Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 4724 (376 points to next level)

 
600
3 days ago
Disco Elysium 3 days ago

Το έγκλημα θα λύσει ο εθισμένος Cop – ανος!

Προτού ασχοληθούμε με το Disco Elysium, είδαμε το όνομα της εταιρείας ανάπτυξης και είπαμε με έκπληξη, ZA/UM; Τι είναι αυτό ναούμ'; Μελετώντας την ιστορία της οσμιστήκαμε λαβράκι. Μια παρέα συμπαικτών σε campaign του θρυλικού Dungeons & Dragons σταμάτησε να παίζει και άρχισε να πουλάει το ταλέντο των μελών της. Τα τελευταία πέντε χρόνια στρώθηκαν στην δουλειά με στόχο την δημιουργία ενός RPG στα πρότυπα του αγαπημένου τους επιτραπέζιου και ο συνεχής μόχθος απέδωσε τελικά το Disco Elysium. Ο τίτλος μας ξένισε νομίζοντας ότι πρόκειται για Rhythm αλλά τελικά είναι ένα από τα απολαυστικότερα RPG που πάει να σταθεί δίπλα στο Planescape: Torment με περηφάνια.

Προσοχή, προσοχή, μπατσοθύελλα στον ορίζοντα
Η αρχετυπική φιγούρα του αμνησιακού ήρωα επανεμφανίζεται στο Disco Elysium. Αναλαμβάνουμε τον ρόλο ενός αλκοολικού ντετέκτιβ που καταπίνει χάπια και ουσίες σαν φαταούλας. Ξυπνώντας μετά από ένα τρικούβερτο γλέντι και υποφέροντας από επικό hangover, ο ήρωας μας πρέπει να μαζέψει τα κομμάτια του εθισμένου του εαυτού για να ξεδιαλύνει τον φόνο ενός άντρα που τον κρέμασαν σαν αρνί σε μια αυλή. Στο πλευρό μας στέκεται ο Kim Kitsuragi, ένας ψύχραιμος και πολύ έμπειρος συνάδελφος που μας προσγειώνει στην πραγματικότητα όποτε η συμπεριφορά και η σκέψη μας αρχίζουν να ξεφεύγουν.

disco elysium 1

Το αστυνομικό μυστήριο είναι το έναυσμα για μια σειρά από παράξενα γεγονότα που θα μας οδηγήσουν στις φτωχογειτονιές της πόλης Revachol. Αλητεία, δυστυχία, μοιραίες γυναίκες, διεστραμμένα άτομα, τυχοδιώκτες και ένα σωρό άρτια σχεδιασμένοι χαρακτήρες θα έρθουν σε επαφή μαζί μας, προσφέροντας ένα λιθαράκι στο τεράστιο αφηγηματικό οικοδόμημα του Disco Elysium. Παίζοντας αρχικά θυμηθήκαμε το θρυλικό Adventure Deja Vu που χαρήκαμε επί εποχής Amiga. Η αμνησία, οι σταδιακές αποκαλύψεις για τον ξεχασμένο μας εαυτό, τα εγκλήματα, όλα μας απορρόφησαν ευθύς στην noir ατμόσφαιρα. Καθ’ οδόν αντιλαμβανόμαστε ότι η ιστορία έχει απειράριθμα μονοπάτια για να ακολουθήσουμε τα οποία οδηγούν σε ένα σωρό κοινωνικοπολιτικά ζητήματα. Πόλεμοι, επαναστάσεις, απεργίες, εταιρικές διαμάχες, δεισιδαιμονίες και ένα σωρό φλέγοντα ζητήματα έχουν σημαδέψει το Revachol.

Οι χαμένες του ψυχές βρίσκονται σκορπισμένες σε όλες τις γωνίες και τα κτίρια της πόλης περιμένοντας να μας “ξεράσουν” τα μυστικά τους. Ο σεναριογράφος που έφερε εις πέρας το τεράστιο αυτό έργο έχει ενσωματώσει στην ιστορία αληθινά ιστορικά γεγονότα, πρόσωπα και αντικείμενα λατρείας της λαϊκής κουλτούρας, αλλάζοντας τα ονόματά τους. Αναφορές στον Κόναν τον Βάρβαρο, στον Μαρξ και σε γνώριμα πρόσωπα και πράγματα από την ανθρώπινη ιστορία μας συναρπάζουν σε μεγάλο βαθμό. Το όπλο μας για να αποκτήσουμε πρόσβαση στην θάλασσα λέξεων που μας περιμένει είναι τα skills.

