Reviews Superliminal
PC   
Comments (0)

Superliminal Hot

Όνειρα σουρεαλιστικής νυκτός.

https://www.gameworld.gr/media/reviews/photos/original/dc/03/61/superliminal-box-99-1580145468.jpg
  • Review
  • News
  • Forum
  • Images
  • Videos
  • User Reviews

Όνειρα σουρεαλιστικής νυκτός.

Στις αρχές του 2014, υπόπεσε στην αντίληψή μας ένα πολύ ενδιαφέρον demo που μόστραρε μπροστά στα μάτια μας τις τεχνολογικές δυνατότητες ενός εκκολαπτόμενου First Person Puzzle, από την αμερικανική εταιρεία ανάπτυξης Pillow Castle. Το demo μας έδειξε τις μεγάλες προοπτικές που έχει η τεχνική της αναγκαστικής προοπτικής (forced perspective) στα αγαπημένα μας games. Αρχίσαμε να γλυφόμαστε σαν πεινασμένα κατοικίδια με τις αυξομειώσεις κολοσσιαίων και μικροσκοπικών αντικειμένων και η φαντασία μας ερεθίστηκε παρακολουθώντας ένα σωρό πιθανές εφαρμογές της τεχνικής σε gameplay πλαίσια. Εξετάζοντας τα στοιχεία της εταιρείας αναρωτηθήκαμε αν και κατά πόσο τα πέντε-έξι άτομα που την απαρτίζουν, όλοι τους σπουδαστές στο λαμπρό Carnegie Mellon University, θα καταφέρουν να ολοκληρώσουν ένα project που μοιάζει επικίνδυνα με ΑΑΑ τίτλο.

Τα χρόνια άρχισαν να κυλούν, ημερομηνία κυκλοφορίας δεν βλέπαμε πουθενά στον ορίζοντα, η πλειονότητα των εργαζομένων στην εταιρεία αποχώρησε μετά την αποφοίτηση τους, όλα έδειχναν ότι το game μπήκε στον εφιαλτικό χώρο που αποκαλούμε development hell. Ας είναι καλά ο Albert Shih, εμπνευστής της αρχικής, ιδέας, ο οποίος δεν εγκατέλειψε στιγμή το όραμά του και συνέχισε να δουλεύει πάνω σε αυτό, ενόσω απασχολούνταν παράλληλα σε δευτερεύουσες δουλειές. Φέτος, μετά από αμέτρητες ξοδεμένες εργατοώρες και ολική αναδόμηση της Pillow Castle, το Superliminal του Shih έγινε πραγματικότητα και μας ανατέθηκε να το δοκιμάσουμε.

superliminal 1

Αυτός δεν είναι ο κόσμος που γνωρίζουμε
Ο εγκέφαλος είναι ένα φανταστικό όργανο, ίσως το πολυπλοκότερο όργανο του σύμπαντος. Η έδρα του αγαπημένου μας μυαλού αρέσκεται πολύ στον τεμαχισμό του γύρω κόσμου, στο κόψιμο σε κομμάτια τα οποία αρχειοθετεί ταχύτατα στο νευρωνικό του δίκτυο. Τα τεμάχια βγαίνουν καθημερινά από το... αρχείο όπως οι λαγοί από τα καπέλα των ταχυδακτυλουργών και βοηθούν τον οργανισμό μας να ολοκληρώσει τις ρουτινιάρικες δραστηριότητες χωρίς σκέψη. Συνηθίζοντας και αγαπώντας σφόδρα τους αυτοματισμούς, ο εγκέφαλος δεν ανέχεται αλλαγές στα τεμάχια που έχει αποθηκεύσει και κάνει κτήμα του. Αν για παράδειγμα, την ώρα που περπατούμε στο πεζοδρόμιο, κατά μαγικό τρόπο το έδαφος παρουσιάσει μερικές μοίρες κλίση αριστερά ή δεξιά, ο εγκέφαλος θα τα παίξει γιατί δεν μπορεί να χωνέψει την ανεξήγητη αλλαγή του μοτίβου που είχε τόσο βολικά χρησιμοποιήσει χιλιάδες φορές.

