Ninja Gaiden Black

Vasilis
REVIEWED ON XBOX  

Το ζητούμενο είναι η επιβίωση.

Το ζητούμενο είναι η επιβίωση.

Το ζητούμενο είναι η επιβίωση.

Τα τελευταία χρόνια οι φίλοι των τεχνικών Hack 'n slash είχαν την τύχη να απολαύσουν μία εκ των σπουδαιότερων σειρών του είδους Tο “κατά τύχη” υλοποιημένο πόνημα του Kamiya, Devil May Cry. Αν και το sequel δεν ήταν εξ ίσου αξιόλογο, ο αρχικός τίτλος χαρακτηρίζεται από επίπεδο ποιότητας που κατέστησε σαφές πως το νέο standard τεχνικότητας, παρουσίασης και παραγωγής έχει οριστεί από την νέα πνευματική ιδιοκτησία της Capcom - και πως όποιος θέλει να παίξει από εδώ και πέρα στην κατηγορία των “μεγάλων παιδιών” θα πρέπει, τουλάχιστον, να πλησιάσει τον πύχη που τοποθέτησαν. Ευτυχώς για όλους, τα τελευταία χρόνια, σε ένα studio στο Tokyo, ο εκκεντρικός Tomonobu Itagaki εργαζόταν σκληρά πάνω στο δικό του όραμα για το ιδίωμα. Το 2004 το απελευθέρωσε στον κόσμο. Ήταν αδύνατο να γνωρίζει κανείς τι ήταν αυτό που περίμενε τους λάτρεις του είδους πριν από τον ένδοξο Μάρτιο του προαναφερθέντος έτους. 

Είναι καλή ιδέα να βγάλουμε νωρίς από την μέση το βασικότερο ερώτημα που έχει όποιος ήρθε σε επαφή με κάποιο εκ των trailers του τίτλου. Ο οπτικός τομέας είναι όντως τόσο εντυπωσιακός. Δεν πρόκειται για pre-rendered δείγματα, δεν πρόκειται για κάποια βελτιστοποιημένη έκδοση του παιχνιδιού που τρέχει σε κάποιο απλησίαστα ακριβό PC. Το Ninja Gaiden δοξάζει τις τηλεοράσεις μας εκμεταλλευόμενο την δύναμη του Xbox, χωρίς κάποια παρέμβαση και είναι μεγαλειώδες στην όψη. Ωστόσο, η σπουδαιότητα του επιτεύγματος δεν σταματά εδώ. Σε μία επίδειξη εξαιρετικής τεχνογνωσίας και αντίληψης των λειτουργιών της κονσόλας της MS, το NG “τρέχει”, σταθερά, στα 60fps. Εξήντα καρέ ανα δευτερόλεπτο στον ίσως πιο οπτικά προηγμένο τίτλο που μπορεί να παίξει κανείς σε κονσόλα (και με ελάχιστες εξαιρέσεις, γενικότερα) εν έτει 2004. Για να το βάλουμε σε προοπτική όλο αυτό, το DMC, με τις στατικές του κάμερες και τα pre-rendered στοιχεία του πασχίζει συστηματικά να λειτουργήσει στα 30 fps. To δημιούργημα της Team Ninja βρίσκεται, κυριολεκτικά, σε άλλο τόπο και χρόνο.