http://www.youtube.com/watch?v=9gXG27IpFQ4

Ο ήρωας μας γίνεται... κλοτσοσκούφι μεταξύ επικίνδυνων, ακίνδυνων και γραφικών χαρακτήρων. Κάποιους συμπαθούμε, κάποιους αντιπαθούμε, όλοι τους όμως μας προξένησαν δυνατές εντυπώσεις. Ο ξεκαρδιστικός Cuno που μιλάει σε τρίτο πρόσωπο και μπουρδολογεί αενάως μας ξέρανε στα γέλια όπως και η βλαμμένη “μαζορέτα” του που τον παροτρύνει συνέχεια. Συμπαθούμε τον πάντοτε σοβαρό Kim και προσπαθούμε να δούμε τις αντιδράσεις του στις παλαβομάρες που του λέμε. Η Klaasje είναι ένα αίνιγμα τυλιγμένο με γυναικεία ρούχα. Ο Garte του Whirling-In-Rags μας σπάει τα νεύρα και θα θέλαμε να τον σπάσουμε στο ξύλο. Η Lena είναι μια κυρία κλάσης που θα θέλαμε για γιαγιά μας. Ο Evrart είναι ένα αντιπαθητικό ανθρώπινο ον που το παίζει Hoffa και μας ιντρίγκαρε με την σκέψη του.

Υποσυνείδητο είναι αυτό ή χάβρα ιουδαίων;
Στο εσωτερικό της κρανιακής κοιλότητας του χαρακτήρα μας κυριαρχεί η πολυφωνία. Το κεφάλι μας θυμίζει κοινοβούλιο με 24 μέλη (skills) που ουρλιάζουν αδιάκοπα τις απόψεις τους, διακόπτουν το ένα το άλλο, προσπαθούν να κυριαρχήσουν στην συζήτηση και να μας πάρουν με το μέρος τους. Τα skills είναι χωρισμένα σε τέσσερις “παρατάξεις”, τα intellect, psyche, physique και motorics που αντιπροσωπεύουν το σύνολο της προσωπικότητας του ήρωα αλλά και κάθε ανθρώπου. Με το φανταστικό skill tree που διαθέτουμε, την εξομοίωση αυτή του αχανούς ανθρώπινου ψυχισμού, βιώνουμε με τρομερή επιτυχία την πολλαπλότητα αλλά και την αντιφατικότητα ενός χαρακτήρα, αντικρίζουμε την ψυχή μας να αντανακλάται στον πρωταγωνιστή.

disco elysium 2

Η επιλογή του αρχέτυπου με το οποίο θα ξεκινήσουμε στρώνει τον δρόμο για τις μετέπειτα επιλογές μας. Θέλουμε ο ήρωας να βασίζεται στις νοητικές του ικανότητες για να επικρατήσει στο ζόρικο περιβάλλον του ή να είναι ένας μπάτσος εμπνευσμένος από τον Judge Dread που αντιμετωπίζει τους πάντες σαν καρφιά και το κορμί του σαν σφυρί; Η σοφότερη επιλογή είναι να φτιάξουμε τον δικό μας χαρακτήρα, εξειδικεύοντας τον σε ένα και μόνο τρόπο λειτουργίας. Εμείς προτιμήσαμε τον ρόλο του διανοούμενου, ρίχνοντας όλο το βάρος στα intellect και psyche. Με τις εγκυκλοπαιδικές μας γνώσεις γεφυρώναμε εύκολα τα γνωστικά κενά που μας δημιούργησε η κρασοκατάνυξη και η ντόπα. Η ενσυναίσθηση μας βοηθά να αποκρυπτογραφήσουμε την ψυχική κατάσταση των συνομιλητών μας, ώστε να επιστρατεύσουμε στην συνέχεια την υποβολή και την ρητορεία για να τους επηρεάσουμε. Τα inland empire και shivers είναι η ποιητική διάσταση της προσωπικότητάς μας, σκέψεις και τάσεις ονειρικές που ομορφαίνουν αισθητά την πραγματικότητα, καλύπτοντας τις ατέλειές της με μαγικό μανδύα.