Η αλλαγή της προοπτικής, η βεβιασμένη αλλαγή της μάλιστα είναι το θέμα και το core game mechanic του Superliminal. Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε τίποτα για τον playable χαρακτήρα ώστε να ταυτιστούμε μαζί του. Από την ταπεινή εισαγωγή συμπεραίνουμε ότι η SomnaSculpt μέθοδος την οποία θα υποστούμε στο κυριλέ ινστιτούτο Pierce απευθύνεται σε άτομα που αντιμετωπίζουν δυσάρεστα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα. Μια κάποια αυτοαμφισβήτηση, η τάση να κάνουμε την τρίχα τριχιά επειδή έχουμε μπουχτίσει από την τοξικότητα του περιβάλλοντός, η προσπάθεια να αποδυναμώσουμε δύσκολα διλήμματα ελαχιστοποιώντας την σημασία τους κ.ο.κ. Προφανώς, η SomnaSculpt είναι μια θεραπευτική μέθοδος δια των ονείρων η οποία απευθύνεται στους πάντες αφού δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς ψυχολογικά ζητήματα σε κάποια περίοδο της ζωής του.

Η κλινική υπνοθεραπεία είναι μια αναγνωρισμένη μέθοδος της ψυχολογίας για να γιατρεύει τα τραυματισμένα υποσυνείδητα μας αλλά, από την στιγμή που υπογράφουμε ένα συναινετικό έγγραφο στο ξεκίνημα του game αντιλαμβανόμαστε ότι η θεραπεία μας δεν έχει καμία σχέση με αυτή. Ο αέρας που μας περιβάλει είναι “μολυσμένος”, μολυσμένος από τα λόγια δύο άφαντων “ατόμων” που τραβούν την ψυχολογία μας δεξιά και αριστερά, παίζοντας το παιχνίδι του καλού και του κακού μπάτσου. Πιέζουμε τα κουμπιά ενός κασετοφώνου και ακούμε την φωνή του γιατρού Pierce (ιδιοκτήτη προφανώς του ινστιτούτου) να μας “χαϊδεύει τα αυτιά”, συγχαίροντας μας για εξωφρενικά πράγματα. Στον αντίποδα, βομβαρδιζόμαστε από τις παρατηρήσεις, τις υποδείξεις και τις διαμαρτυρίες ενός απαιτητικού A.I. εν ονόματι SOP (Standard Orientation Protocol). Επίσης, συμβάλλουν αποφασιστικά στην σύνθεση της αφήγησης, μιας πλοκής που έρχεται να αιτιολογήσει τα παιχνίδια μας με την προοπτική, τα αντικείμενα και τον χώρο.

Τα σταυρόλεξα αποτελούν πλέον παρελθόν. Το Superliminal και πολλοί αντίστοιχοι τίτλοι έχουν αναλάβει την διατήρηση των εγκεφάλων μας σε υψηλά επίπεδα fitness.

Η ύπαρξη των δύο φωνών είναι μια καλή ευκαιρία για να εισαχθεί το χιούμορ και το πετυχημένο voice acting. Γελάμε με τις διαπιστώσεις και τις συμβουλές του Pierce. Ο τύπος δείχνει να νοιάζεται ειλικρινώς για την θεραπεία μας και είναι αρκετά συμπαθητικός. Το ψυχρό A.I. μας προτείνει ένα σωρό παλαβές λύσεις για να απελευθερωθούμε από το όνειρο και σκυλιάζει όταν δεν συμμορφωνόμαστε με τις υποδείξεις του, με ξεκαρδιστικό τρόπο φυσικά αφού δεν έχει συναισθήματα.

