύτητας, να τεστάρουμε τα ρεφλέξ μας. Θα μπορούσαμε να τα παραβλέψουμε όλα αυτά αν οι δημιουργοί του game είχαν ενσωματώσει στις μάχες το αγαπημένο μας σύστημα του αιφνιδιασμού, το οποίο συναντούμε πλέον σε όλα τα JRPG και κάθε τίτλο που συνδυάζει real time περιπλάνηση με turn based μάχες. Όχι μόνο δεν μπορούμε να αιφνιδιάσουμε τις αντίπαλες ομάδες ή να αιφνιδιαστούμε από αυτές αλλά, μερικές φορές, πρέπει να εισβάλουμε στον προσωπικό τους χώρο και να τους τριγυρίζουμε έως ότου εμφανιστεί το σήμα έναρξης της μάχης. Το εν λόγω σήμα κάνει περισσότερη ώρα να φορτώσει από όση θα θέλαμε.

Το καλύτερο στοιχείο στα Platform και τα θαλασσινά ταξίδια είναι η εξερεύνηση. Η αυξημένη ορατότητα μας κάνει να ατενίζουμε παράξενα σχήματα νησιών ή βουνών στον ορίζοντα και να οραματιζόμαστε τα μυστικά που κρύβουν. Δοθέντος του ότι, το σενάριο δεν μας αναγκάζει να επισκεφθούμε όλες τις περιοχές, μένουν αρκετά μέρη για εξερεύνηση. Στην ξηρά, η εξερεύνηση χωλαίνει εξαιτίας του χάρτη. Αυτός, ενώ αναγράφει όλες τις χρήσιμες πληροφορίες, μετακινείται δύσκολα με τον κέρσορα σε σχήμα ξίφους που κάνει... μισή ώρα για να πάει από το ένα μέρος του στο άλλο. Η απόλαυση της ανακάλυψης νέων πραγμάτων είναι το ένα κίνητρο που μας σπρώχνει στο να ανιχνεύσουμε κάθε γωνιά του game world.

adventure time pirates of the enchiridion 4

Το άλλο είναι η ασήμαντη διάρκεια του game. Δεν προλάβαμε να χαρούμε καλά καλά τις μάχες και την αφήγηση όταν μας παρουσιάστηκε στην οθόνη η επιλογή να τερματίσουμε την περιπέτεια ή να συνεχίσουμε την εξερεύνηση. Με τέσσερις και πέντε ώρες playtime το Adventure Time: Pirates of the Enchiridion μοιάζει περισσότερο με το πρώτο επεισόδιο ενός game παρά με ολοκληρωμένο τίτλο. Για να αυξήσουμε λιγάκι τον χρόνο παραμονής μας, μπορούμε να κυνηγήσουμε κάμποσα side quests τα οποία δεν είναι και πολύ συναρπαστικά όμως. Το να μεταφέρουμε παιδιά – γλυκά και πιγκουίνους μεταξύ των νησιών για παράδειγμα ακούγεται σαν χάσιμο χρόνου. Το ανέβασμα όλων των ηρώων στο μέγιστο επίπεδο και το ξεκλείδωμα των skills τους είναι σαφώς απολαυστικότερο. Τερματίσαμε το game χωρίς να τους αναπτύξουμε στο έπακρο αλλά έχουμε την ευκαιρία να επιστρέψουμε στο τελευταίο save και να τακτοποιήσουμε τους ανοιχτούς μας λογαριασμούς.

Ο λόξιγκας δεν μας αρέσει καθόλου σαν εμπειρία, όταν μάλιστα τον παθαίνουν τα γραφικά του game το οποίο απολαμβάνουμε στην next gen κονσόλα μας, τότε μας ανάβουν τα λαμπάκια. Στο Adventure Time: Pirates of the Enchiridion σπαζόμαστε άσχημα από την απότομη πτώση των frames ενώ οδηγούμε το πλεούμενο μας, χοροπηδάμε ή τρέχουμε σε ανοιχτό χώρο. Η παράξενη πτώση της απόδοσης χειροτερεύει περισσότερο την διάθεση μας όταν μεσολαβούν bugs τόσο “κουφά” όσο και το χιούμορ της περιπέτειας. Μεταμορφώσαμε τον Jake σε μηχανάκι και αρχίσαμε να γκαζώνουμε όταν, δρασκελίζοντας μια πέτρινη πλατφόρμα, βουτήξαμε με την μοτοσυκλέτα στο κενό. Θάνατος δεν υφίσταται στις platforming περιηγήσεις μας συνεπώς περιμέναμε, κατόπιν ταχύτατου φορτώματος, να επιστρέψουν οι χαρακτήρες μας στην πλατφόρμα για να συνεχίσουμε. Αντίθετα, είδαμε το μηχανάκι μας να ακροβατεί στην βάση της πέτρινης κολόνας που στηρίζει την πλατφόρμα. Κάθε κίνηση έστελνε το όχημα και τους ήρωες μας στο κενό, οδηγώντας σε διαδοχικά loading. Ευτυχώς μετά από ένα λεπτό κολλήματος, η μηχανή υλοποιήθηκε στην πλατφόρμα και έτσι συνεχίσαμε την πορεία μας, αντί να παγιδευτούμε σε ένα bug εφάμιλλο της Ημέρας της Μαρμότας. Το loading των περιοχών και των cinematics είναι πολύ γρήγορο, με δυσάρεστη εξαίρεση το φόρτωμα του τελευταίου save μας. Εκεί περιμένουμε και ένα λεπτό βλέποντας μια πειρατική νεκροκεφαλή να... παίζει με τα σταυρωτά κοκαλάκια της.