Τα skills, οι εσωτερικές μας φωνές επεμβαίνουν στους διαλόγους, στην αλληλεπίδραση με αντικείμενα αλλά και αυθαίρετα ενόσω ερευνούμε τον κόσμο μας. Εκτελώντας με επιτυχία τις αγγαρείες που αναλαμβάνουμε, λαμβάνουμε xp, ανεβαίνουμε επίπεδο και προσθέτουμε ένα skill point για να ενισχύσουμε τα skills που μας ταιριάζουν περισσότερο. Έχουμε διπλό συμφέρον για να αναλαμβάνουμε αποστολές που δεν σχετίζονται με την εξιχνίαση του κεντρικού εγκλήματος. Θέλουμε να συσσωρεύουμε πολλά xp για να ενισχύσουμε τα skills μας αλλά αποσκοπούμε και στην καταβρόχθιση των υπέροχων κειμένων που φιλοτέχνησαν οι σεναριογράφοι του Disco Elysium.

disco elysium 3

Τα επιλεγμένα skills καθορίζουν την στρατηγική που θα ακολουθήσουμε και την ψυχολογική εξέλιξη του ήρωα. Ένας διανοούμενος ντετέκτιβ που βαδίζει στα χνάρια του Σέρλοκ Χολμς αφοπλίζει τους εχθρικούς NPC με την ρητορική του ικανότητα και τα πανίσχυρα λογικά συμπεράσματα που παράγει το πολυδαίδαλο μυαλό του. Με το suggestion skill μπορεί να γοητεύσει τους συνομιλητές και να μην χρειαστεί να καταφύγει ποτέ στην βία. Ένας ερευνητής που μοιάζει περισσότερο στον “Βρώμικο Χάρι Κάλαχαν” θα έχει για ψωμοτύρι τις προσβολές και την βία για να καθυποτάξει όποιον τον αντιμάχεται. Η μέση λύση, η χρυσή τομή, ένας Σαμ Σπαίηντ δηλαδή είναι η δική μας προσέγγιση. Ο βασανισμένος ντετέκτιβ μας υπάρχουν φορές που είναι σκληρός σαν πάγος και απαιτεί την συμμόρφωση των συνομιλητών... γαβγίζοντας διαταγές. Συνήθως τον βάζουμε να γοητεύει τους πάντες με το κοφτερό μυαλό και την τρομερή αντίληψη που τον διακατέχει.

Καλός, κακός ή τρελός μπάτσος; Μπορούμε να είμαστε όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμα στο παιχνίδι.

Η δύναμη της σκέψης πάνω στην ύλη
Πέφτουμε με τα μούτρα στην εξιχνίαση εγκλημάτων και λοιπών συμβάντων σε όλη την επικράτεια του Revachol. Η αποτελεσματικότητά μας είναι ολοφάνερη από την ταχύτητα με την οποία κερδίζουμε τα levels. Άξαφνα αντιλαμβανόμαστε ότι δεν αρκεί για να τονώσουμε όλα μας τα skills. Το level cap τους απεικονίζεται με την μορφή αστεριών ανά κατηγορία. Δεν πα να μαζέψουμε πεντακόσια skill points, αν το intellect για παράδειγμα έχει ένα αστεράκι θα βολευτούμε με ένα μόνο επίπεδο logic, drama, rhetoric κ.ο.κ. Υπάρχει όμως τρόπος για να ενισχύσουμε μια κατηγορία και αυτός είναι το thought cabinet, οι πεποιθήσεις μας. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό research system με πάρα πολλές “τεχνολογίες” που γίνονται προσβάσιμες ανάλογα με την συμπεριφορά μας σε διάφορες καταστάσεις.

Έχουμε την δυνατότητα να συντηρούμε δώδεκα σκέψεις ταυτόχρονα και δαπανούμε skills points για να ανοίξουμε μια προς μια τις υποδοχές τους. Τα νοητικά μοτίβα συνοδεύονται από ξεκαρδιστικά κείμενα και χαρακτηρισμούς. Είμαστε ο μπάτσος της Αποκάλυψης, ο σούπερ σταρ μπάτσος, ο φορέας του νόμου κ.ο.κ. Το μεγαλύτερο όφελος που αποκομίζουμε είναι η απότομη αύξηση του level cap των skills. Για παράδειγμα, η advanced race theory αύξησε το level cap του rhetoric στο 5 επιτρέποντας μας να εκφράσουμε τον ρήτορα που κρύβεται μέσα μας. Ενόσω μια σκέψη βρίσκεται στο στάδιο της έρευνας, μας αφαιρεί συνήθως πόντους από ένα skill, επιλέγουμε λοιπόν πρώτα τις σκέψεις που δεν βλάπτουν τα skills που μας αρέσουν περισσότερο. Το τι θα αποδώσει μια σκέψη προς εξέταση είναι μια έκπληξη την οποία γευόμαστε με την ολοκλήρωσή της.