Η αφήγηση είναι χωρισμένη λοιπόν στις θεραπευτικές προσπάθειες του Pierce και στις απεγνωσμένες προσπάθειες της τεχνολογίας που χρησιμοποιεί η μέθοδός του για να διατηρήσει την τάξη. Η ιστορία κορυφώνεται σε ένα φινάλε που μας ικανοποίησε απόλυτα, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της, διδάσκοντας μας αυτά που ήθελε εντός ενός συναρπαστικού τετραώρου και αποκλείοντας το replayability. Η μουσική υπόκρουση του ονείρου μας συμβαδίζει με τους χώρους που διασχίζουμε. Απαλά κομμάτια στο πιάνο, μυστηριακή μουσική σε χώρους πνιγμένους στο σκοτάδι όπου διαπράχθηκαν πιθανά εγκλήματα, απότομη αύξηση της έντασης ενόσω γκρεμίζεται το σκηνικό γύρω μας.

superliminal 2

Όνειρο ή σουρεαλιστικός εφιάλτης;
Οι ασώματες φωνές των σχολιαστών ενισχύουν έντονα την αίσθηση ότι είμαστε βυθισμένοι σε όνειρο, μέσα στην ιδιωτική ονειροχώρα του εγκεφάλου μας. Εδώ οι σχεδιαστές της σουρεαλιστικής εμπειρίας μας έκαναν ένα μικρό φάουλ. Εφόσον οι σχολιαστές μας πληροφορούν σύντομα ότι είμαστε εκτός ελέγχου, έχουμε ξεφύγει από τα πλαίσια της SomnaSculpt και αδυνατούν να μας επαναφέρουν, θα έπρεπε να επιτρέπεται η αλληλεπίδρασή μας με το σύνολο των αντικειμένων σε κάθε χώρο και level. Είμαστε στο προσωπικό μας όνειρο και θέλουμε την δυνατότητα να τα κάνουμε μπάχαλο. Εφόσον μπορούμε εύκολα να επιστρέψουμε σε προηγούμενο checkpoint αν κολλήσουμε κάπου, η μετατροπή ενός χώρου σε χαοτικό παιδότοπο δεν θα μας εμπόδιζε να βρούμε την έξοδο του. 

Τα αρχετυπικά game mechanics του περπατήματος και του άλματος υπάρχουν για να κινούμαστε από τον ένα χώρο στον επόμενο. Συχνά στα όνειρα είμαστε οι περήφανοι κάτοχοι υπερφυσικών δυνάμεων, παίζοντας στον νοητικό μας κινηματογράφο την παράσταση που γουστάρουμε. Το Superliminal μας προσφέρει μια υπερδύναμη η οποία δεν σχετίζεται με τις σωματικές ικανότητες του avatar μας αλλά με την πλαστικότητα του περιβάλλοντος. Η αντίληψή που έχουμε για τα πράγματα διαμορφώνει το μέγεθος και την απόσταση που μας χωρίζει από αυτά. Ένα τεράστιο αντικείμενο, το φεγγάρι ας πούμε, που βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά αλλά το βλέπουμε σε μέγεθος λάμπας από έναν φεγγίτη, γίνεται χειροπιαστό στο μέγεθος που το αντιλαμβανόμαστε. Πιάνουμε έναν ξύλινο κύβο που κάθεται άνετα στην χούφτα μας και τον κρατάμε ψηλά στον αέρα. Όσο πέφτει προς το μέρος μας, το μέγεθος του αυξάνει σε σημείο να καταλαμβάνει το μισό δωμάτιο που βρισκόμαστε.

