Mario and Sonic at the London 2012 Olympic Games

Let the games begin.

Το πρώτο παιχνίδι της σειράς Mario & Sonic at the Olympic Games, σχεδιασμένο για τις ανάγκες της Ολυμπιακής Επιτροπής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, αποτέλεσε την πρώτη ταυτόχρονη παρουσία των δύο «αιωνίων» αντιπάλων, Mario και Sonic, στο ίδιο video game. Μαζί έκαναν την εμφάνισή τους δεκάδες ακόμη χαρακτήρες απ’ τα franchises των δύο εταιρειών.

Από τότε, οι δυο αιώνιοι αντίπαλοι έχουν ξανασυναντηθεί σε άλλα δυο παιχνίδια, το Mario & Sonic at the Olympic Winter Games, σχεδιασμένο για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2009 και λίγο νωρίτερα, στο Super Smash Bros Brawl. Φέτος, με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 να είναι προ των πυλών, ήρθε η ώρα να τους δούμε και πάλι στα…γήπεδα.

Gameplay
Το στυλ του παιχνιδιού δεν διαφέρει και πολύ σχετικά με τους προκάτοχούς του και χωρίζεται σε τρία modes. Αρχικά έχουμε το London Party mode, μια σειρά από minigames που περιέργως δεν έχουν καμία σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ούτε με τους πρωταγωνιστές. Θυμίζει αρκετά την σειρά Mario Party, με τους χαρακτήρες να ξεχύνονται στους δρόμους του Λονδίνου και να λαμβάνουν μέρος σε δεκάδες minigames που στην πλειοψηφία τους παίζονται στον χάρτη της πόλης. Σε κάποια από αυτά θα πρέπει να μαζέψετε όσα περισσότερα gold coins μπορείτε, να φτάσετε πρώτος σε ένα σημείο του χάρτη ή να μετρήσετε ακριβώς πόσα αντικείμενα περνούν μπροστά στην οθόνη σας. Κερδίζοντας, παίρνετε stickers, δηλαδή αυτοκόλλητα τα οποία τοποθετείτε στο προσωπικό σας άλμπουμ. Σκοπός της ομάδας σας είναι βέβαια να συμπληρώσει όλα τα stickers πρώτη.

Το δεύτερο mode είναι τα γνωστά Dream Events, τα οποία συναντήσαμε και στα προηγούμενα παιχνίδια. Σαν θεματολογία τους έχουν τους Αγώνες αλλά παρουσιάζονται εντελώς διαφορετικά απ’ τις προγενέστερες εκδόσεις. Στο Dream Long Jump για παράδειγμα, οι χαρακτήρες χοροπηδούν από σύννεφο σε σύννεφο μαζεύοντας πόντους, σε ένα setting σχεδιασμένο για να μας θυμίσει «καθαρό» platform.

Στο Dream Rafting, θα πρέπει να ισορροπήσουν επάνω σε μια κυκλική φουσκωτή σχεδία και να την καθοδηγήσουν με το βάρος τους ώστε να συλλέξουν αστεράκια και άλλα αντικείμενα. Στο Dream Hurdles οι χαρακτήρες αγωνίζονται στο τρέξιμο σε μια κυκλική πίστα που θυμίζει καρουζέλ και η οποία βέβαια διαθέτει τα ανάλογα εμπόδια. Με δεκάδες παιχνίδια, η κατηγορία αυτή είναι σίγουρα η πιο διασκεδαστική απ’ όλες, αν και παρουσιάζεται ελάχιστα ανανεωμένη σε σχέση με τον προηγούμενο τίτλο.

Τέλος, το τρίτο mode είναι τα γνωστά σε όλους μας Ολυμπιακά Αγωνίσματα. Πρόκειται για την κατηγορία με τις μικρότερες αλλαγές, αφού τα περισσότερα events είναι απλά ανακυκλωμένες και ελάχιστα βελτιωμένες εκδόσεις απ’ όσα είδαμε για πρώτη φορά το 2007. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν είναι διασκεδαστικά, κάθε άλλο. Απλά θα περιμέναμε από την Sega κάτι περισσότερο. Ανάμεσα στα κλασικά αγωνίσματα συναντάμε τέσσερα καινούρια που δεν είχαν ενσωματωθεί στο προηγούμενο παιχνίδι. Πρόκειται για το badminton, τους αγώνες με κανό, την αθλητική ιππασία και το ποδόσφαιρο.