disco elysium 4

Το αφηγηματικό τοπίο του Disco Elysium είναι τεράστιο, είναι μια αχανής πεδιάδα στρωμένη με απολαυστικές λέξεις. Έχει το ίδιο και μεγαλύτερο εύρος από το αγαπημένο μας Planescape: Torment διότι απουσιάζει η πατροπαράδοτη μάχη που συναντούμε σε όλα τα RPG. Οι συγκρούσεις δεν γίνονται με όπλα αλλά μεταξύ των skills του χαρακτήρα και του περιβάλλοντος. Τα skills μας είναι τα όπλα που προτείνουμε στις εχθρικές συμπεριφορές, στα περιβαλλοντικά εμπόδια, ακόμα και στις κακές συνήθειές μας. Μπήκαμε σε εγκαταλειμμένο γυμναστήριο και είδαμε μια μπάρα φορτωμένη κιλά στο πάτωμα. Με την θέα της και μόνο οι μυώνες μας σφίχτηκαν ανυπομονώντας για την συντριβή του βάρους και ταυτιστήκαμε απόλυτα με το physical instrument skill.

Στο δέντρο των διαλόγων που καταλαμβάνει πάντοτε το δεξί τμήμα της οθόνης παρουσιάζεται, μεταξύ άλλων, η δυνατότητα να σηκώσουμε την μπάρα ενεργοποιώντας το προαναφερθέν skill. Το ποσοστό επιτυχίας ή αποτυχίας εξαρτάται από το level του skill και παίζει καθοριστικό ρόλο στην ψυχοσωματική υγεία του ήρωα. Αν χάσουμε το skill check θα υποστούμε ποινή στο morale ή στο health του και την ψυχολογική ζημιά που συνοδεύει πάντα την αποτυχία. Αυτό που μας κάνει άνω κάτω είναι ότι τα περισσότερα skill checks κλειδώνουν μετά την αποτυχία και δεν μας επιτρέπουν να πάρουμε το αίμα μας πίσω.

disco elysium 5

Τα red skill checks χάνονται για πάντα και, μαζί τους, λαχταριστές γραμμές διαλόγων ή ίσως και κάποιο χρήσιμο αντικείμενο. Τα white skill checks κλειδώνουν προσωρινά έως ότου ανεβάσουμε level το skill που χρειάζονται. Ο χάρτης του Revachol δεν είναι και πολύ κατατοπιστικός όσον αφορά τα quests μας, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα όμορφο σκίτσο. Στην περίπτωση των white skill checks δείχνει την χρησιμότητά του μαρκάροντας, κατά προσέγγιση, τις περιοχές που τα συναντήσαμε και πληροφορώντας μας για την δυσκολία τους. Η περιορισμένη έκταση των περιοχών της πόλης καθιστά εύκολο τον προσανατολισμό μας στους στόχους των quests. Κατά συνέπεια, δεν χάθηκε ο κόσμος που δεν μας βοηθά καθόλου ο χάρτης στο pathfinding.

Η αποτυχία στα skill checks είναι αβάσταχτη αλλά, αν δεν έχουμε αναπτύξει τα skills που απαιτούνται για να έχουμε πιθανότητες άνω του 50% να τα κερδίσουμε, τι μπορούμε να κάνουμε; Μα φυσικά το θρυλικό κόλπο που μάθαμε στα Panzer General και έχουμε εφαρμόσει σε άπειρα games που παίζουν με τις πιθανότητες. Εφόσον το skill check μας δίνει ένα 20% τουλάχιστον επιτυχίας, κάνουμε load ξανά και ξανά μέχρι να πετύχει. Δεν έχει νόημα να δοκιμάσουμε σε πολύ μικρά ποσοστά γιατί μπορεί να φάμε ώρες και να μην πετύχουμε τίποτα. Με το παραπάνω τρικ που ευνοεί το Disco Elysium, δεν θα χάσουμε χρήσιμα αντικείμενα ούτε θα παραλείψουμε εξαιρετικής ποιότητας διαλόγους.

disco elysium 6

Ποιος φωνάζει, ποιος πληγώνει την σιωπή;
Η τεράστια ανάπτυξη των skills διαμορφώνει ένα δραστήριο και διασκεδαστικό υποσυνείδητο. Όπου σταθεί και όπου βρεθεί, ο ήρωας βομβαρδίζεται από τις εσωτερικές φωνές των skills που τον σπρώχνουν πότε προς την μια και πότε προς την άλλη κατεύθυνση. Η αντίληψή του διευρύνεται σε υπερφυσικά επίπεδα, σε σημείο να βγάζει συμπεράσματα και να ανακαλύπτει πολύτιμα στοιχεία μιας υπόθεσης από το... θρόισμα του ανέμου. Αν βιαζόμαστε να το τερματίσουμε (κακώς) μας συμφέρει να περάσουμε το Disco Elysium με τα skills σε μέτριο αλλά αξιοπρεπές level όπως το επτά ας πούμε. Αν όμως θέλουμε να γευτούμε και την τελευταία παράγραφο κειμένου, και την πιο παλαβή φαντασίωση ή παρατήρηση του υποσυνείδητου μας τότε θα τα αναπτύξουμε όσο πάει, θα ξεπεράσουμε το δέκατο level χωρίς δισταγμό.