Παίζοντας διαρκώς με την προοπτική και μεταβάλλοντας το μέγεθος των πραγμάτων που χρήζουν αλληλεπίδρασης, επιλύουμε τους γρίφους που φράζουν την έξοδο μας από τα δωμάτια και τα levels. Τα τελευταία είναι εννιά τον αριθμό και πραγματεύονται συγκεκριμένα θέματα και προκλήσεις. Στο level Cubism παίζουμε με κύβους, μετακινώντας τους δεξιά και αριστερά γεφυρώνοντας αλλά και ανοίγοντας χάσματα. Στο level Clone, το κλικάρισμα σε ένα αντικείμενο οδηγεί στην ατελείωτη αναπαραγωγή αντιγράφων. Το Superliminal δεν μας αφήνει ούτε στιγμή να πιστέψουμε ότι έχουμε πιάσει το νόημά του, ανακαλύψαμε την βέλτιστη στρατηγική, μάθαμε και χειριζόμαστε άψογα τους κανόνες τους. Μας καταπλήσσει από δωμάτιο σε δωμάτιο και από level σε level, αποτελώντας ένα φανταστικό γυμναστήριο για το μυαλό μας. Στον ένα χώρο αλλάζουμε μέγεθος σε ένα κομμάτι τυρί και το μετατρέπουμε σε γέφυρα για το επόμενο δωμάτιο. Στον άλλο χώρο ευθυγραμμίζουμε το βλέμμα μας με ένα βάζο μπογιατισμένο στον τοίχο και τσουπ, το βάζο και το τραπέζι του αποκτούν υλική υπόσταση και μας βοηθούν στην υλοποίηση ενός κύβου.

Η αντίληψή μας αλλάζει αδιάκοπα και η ατμόσφαιρα των levels οδηγεί την φαντασία μας σε ξέφρενο αγώνα δρόμου (και τρόμου). Τι είναι αυτό το κόκκινο υγρό που έχει πιτσιλίσει πατώματα και τοίχους στο level Blackout, μπογιά ή αίμα χυμένο από ένα παρανοϊκό δολοφόνο ο οποίος μάλιστα έχει αφήσει και... ραβασάκια εδώ και εκεί; Ποιος σατανικός κουκλοποιός έχτισε τον εφιάλτη του level Dollhouse, μήπως ένα spell μεταβίβασε την ψυχή μας μέσα σε πάνινη κούκλα και θα μείνουμε για πάντα εγκλωβισμένοι στον παιχνιδόκοσμο; Τέτοια ερωτήματα προκαλούνται από τις εναλλαγές της ατμόσφαιρας, από τα καπρίτσια του περιβάλλοντος, από το δραστήριο μυαλό μας που προσπαθεί να δώσει νόημα στον διαστρεβλωμένο κόσμο του Superliminal.

Έχουμε λοιπόν κάμποσα levels με το προσωπικό τους θέμα, με νέους γρίφους και παραλλαγές, με ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Το επίπεδο δυσκολίας είναι σταθερό με δεδομένο το ότι θα μάθουμε να σκεφτόμαστε δημιουργικά και να αλλάζουμε την προοπτική μας, χωρίς να μένουμε στα όσα μάθαμε στην πορεία. Μόνο έναν από τους γρίφους δικαιούμαστε να χαρακτηρίσουμε πολύ δύσκολο, ένα σταυροδρόμι, η ανατριχιαστική επανάληψη του οποίου δοκίμασε για τα καλά τα νεύρα και την υπομονή μας. Το Superliminal, σαν να πρόκειται για στοργικό νευροεπιστήμονα, δεν μας πιέζει στα όρια των δυνατοτήτων μας. Γνωρίζει πόσο ενεργοβόρο είναι το ρευστό περιβάλλον για το μυαλό και έτσι, χαρτογραφεί ένα σεβαστό τμήμα του κόσμου του απαλλαγμένο από γρίφους.