Ο Mario και ο Sonic…δεν προκρίνονται στην επόμενη φάση!

Τα ομαδικά αθλήματα φαίνονται πιο προσεγμένα από τα υπόλοιπα, αφού μας δίνουν το κάτι παραπάνω από απλά minigames. Το ποδόσφαιρο για παράδειγμα θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ξεχωριστό παιχνίδι. Κάποια άλλα, όπως το κανό ή η ξιφασκία θυμίζουν την σειρά Wii Sports. Στο σύνολό τους τα αγωνίσματα είναι αρκετά απλοϊκά στον χειρισμό, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είναι διασκεδαστικά.

Ο χειρισμός διαφέρει ελάχιστα από αγώνισμα σε αγώνισμα. Ορισμένες δοκιμασίες σας «αναγκάζουν» να χρησιμοποιείτε το Wiimote οριζόντια σαν χειριστήριο. Οι χαρακτήρες κινούνται χρησιμοποιώντας τα βελάκια, ενώ τα κουμπιά Α και Β χρησιμεύουν για διαφορετικές λειτουργίες ή ειδικές κινήσεις ανάλογα με το είδος του αθλήματος. Επιπλέον, κάποια minigames σας επιτρέπουν να χρησιμοποιήσετε και το Nunchuck.

Σε γενικές γραμμές, μπορεί τα Ολυμπιακά Αγωνίσματα να αποδίδονται όσο καλύτερα μπορούν, αλλά σε σύγκριση με τα London Party και Dream Events, είναι αρκετά λιτά, γεγονός που θα σας κάνει να τα βαρεθείτε σύντομα. Αν δεν μιλούσαμε για επίσημο ολυμπιακό παιχνίδι, κάλλιστα η Sega θα μπορούσε να παραλείψει εντελώς αυτή την κατηγορία. Ευτυχώς, τα άλλα δύο modes και ιδιαίτερα το Dream Events θα σας κρατήσουν κολλημένους στην οθόνη σας για αρκετές ώρες.

Γραφικά-Ήχος
Έχουμε ξαναπεί πολλάκις πως όσο περνάει ο καιρός, η μηχανή γραφικών του Wii αρχίζει να δείχνει την ηλικία της. Αυτό ισχύει και για το Mario & Sonic, το οποίο παρά τα απλουστευμένα και καρτουνίστικα γραφικά, δεν διαφέρει και πολύ από τον προκάτοχό του. Με ελάχιστες βελτιώσεις από το 2007, κυρίως στον σχεδιασμό του περιβάλλοντος αλλά και των χαρακτήρων, τα γραφικά του παιχνιδιού κινούνται στη μετριότητα. Το ίδιο ισχύει και με τον ήχο, όπου τόσο τα εφέ όσο και η μουσική, είναι πιστά αντίγραφα των παλαιότερων κομματιών που χρησιμοποιήθηκαν στους δύο πρώτους τίτλους. Μπορεί αυτού του είδους η παραγωγή να μην είναι τόσο άσχημη και να ταιριάζει στο παιχνίδι, αλλά δεν παύει να είναι επαναλαμβανόμενη.

Επίλογος
Η Sega αρκέστηκε στο να μας παρουσιάσει μια ελάχιστα ανανεωμένη έκδοση σε σχέση με αυτή του 2007 και κυρίως μια δοκιμασμένη συνταγή, που απευθύνεται περισσότερο στους οπαδούς των ηρώων και λιγότερο σε αυτούς των αγώνων. Εντούτοις, το Mario & Sonic at the London 2012 Olympic Games καταφέρνει να μας προσφέρει μια πληθώρα διασκεδαστικών minigames που σίγουρα θα μας κρατήσουν απασχολημένους μέχρι τον επόμενο Αύγουστο.

Θετικά:
- Αρκετά διασκεδαστικό
- Ανανεωμένα Dream Events
- Τέσσερα νέα αγωνίσματα

Αρνητικά:
- Δεν προσφέρει τίποτε καινούριο
- Αδιάφορα γραφικά και ήχος
- Επαναλαμβανόμενος χειρισμός

Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 6
Gameplay: 6.5
Αντοχή: 7
Γενικά: 6

Ένα ευχάριστο διάλλειμα απ’ τα καθιερωμένα sports games, που όμως δεν προσφέρει το κάτι παραπάνω.

Αντώνης Παπαθανασίου