Οι υποσυνείδητες φωνές δεν ρίχνουν πάντοτε φως στην υπόθεση αλλά η φλυαρία τους δεν είναι ποτέ άσκοπη. Οι λέξεις έχουν νόημα, εκφέρονται με ποιητικό τρόπο, σχηματίζουν υπέροχες εικόνες στο μυαλό ή μας διασκεδάζουν με τις διαμάχες, ακόμα και με τον παραλογισμό τους. Διακαής μας πόθος αλλά και μέγιστη απόλαυση είναι να ανακαλύψουμε τα πολύτιμα στοιχεία του εγκλήματος και τα σκοτεινά μυστικά που αγωνίζονται να κρύψουν οι ντόπιοι. Για να το πετύχουμε θα περάσουμε από ένα τεράστιο αριθμό quests τα οποία είναι ευγενική χορηγία των NPC που κατοικούν στο Revachol.

disco elysium 7

Δεν “γεννήθηκαν” όλα τα quests ίδια, υπάρχουν τα σημαντικά που προχωρούν την περιπέτεια προς το αναπόφευκτο τέλος και τα λιγότερο σημαντικά τα οποία μας χαρίζουν xp αλλά και αντικείμενα για να ντύσουμε τον γυμνό και καταφρονεμένο ντετέκτιβ μας. Τα tools είναι η κατηγορία αντικειμένων που θέλουμε να γεμίσουμε γρήγορα ειδάλλως δεν πρόκειται να παραβιάσουμε πόρτες και μπαούλα, να περιηγηθούμε σε σκοτεινά μέρη και το κυριότερο, να μαζέψουμε λεφτά. Τα αντικείμενα που χρήζουν αλληλεπίδρασης επί του inventory μας χρειάζονται συνήθως για να ροκανίζουμε τον χρόνο πριν από quests με timer. Η γκαρνταρόμπα μας είναι όσο σοβαρή ή... παρδαλή γουστάρουμε αν και, η επιλογές μας δεν βασίζονται στα αισθητικά κριτήρια αλλά στα bonuses που δίνουν στα skills.

Το χειρότερο quest που δεν καταγράφεται ποτέ στο quest log γιατί είναι συνεχές, είναι το μάζεμα άδειων μπουκαλιών. Δεν μας αρέσει η εικόνα του ντετέκτιβ μας με μια κίτρινη σακούλα στα χέρια να μαζεύει βρώμικα μπουκάλια από τον δρόμο και τους ντενεκέδες. Εκτιμήσαμε την πολυμορφία των quests που δεν μας οδηγούν σε κλισέ μονοπάτια και αγγαρείες του στυλ “σκότωσε τόσα πλάσματα, μάζεψε τόσα αντικείμενα¨. Ακόμα και όταν μας αναθέτουν να βρούμε το όπλο μας, έχουμε μεγάλο ταξίδι και πολλές κουβέντες έως ότου το κατορθώσουμε. Τα quests ακολουθούν το μοτίβο της αστυνομικής έρευνας, της αναζήτησης στοιχείων προς εξιχνίαση των εγκληματικών ενεργειών. Είναι ένα σωρό ερωτηματικά που αποκτούν ουσία κατόπιν πολύωρων ανακρίσεων υπόπτων και εξονυχιστικού ψαξίματος κάθε δωματίου και σοκακιού της πόλης. Μας κάνουν να νιώθουμε σαν επαγγελματίες ντετέκτιβ, σαν ήρωες νουάρ μυθιστορήματος που κολυμπούν σε μια θάλασσα ανομίας, διαφθοράς και ναρκωτικών.