ninja gaiden black 1

Έχοντας αναφερθεί λοιπόν στην καθαρά τεχνική πρωτοπορία του παιχνιδιού, ας εμβαθύνουμε στα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του. Όπως κατέστη σαφές, το NG είναι ένα τεχνικό Hack 'n Slash (ή όπως πιο εκλεπτυσμένα αναφέρονται τα τελευταία χρόνια “action game”) όπου ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του Ryu Hayabusa, σύχρονου Super Ninja (όπως αναφέρεται στην μυθολογία του τίτλου) και γνωστό σε κάποιους από το roster των Dead or Alive fighting games. Χάρειν ιστορικής ακρίβειας, εδώ καλό θα ήταν να αναφερθεί πως η “καριέρα” του Ryu ξεκίνησε από τα κλασικά Ninja Gaiden της δεκαετίας του '80 κι όχι από τα fighting games της εποχής του Saturn & PlayStation. Ο Ryu καλείται κατά την διάρκεια του ταξιδιού του να πολεμήσει ορδές εχθρών, να λύσει ορισμένους απλούς γρίφους και να εντοπίσει αντικείμενα – κλειδιά για να φτάσει στον στόχο του. Η έμφαση δίνεται στην μάχη, την οποία το NG στις 12 ώρες διάρκειάς του, προσφέρει άφθονη. Η δράση εξελίσσεται σε πλήρως τρισδιάστατα περιβάλλοντα, χωρίς πολλά στατικά στοιχεία. Το ταξίδι του πρωταγωνιστή τον αναγκάζει να εξερευνίσει λίγο – πολύ, κάθε εικαστικό μοτίβο τοποθεσίας απο δασώδεις ζώνες μέχρι μικρά χωριά και στην συνέχεια αστικά περιβάλλοντα, στρατιωτικές βάσεις και αρχαία ερείπια. Κάθε ένα από τα παραπάνω είναι πασιφανές πως έχει σχεδιαστεί με περίσσιο μεράκι και προσοχή και παρ' ότι ορισμένα δεν είναι εξ ίσου εμπνευσμενα με τα υπόλοιπα, (μεταλλικοί διάδρομοι και δωμάτια-κουτιά για παράδειγμα) πάντα η αίσθηση που μένει είναι αυτή της αντίληψης της λεπτομέρειας που έχει αποδοθεί. Τα περισσότερα είναι γεμάτα από μυστικά, collectibles κι απλούς γρίφους, στοιχεία που προσφέρουν μια επιπλέον στρώση δυνητικής ενασχόλησης και παρατείνουν παραγωγικά την διάρκεια του τίτλου. Άλλωστε, κάθε τι που συλλέγει ο παίκτης στο NG εξυπηρετεί κάποιον σκοπό. Δεν υπάρχουν αντικείμενα προς συλλογή απλά και μόνο για να γεμίσει κάποια λίστα.

Τα μοντέλα των χαρακτήρων ακολουθούν τα ίδια επίπεδα με του πρωταγωνιστή. Τους NPCs και τους απανταχού εχθρούς να είναι σχεδιασμένοι με περίσσια λεπτομέρεια. Ο ίδιος ο Ryu δίνει την εντύπωση πως δεν είναι κάποιος με τον οποίο θέλεις να τα βάλεις, ήδη από την πρώτη στιγμή που φορά την χαρακτηριστική του στολή. Κάθε τι πάνω του – από τα shuriken στις μπότες μέχρι το έντονο βλέμμα του – έχουν αποδοθεί άψογα. Πολλά μπορούν να γραφτούν για τον σχεδιασμό των γυναικείων χαρακτήρων και των αναλογιών τους, όμως όσοι έχουν ασχοληθεί με τα έργα του Itagaki ξέρουν τι να περιμένουν. Κάθε στοιχείο που εμφανίζεται στις οθόνες μας είναι σχεδόν άψογο, άσχετα με το προσωπικό γούστο του καθενός – και τις όποιες πολιτισμικές του αντιλήψεις.