superliminal 3

Στα σημεία αυτά το gameplay θυμίζει Walking Simulator όμως απέχει παρασάγγας από το να γίνεται κουραστικό ή βαρετό. Προχωράμε για ώρα σε τοπία που θα μπορούσε να συνθέσει ένας σουρεαλιστής καλλιτέχνης, με τον φωτισμό και τις περιβαλλοντικές συνθήκες να μεταβάλλονται απροειδοποίητα. Αντικείμενα της καθημερινότητας παρουσιάζονται σε κολοσσιαία μεγέθη και τονίζουν την μηδαμινότητα μας. Πέφτουμε σε μαύρα κενά και βγαίνουμε σε άσπρα μέρη, πατάμε πάνω σε ιδιότυπες σκακιέρες και βουλιάζουμε στα πατώματα τους. Ξεγλιστρούμε πίσω από τοίχους και μέσα από παράθυρα ανακαλύπτοντας ότι το μέρος που βρισκόμασταν ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που έδειχνε. Είτε περπατούμε χωρίς αντικειμενικό σκοπό, είτε αλλάζουμε μορφή στα πράγματα που μας περιβάλλουν, το Superliminal μας μοιράζει ονειρικές εικόνες με την ίδια γενναιοδωρία.

Έχουμε την αίσθηση ότι η θεραπεία πέτυχε
Επιτέλους τερματίσαμε ένα Video Game αφιερωμένο στην αλήθεια. Στην “αλήθεια” που μας αποκαλύπτουν οι αισθήσεις μας και όχι στην αντικειμενική πραγματικότητα φυσικά. Το παιχνίδι του Superliminal με το φως, τον ήχο και τις διαστάσεις είναι το αρχέγονο παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι όπου το τελευταίο είμαστε εμείς. Είναι ένα ψηφιακό όνειρο δομημένο για να μας παγιδεύσει στα σύνορά του και να μην μας αφήσει να φύγουμε έως ότου κατανοήσουμε τους γρίφους και το κεντρικό του μήνυμα. Αποτελεί πρώτης τάξεως γυμναστική για την φαιά ουσία και μας προξενεί δέος σε κάθε βήμα, θυμίζοντάς μας έντονα το The Stanley Parable.

Θετικά:
- Πρωτοποριακό και συναρπαστικό core game mechanic
- Ονειρική ατμόσφαιρα που αιχμαλωτίζει τις αισθήσεις
- Ενδιαφέρουσα αφήγηση
- Καλό voice acting
- Σταθερό επίπεδο δυσκολίας, προσβάσιμο για όλους
- Εντυπωσιακοί όσο και πρωτότυποι γρίφοι προοπτικής

Αρνητικά:
- Μικρή διάρκεια
- Δεν αλληλεπιδρούμε με όλα τα αντικείμενα του περιβάλλοντος
- Λιτά γραφικά

Βαθμολογία
Γραφικά: 5
Ήχος: 7
Gameplay: 8
Σενάριο: 7.5
Αντοχή: 4
Γενικά: 6.8

Ένα πρωτότυπο ψηφιακό Puzzle που ακονίζει την αντίληψή μας.

Γιάννης Μοσχονάς

User reviews

There are no user reviews for this listing.

 

Images   VIEW ALL

NEWS   VIEW ALL

No News

Mόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να γράψουν σχόλια. Παρακαλούμε κάντε πρώτα Login στο site. Αν δεν έχετε λογαριασμό στο GameWorld τότε κάντε Register και στη συνέχεια Login.

Score 6.8
User Score ( 5 votes ) 6.8
User Reviews 0
Genre: Puzzle
Developer: Pillow Castle
Publisher: Pillow Castle
Διάθεση: Pillow Castle
Players: 1
Requirements: 4GB RAM, Επεξεργαστής 2.0 GHz Dual-core και άνω, Κάρτα γραφικών Nvidia GTX760 ή αντίστοιχη, Χώρος στο σκληρό δίσκο 12GB, Λειτουργικό σύστημα Windows 7/10
Official Website: Κλικ εδώ
Demo:
Full Game:
Release Date: 12/11/2019
Χρήστες που το θέλουν.
Κανένας
Χρήστες που το έχουν.(VIEW ALL )
thumb
Χρήστες που το είχαν.
Κανένας
Χρήστες που το έχουν στα αγαπημένα
Κανένας
RELATED GAMES
Κανένα
VIDEOS
Notification