disco elysium 8

Τα saving και load εκτελούνται πολύ γρήγορα και τα χρήσιμα hints που εισπράττουμε κατά την διάρκεια του δεύτερου μπορεί να λύσουν κάποιες απορίες μας. Το προσφερόμενο πακέτο ψυχαγωγίας που παρέχει το Disco Elysium δεν απέφυγε την επίθεση ενός μικρού αριθμού ενοχλητικών bugs. Στοχεύουμε έναν χαρακτήρα ή ένα σημείο ενδιαφέροντος στην οθόνη και δίνουμε εντολή στον ήρωα να αλληλεπιδράσει άμεσα μαζί του. Ο ήρωας πλησιάζει αλλά δεν γίνεται τίποτα, η οθόνη του κειμένου δεν εμφανίζεται ποτέ, το avatar μας στέκεται εκεί σαν να έχασε δια μαγείας την επαφή του με το περιβάλλον. Απομακρυνόμαστε, επιστρέφουμε στο ίδιο σημείο και ο ήρωας δύναται πλέον να αλληλεπιδράσει όπως όφειλε εξαρχής. Σε άλλη περίπτωση χωθήκαμε σε ένα αποπνικτικό δωμάτιο από τον καιρό του Εμφυλίου, μελετώντας οτιδήποτε μας φάνηκε χρήσιμο. Πατώντας τον κέρσορα εκτός του δωματίου για να φύγουμε, διαπιστώνουμε ότι ο ήρωας δεν μπορεί να βγει σαν να εμποδίζεται από αόρατο τοίχο. Το load σε προηγούμενη θέση είναι πλέον η μόνη μας ελπίδα για να ξεκολλήσουμε.

Επαίτης και ερημοσπίτης
Αφού πιάσαμε τα κακώς κείμενα του Disco Elysium πρέπει να μιλήσουμε για το σχεδιαστικό λάθος που έκαναν οι δημιουργοί του στην δεύτερη μέρα μας στο Revachol. Ο ιδιοκτήτης του πανδοχείου Whirling - in- Rags είναι ένα άπληστο πλάσμα που απαιτεί να τον πληρώσουμε για να περάσουμε την νύχτα στην χόβολη του, ειδάλλως μας κόβει την πρόσβαση το δωμάτιο. Το Revachol δεν είναι τοποθεσία με πολλές ευκαιρίες πλουτισμού δηλαδή οι τσέπες μας είναι τρύπιες και το status μας συγγενεύει με εκείνο ενός άστεγου. Για να μαζέψουμε τα 20 real που μας ζήτησε ο πανδοχέας περιφερόμαστε σε όλη την πόλη μαζεύοντας μπουκάλια τα οποία ανταλλάσσουμε στην αυτόματη μηχανή ενός παντοπωλείου.

Ενώ συσσωρεύσαμε όλα τα μπουκάλια του χάρτη και το ρίξαμε στην ζητιανιά μαζεύοντας φραγκοδίφραγκα, επειδή δεν προλάβαμε να πάμε σε μια συγκεκριμένη αποστολή προτού βραδιάσει, δεν καταφέραμε να συγκεντρώσουμε τα λεφτά του ενοικίου μας. Επιστρέφοντας στο πανδοχείο, βρήκαμε το δωμάτιο κλειδωμένο και τον πανδοχέα ανένδοτο στο να μας επιτρέψει την πρόσβαση. Ωραία λέμε, θα την περάσουμε στο αμάξι του συνεργάτη μας. Το game δεν μας δίνει την λογική αυτή επιλογή. Θα πείσουμε τον πανδοχέα με τις ρητορικές μας ικανότητες. Άλλη μια επιλογή που λείπει. Θα σπάσουμε την πόρτα με τους ατσάλινους μυώνες μας ή θα την παραβιάσουμε με την εξυπνάδα μας. Άλλες δύο επιλογές που απουσιάζουν. Δεν βαριέσαι λέμε, θα κατεβάσουμε χαπάκια αμφεταμινών και δεν θα κοιμηθούμε μέχρι το πρωί. Διαπιστώνουμε ότι η ώρα δεν προχωρά μετά τις δύο. Αναζητώντας λύση στον γρίφο διαβάζουμε από κείμενο των developers ότι η μόνη λύση είναι να επιστρέψουμε σε προηγούμενο save. Αναρωτιόμαστε πως ένα game με τεράστιο πλήθος επιλογών και τόσο ευφυές σχεδιασμό περιέχει ένα γελοίο αδιέξοδο. Ευτυχώς, από την τρίτη μέρα και μετά οι επιλογές διανυκτέρευσης αυγατίζουν.

http://www.youtube.com/watch?v=O2IoLlsaRVg

Το μεγάλο όπλο του Disco Elysium για να μας ψυχαγωγήσει είναι ο ερεθισμός της φαντασίας μας. Η top down κάμερα που καταγράφει την δράση αποκαλύπτει όμορφα σχεδιασμένα οικήματα. Η εσωτερική διακόσμηση είναι προσεγμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια και εντυπωσιάζει με τα χρώματα, τις φωτοσκιάσεις και τον τεράστιο αριθμό αντικειμένων και διακοσμητικών λεπτομερειών. Τα physics διαχειρίζονται ομαλά, αργά και ρεαλιστικά τις κινήσεις του αξιόλογου καστ. Πρόβλημα με το frame rate δεν υφίσταται.