Είναι φυσικά, πολύ σημαντικό να εξετάσουμε τον λόγο για τον οποίο ξεκινά το επικίνδυνο ταξίδι του ο πρωταγωνιστής μας. Για να αποφευχθουν τυχόν spoilers δεν θα αναφερθεί κάποια λεπτομέρεια, όμως πρέπει να καταστεί γνωστό το γεγονός πως το σενάριο του τίτλου είναι το πιο απλό που θα μπορούσε, δίνοντας στον χαρακτήρα μας τα απλούστερα εκ των κινήτρων για να κάνει ό,τι κάνει. Στον πυρήνα του, το NG είναι μια έυκολα αντιληπτή κι εύπεπτη ιστορία εκδίκησης η οποία, ούσα καθ' όλα λειτουργική, δεν προσφέρει κάτι νέο ή φρέσκο στον χρήστη. Εδω ο τίτλος πάσχει ξεκάθαρα απέναντι στο αντίπαλον δέος, μιας και οι αποκλειστικοί τίτλοι της Capcom για το PS2 (DMC / DMC 2) σαφώς είναι ανώτεροι στον τομέα. Μάλιστα, υπάρχουν στιγμές στο παιχνίδι, όπου ο παρατηρητικός παίκτης θα σκέφτεται συστηματικά, διερωτώμενος τον λόγο που κάποια συμβάντα διαδραματίζονται επί σκηνής. Το άνωθεν γεγονός δεν στερεί μα ούτε και προσθέτει στην εμπειρία. Όμως αφήνει μια δυσάρεστη γεύση, αν σκεφτεί κανείς πόσο καλύτερα θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα. Επιπλέον, οι χαρακτήρες είναι ξύλινοι με ελάχιστες εξαιρέσεις και λίγος χώρος αφήνεται στην φαντασία για την ανάπτυξη κάποιου μυστηριόυ ή την περιέργεια που αφορά τις πράξεις τους εν συνεχεία. Ο Ryu αποτελεί την ετυμολογική αποτύπωση του “στοϊκού σκληρού ήρωα” αφού μιλά ελάχιστα, προβληματίζεται ακόμα λιγότερο και παίρνει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά. Αυτό ίσως είναι κι ένα εκ των μεγαλύτερων προβλημάτων του σεναρίου: Είναι τόσο ξεκάθαρα κλισέ και προβλέψιμο, που κάθε ίχνος χιούμορ θα το βοηθούσε και θα το καθιστούσε πιο ενδιαφέρον - ενδεχόμενο που μάλλον διέφυγε της σκέψης των δημιουργών. Κατά την διάρκεια αυτού του ταξιδιού ο χαρακτήρα θα εξοπλιστεί με πληθώρα όπλων και μαγικών δυνάμεων, ή Ninpo όπως τις ονομάζει το παιχνίδι. Σχεδόν όλα έχουν κάτι ιδιαίτερο να προσθέσουν στην εμπειρία, δίνοντας την δυνατότητα στον κάθε χρήστη να δημιουργήσει το δικό του στυλ μάχης ή να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες συγκεκριμένων εχθρών. Σχεδόν όλα τα μέρη αυτού του εκτενούς οπλοστασίου επιτελούν κάποιο σκοπό, αφού ακόμα και το ξύλινο ξίφος εκπαίδευσης μπορεί να μετουσιωθεί σε κάτι πολύ φονικότερο.

ninja gaiden black 1

Ειδική μνεία πρέπει να αποδοθεί στον ακουστικό τομέα. Η μουσική καθ' όλη την διάκεια του τίτλου κυμαίνεται μεταξύ των επιπέδων του πολύ καλού και του εξαιρετικού, με κάθε ζώνη του κόσμου να ντύνεται από αρμονικές, με το εικαστικό σύνολο και το ύφος τους, μελωδίες. Το ίδιο το κεντρικό theme κερδίζει επάξια τον χώρο που καταλαμβάνει μετά από λίγο στο μυαλό του χειριστή και η συντροφιά του σε πολλά ενδιάμεσα σημεία μεταξύ των περιοχών είναι πάντα ευπρόσδεκτη. Μέσα σε αυτό το σύνολο των μουσικών συνθέσεων ενθυλακώνεται και το πραγματικά άριστο σύνολο των ηχητικών εφέ. Κάθε ήχος που ακούγεται είτε προέρχεται από τον Hayabusa, είτε από τους εχθρούς και το περιβάλλον, είναι κρυστάλλινος, με τις κραυγές του πρωταγωνιστή να μεταφέρουν την σφοδρότητα των χτυπημάτων του, τους απόκοσμους λαρυγγισμούς των πλασμάτων να υποδεικνύουν την απόκοσμη φύση τους και των περιβαλλοντικών στοιχείων να καλύπτουν τις ελάχιστες στιγμές αδράνειας. Κάθε όπλο έχει δκή του βιβλιοθήκη ήχων κρούσης κι ακούγεται μοναδικό, από τις σαφείς τομές του Dragon Sword, μέχρι τα βαριά χτυπήματα του Warhammer. Δεν υπάρχει ούτε ένα bit δεδομένων που θα δραπετεύσει από τα ηχεία, που να μην έχει προσεχθεί, χαρακτηριστικό που δένει υπέροχα με το εικαστικό σύνολο και προσφέρει μια μοναδική, για τα δεδομένα της εποχής, οπτικοακουστική εμπειρία.