http://www.youtube.com/watch?v=84MkbVoEgiE

Χωριζόμαστε μεταξύ μας σε μακροχρόνιους θεατές – οπαδούς της animation σειράς Adventure Time και σε άτομα που δεν την έχουν παρακολουθήσει και κρίνουν την ποιότητα χαρακτήρων και χρωμάτων από το game. Η πρώτη κατηγορία θα νιώσει τα 40 ευρώ που κοστίζει το Adventure Time: Pirates of the Enchiridion να βιάζονται να βγουν από το πορτοφόλι τους. Ο λόγος είναι η πιστότητα της μεταφοράς του οπτικοακουστικού υλικού της σειράς στο game. Εξαιρώντας την τρισδιάστατη μορφή των γραφικών, οι χαρακτήρες αποτυπώθηκαν αυτούσιοι στο game, παρέα με το σύνολο των voice actors της σειράς, για μάξιμουμ πώρωση. Τα animations ανταποκρίνονται στις κινήσεις των ηρώων όπως αποτυπώθηκαν στην σειρά αλλά στο game, τους νιώθουμε άκαμπτους και βραδυκίνητους, με εξαίρεση τον BMO.

H ηχητική μπάντα προέκυψε απείρως καλύτερη από ότι περιμέναμε. Το voice acting δεν καλύπτει μόνο τα cinematics αλλά απλώνεται σαν κουβέρτα σε κάθε διαδρομή μας. Οι δύο φίλοι συνομιλούν αδιάκοπα μεταξύ τους και εμείς χαμογελάμε με τα καμώματά τους. Το αποκορύφωμα έρχεται εντός της θάλασσας όταν τα παλικάρια μερακλώνουν και το ρίχνουν στους ναυτικούς ύμνους. Πατώντας πάνω στα διάσπαρτα νησιά εντυπωσιαστήκαμε από την προσαρμογή της μουσικής υπόκρουσης στο περιβάλλον. Οι μάχες δεν διεξάγονται υπό τον ήχο τυμπανοκρουσιών αλλά μουσικής που τονίζει την χαριτωμενιά των μαχητών.

adventure time pirates of the enchiridion 5

Ένα απλό παιχνίδι με πολλά προβλήματα
Οι δημιουργοί του Adventure Time: Pirates of the Enchiridion δεν δείχνουν να κατανοούν τις διαφορές ανάμεσα σε ένα τηλεοπτικό προϊόν που καταναλώνεται παθητικά και σε ένα game που απαιτεί ενεργή συμμετοχή. Τα όμορφα cinematics και το χιούμορ δεν αρκούν για να μας καθηλώσουν στην τηλεόρασή μας για πολλές ώρες και σε αυτό μάλλον οφείλεται η μικρή διάρκεια της περιπέτειας. Το κοινό της σειράς Adventure Time, εκτός από εκατομμύρια μπόμπιρες, περιλαμβάνει και χιλιάδες ενήλικες. Τους τελευταίους όπως και τους μικρούς αλλά έμπειρους gamers δείχνει να τους έχει ξεχάσει το game που μελετούμε. Το επίπεδο δυσκολίας βρίσκεται στον βυθό ώστε να είναι προσβάσιμο στους μικρούς παίκτες, με αυτό τον τρόπο όμως απομακρύνονται οι εμπειρότεροι που αναζητούν προκλήσεις.

Η μάχη ευτυχώς εκτελείται υποδειγματικά, σαν JRPG και αποτελεί το δυνατό του σημείο. Στον Platform τομέα αποτυγχάνει παταγωδώς λόγω σχεδιασμού και χειρισμού, έτσι το Action κομμάτι παραμένει η βόλτα με μηχανάκι και η περιπλάνηση με πλοίο. Τα side quests είναι βαρετά, το σενάριο αδιάφορο και οι διάλογοι είναι η μοναδική απόλαυση που μας μένει από την αφήγηση. Η κίνηση των ηρώων και του κέρσορα είναι επίσης αργή σε εκνευριστικό βαθμό. Με τόσα ψεγάδια να μας παρεμποδίζουν στην αγορά του, τι μπορεί να μας αλλάξει γνώμη άραγε; Μόνο η αγάπη μας προς την σειρά και προς τους μικρούς μας συγγενείς που θα υπερευχαριστηθούν το game, αγνοώντας επιδεικτικά τα ελαττώματά του.

Θετικά:
- Χαρακτήρες από γνωστή τηλεοπτική σειρά
- Πολύ εθιστικές Tactical συγκρούσεις
- Άφθονο χιούμορ
- Εξερεύνηση ενός χαριτωμένου κόσμου

Αρνητικά:
- Αδιάφορο σενάριο και side quests
- Ισχνή διάρκεια
- Bugs και προβλήματα στα γραφικά
- Αδύναμο Platform στοιχείο

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 7.5
Gameplay: 6.5
Αντοχή: 5.5
Γενικά: 6.8

Τεχνικά - σχεδιαστικά προβλήματα το μπλόκαραν, έχει αρκετά να προσφέρει πάντως στους λιγότερο απαιτητικούς.

Γιάννης Μοσχονάς

Notification