Εντούτοις το μεγαλύτερο τμήμα του κόσμου του Disco Elysium το συνθέτουμε με την ζωηρή μας φαντασία που υποβοηθείται από τις έξοχες περιγραφές των πάντων. Γίναμε συλλέκτες των ιστοριών όλων των NPC που συναντήσαμε και σχηματίσαμε ένα τεράστιο αριθμό συγκλονιστικών γεγονότων στο μυαλό μας. Εικόνες χαράς, εικόνες κοινωνικής αναμπουμπούλας, εικόνες φρίκης, εικόνες ποιητικής ομορφιάς και πολλά ακόμα είδη εικόνων συνέθεσαν μια φανταστική πινακοθήκη στο μυαλό μας. Οι εικόνες αυτές παρέα με τις δισδιάστατες εικόνες που σχεδίασαν, βρισκόμενοι σε καλλιτεχνικό οίστρο οι game designers, καταχωρήθηκαν ήδη στις αξιολογότερες RPG εμπειρίες των τελευταίων χρόνων.

disco elysium 9

Η δουλειά που έχει γίνει στην μίξη του ήχου νομίζουμε ότι απαιτεί ανάλυση από καθηγητή ηχοληψίας για να ξεδιπλωθούν όλες οι αρετές της. Η αντήχηση είναι φανταστική στους εσωτερικούς χώρους και η αίσθηση του βάθους επιτυγχάνεται με μεγάλη επιτυχία, αλλάζοντας θέσεις και πατώματα και παρατηρώντας την αυξομείωση μουσικής και φασαριών. Ήταν φύση αδύνατο να καλυφθούν όλοι οι διάλογοι από voice actors αλλά απολαμβάνουμε ένα μεγάλο μέρος από αυτούς. Το... Όσκαρ Καλύτερης Φωνής πάει κατευθείαν στον ήρωά μας ο οποίος έχει την πιο παρακμιακή φωνή που έχει ακουστεί σε Video Game.

Διάβασμα μέχρι να κοκκινίσουν τα μάτια
Μετά από 50 περίπου ώρες παιχνιδιού και διαβάσματος ενός εκατομμυρίου λέξεων (ισχυρισμός των developers) δεν αποκλείεται το οπτικό μας πεδίο να έχει... στενέψει και να χρειαζόμαστε γυαλιά. Η φαντασία μας πάντως διευρύνθηκε σε τρομακτικό βαθμό από το υπέροχο αυτό RPG που ήρθε από το πουθενά για να μας μαγέψει. Θυμίζει βιβλίο του αγαπημένου μας Μοναχικού Λύκου με γραφικά και θέμα προσγειωμένο στην πραγματικότητα, παρά τις φανταστικές παραφυάδες. Έχει το gameplay που οφείλουν να έχουν τα καλύτερα RPG, ένα μεγάλο αριθμό από ικανότητες δηλαδή οι οποίες μας επιτρέπουν να “ζήσουμε” τον χαρακτήρα και να τον φτιάξουμε όπως γουστάρουμε με τις επιλογές μας. Η απουσία της μάχης δεν μας ενόχλησε καθόλου και αυτό τι δείχνει; Το ότι ο Robert Kurvitz που έγραψε το σενάριο μεταμόρφωσε τους υπολογιστές μας σε καταπληκτικούς παραμυθάδες.