Καθίσταται σαφές λοιπόν, πως ο τίτλος φαίνεται κι ακούγεται εξαιρετικά. Πώς παίζει όμως; Η αλήθεια είναι πως σε περιπτώσεις όπως αυτή, το κυριότερο δομικό στοιχείο είναι η ακρίβεια των κινήσεων του πρωταγωνιστή – μιας και αυτή μεταφράζεται στην αποτελεσματικότητα απέναντι στους αικίνητους και εξαιρετικά φονικούς εχθρούς. Είναι αυτό ακριβώς το σημείο οπού το NG κινδυνεύει να αποξενώσει μεγάλο μέρος της μερίδας των παικτών. Ο βαθμός δυσκολίας είναι εξαιρετικά υψηλός μα το παιχνίδι σπάνια δίνει την εντύπωση πως αδικεί, τουλάχιστον στην αρχική, βασική επιλογή. Από εκεί και πέρα δίνεται η δυνατότητα ξεκλειδώματος ακόμα μεγαλύτερων προκλήσεων με αποκορύφωμα αυτού του “Master Ninja” όπου πραγματικά το παιχνίδι καθίσταται αδίστακτο. Δεν είναι αυτές οι επιλογές που δημιουργούν το πρόβλημα, ωστόσο. Ο τίτλος πάσχει από δύο ασυγχώρητα ατοπήματα, ένα εκ των οποίων σχεδιαστικό και το άλλο τεχνικό. Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με μισοτελειωμένους μηχανισμούς, συγκεκριμένα του τόξου που συνοδεύει τον πρωταγωνιστή από πολύ νωρίς. Σαν συνοδευτικό εργαλείο, βοηθά σε πολλά σημεία στην επίλυση γρίφων και στην ευκαιριακή επίθεση από απόσταση ανυποψίαστων εχθρών – περίσταση πολύ σπάνια στον εν λόγω τίτλο. Αν οι δημιουργοί είχαν μείνει σε αυτό, όλα θα ήταν καλά. Δυστυχώς, επέλεξαν να εισάγουν πάμπολλες περιστάσεις όπου η πρόοδος εξαρτάται από την χρήση του κι αυτό – σε συνδυασμό με τον πολύ ανακριβή χειρισμό και με το γεγονός πως ακινητοποιεί τον χαρακτήρα – δημιουργεί ορισμένες εκ των πιο τοξικών στιγμές του παιχνιδιού. Είναι αδιανόητο πως κάτι σαν αυτό διέφυγε της διαδικασίας βελτιστοποίησης, όταν κάθε τι άλλο σχετικό με την μάχη είναι τόσο καλά δομημένο. Το δεύτερο πρόβλημα έχει να κάνει με την κάμερα στο σύνολό της. Αν το NG διεξείγαγε όλες του τις μάχες σε ανοιχτά, ευρύχωρα περιβάλλοντα, δεν θα υπήρχε κάποιο θέμα. Δυστυχώς, οι περιστάσεις κατά τις οποίες o Ryu θα κληθεί να πολεμήσει μέσα σε στενούς διαδρόμους και στενά είναι υπερβολικές, όπως κι ο εκνευρισμός που συνοδεύει τέτοιες περιστάσεις. Σε κάθε μία εξ αυτών, η κάμερα συμπεριφέρεται με εξαιρετική αστάθεια, αποτυγχάνοντας πολλές φορές να καλύψει ακόμα και τον πρωταγωνιστή, πόσω μάλλον τους εχθρούς. Είναι πολύ κρίμα η εμπειρία να υποβιβάζεται από κάτι τέτοιο, ειδικά σε έναν τίτλο όπως το NG, που αποδεικνύει περίτρανα πως οι προγραμματιστές ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν και κατόρθωσαν τόσα πολλα. Χρειάζεται μεγάλη ποσότητα υπομονής για να προσπεράσει κανείς τα άνωθεν, όμως εφόσον ο παίκτης καταφέρει να “εξοικειωθεί” με τα δύο αυτά γνωρίσματα, η εμπειρία γίνεται αισθητά πιο ανώδυνη. Ποτέ εκατό τοις εκατό αρεστή, όμως τουλάχιστον ανεκτή.

ninja gaiden black 1

Το NG είναι ένας τίτλος εξαιρετικά εντυπωσιακός στην παρουσίαση, απαιτητικός από άποψη δυσκολίας κι ελαφρώς προβληματικός σε ορισμένους τομείς. Διαβάζοντας αυτές τις παρατηρήσεις θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί πως έχουμε να κάνουμε με ένα οφθαλμόλουτρο με αδύναμο σενάριο και εκνευριστικές κάμερες που δεν έχει πολλά να δώσει πέρα από το οπτικοακουστικό του σύνολο. Όμως θα έκανε λάθος. Ο τίτλος αποδίδει την αίσθηση του ισχυρού πρωταγωνιστή και της μόνιμης απειλής όπως ελάχιστοι άλλοι. Μπορεί οι εχθροί να φαίνονται υπερβολικά ισχυροί, μπορεί το Χ combo ή η Ψ τεχνική να φαντάζουν μη λειτουργικές ή εφικτές υπο πίεση, όμως μόλις κανείς καταφέρει να υπερβεί αυτές τις αρχικές σκέψεις βυθίζεται σε ένα ταξίδι εντυπωσιακών αναμετρήσεων, απαιτητικών bosses και καλοσχεδιασμένης εξερεύνησης. Τα σφάλματα που έχουν γίνει σίγουρα αφήνουν μια πικρή γεύση στο στόμα, όμως δεν είναι αρκετά για να απομακρύνουν τους παίκτες που απολαμβάνουν την μοναδική προσφορά της Team Ninja.

Είναι φυσικά απαραίτητο να σταθούμε λίγο και στην “Black” έκδοση του παιχνιδιού. Μετά την αρχική κυκλοφορία, η ομάδα του Itagaki κυκλοφόρησε δύο “Hurricane Packs” DLC με παρεμβάσεις και βελτιώσεις στην ισορροπία, τους εχθρούς, καθώς και σε ορισμένες λεπτομέρειες στα γραφικά, αλλά και επιπλέον αποστολές και προκλήσεις για τον παίκτη. Πρακτικά, πρόκειται για επιπλέον, ποιοτικό περιεχόμενο, που μόνο προσθέτει στο τίτλο χωρίς να του στερεί κάτι και σίγουρα αποτελεί την καλύτερη επιλογή. Δυστυχώς, η PAL έκδοση του Black κυκλοφόρησε μόνο υπό την κατηγορία των Classics. Συνεπώς, όποιος ενδιαφερόμενος, θα πρέπει να αρκεστεί στην αντιαισθητική συσκευασία των “best sellers” του Xbox.

Θετικά:
- Ασύγκριτος οπτικοακουστικός τομέας.
- Μοναδική ισορροπία μεταξύ της ισχύος του πρωταγωνιστή και της πρόκλησης που προσφέρουν οι εχθροί.
- Μεγάλος, πλούσιος κι ενιαίος κόσμος, ανοιχτος προς εξερεύνηση.
- Πολλά και ευέλικτα όπλα, που προσφέρουν την δυνατότητα στον παίκτη να προσαρμόσει στα μέτρα του το σύστημα μάχης με εξαίρεση το προβληματικό και υπερχρησιμοποιημένο τόξο.

Αρνητικά:
- Η κάμερα δεν συνεργάζεται ποτέ απόλυτα. Με αποτέλεσμα να προκαλεί εκνευρισμό, ειδικά ενάντια στους προκλητικότερους εχθρούς.
- Το platforming, επίσης, υποφέρει από την κάμερα, της οποίας η παρέμβατική συμπεριφορά εδώ μπορεί να οδηγήσει σε άμεσο θάνατο του πρωταγωνιστή.
- Το σενάριο είναι λειτουργικό μα δύσκολα αξιομνημόνευτο.

Η πεμπτουσία της δράσης.

Βασίλης Κυργιαφίνης

NEWS   VIEW ALL

No News

User reviews

There are no user reviews for this listing.
To write a review please register or

Mόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να γράψουν σχόλια. Παρακαλούμε κάντε πρώτα Login στο site. Αν δεν έχετε λογαριασμό στο GameWorld τότε κάντε Register και στη συνέχεια Login.

Score 8.8
8.58 User Score
(6 votes )
User Reviews 0
Genre: Action-Adventure
Developer: Team Ninja
Publisher: Tecmo
Διάθεση: Microsoft Hellas
Players: 1
Release Date: 2004
Χρήστες που το θέλουν. (VIEW ALL)
thumb
Χρήστες που το έχουν. (VIEW ALL)
thumb
Χρήστες που το είχαν.
Κανένας
Χρήστες που το έχουν στα αγαπημένα
Κανένας
RELATED GAMES
Κανένα
VIDEOS

Top reviews (τρέχον έτος)

Top Reviews (by user score)

1
Forza Horizon 5   (8.83)
3
Lost Judgment   (8.43)
4
Deathloop   (8.42)
7
Halo Infinite   (8.38)
9
F1 2021   (8.31)
10

Latest User Reviews

2.
It Takes Two   (8.0)
3.
4.
6.
7.
Dead by Daylight   (7.0)
9.
10.
Gran Turismo Sport   (8.0)
Notification