Θετικά:
- Καταπληκτικό σενάριο
- Μεγάλη ποικιλία από skills που επηρεάζουν την εξέλιξη του χαρακτήρα
- Κορυφαία μίξη ήχου που συνοδεύεται από γερό voice acting
- Δεκάδες ώρες διαβάσματος που ερεθίζουν την φαντασία
- Γραφικοί και αξέχαστοι χαρακτήρες
- Το σύστημα των skill checks μας εθίζει ταχύτατα

Αρνητικά:
- Η απουσία μαχών θα ξενερώσει τους αιμοβόρους RPGάδες
- Ο χάρτης είναι αρκετά διακοσμητικός
- Λιγοστά bugs
- Το απαράδεκτο πρόβλημα στέγασης της δεύτερης ημέρας

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 8
Gameplay: 8
Σενάριο: 9
Αντοχή: 9
Γενικά: 8.4

Ένας στενός συγγενής του Planescape: Torment που επιβεβαιώνει εξίσου την επιτυχία των υπολογιστών σε ρόλο αφηγηματικού μέσου.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Disco Elysium' in the forum. 3 days ago

Disco_Elysium_-_Title_Trailer.webm.jpg
Μετά από 50 περίπου ώρες παιχνιδιού και διαβάσματος ενός εκατομμυρίου λέξεων (ισχυρισμός των developers) δεν αποκλείεται το οπτικό μας πεδίο να έχει... στενέψει και να χρειαζόμαστε γυαλιά. Η φαντασία μας πάντως διευρύνθηκε σε τρομακτικό βαθμό από το υπέροχο αυτό RPG που ήρθε από το πουθενά για να μας μαγέψει.

Θυμίζει βιβλίο του αγαπημένου μας Μοναχικού Λύκου με γραφικά και θέμα προσγειωμένο στην πραγματικότητα, παρά τις φανταστικές παραφυάδες. Έχει το gameplay που οφείλουν να έχουν τα καλύτερα RPG, ένα μεγάλο αριθμό από ικανότητες δηλαδή οι οποίες μας επιτρέπουν να “ζήσουμε” τον χαρακτήρα και να τον φτιάξουμε όπως γουστάρουμε με τις επιλογές μας. Μια μικρή γεύση του έπους σας περιμένει στο παρακάτω βίντεο:
[video]

Read More...

Freespace 2 2 weeks ago

Ανθρωπότητα και εξωγήινοι θα συντρίψουν τους πλανητοφάγους.

Ο απόηχος της δεκαετίας του 1990 είναι ακόμα αισθητός σε όλα τα επίπεδα της gaming κουλτούρας. Τα Space Combat Simulators μάλιστα έφτασαν στο απόγειό τους με την κυκλοφορία των Wing Commander και Star Wars: X-Wing. Η προσέγγιση των σεναρίων επιστημονικής φαντασίας άρχισε να μορφοποιείται με τον ρεαλιστικότερο δυνατό τρόπο. Τοποθετηθήκαμε ξαφνικά σε πιλοτήρια διαστημοπλοίων με “αληθινά” controls, με ταχύτητες, φρένα, οπλικά και αμυντικά συστήματα που τα χειριζόμασταν σαν έμπειροι πιλότοι. Η εγγύτητα των φανταστικών μας κόσμων με την πραγματικότητα μας έκανε να αγαπήσουμε τα Space Simulators χάρη στην αυξημένη επιτήδευση που διευκόλυνε την απορρόφησή μας στις περιπέτειές τους.

Στο Descent: FreeSpace – The Great War του 1998, οι εταιρείες ανάπτυξης Volition και Hyperion Entertainment μας προσκάλεσαν να λάβουμε μέρος σε έναν πολύνεκρο διαγαλαξιακό πόλεμο, στον ρόλο ενός τολμηρού πιλότου. Ξεσκονίσαμε την διαστημική μας φορεσιά, πήραμε το κράνος μας, παρουσιαστήκαμε στον πλησιέστερο διαστημικό σταθμό και πρωταγωνιστήσαμε σε ένα φανταστικό Space Simulator. Τερματίζοντας το πιστέψαμε ότι ο αγώνας είχε τελειώσει αλλά ευτυχώς ήμασταν βαθύτατα... νυχτωμένοι καθώς έπεσε στα χέρια μας το sequel, μόλις ένα χρόνο αργότερα.

freespace 2 1
Ο πόλεμος των χιλιάδων κόσμων
Πραγματικό έτος 1999, διαστημική χρονολογία εντός παιχνιδιού 2367. Η ανθρωπότητα εν ονόματι Terrans και οι Vasudans, η εξωγήινη φυλή με την οποία μαχόμασταν πάνω από μια δεκαετία, έχουν σφίξει τα χέρια συνάπτοντας μια επωφελή γαλαξιακή συμμαχία. Το έργο της ανοικοδόμησης των κόσμων τους βρίσκεται καθ’ οδόν αλλά μια σκιά σκεπάζει την ειρήνη μεταξύ τους, το ενδεχόμενο της επιστροφής των φοβερών Shivans. Η φυλή που ανάγκασε τους δύο πολιτισμούς να ενωθούν προ του φόβου του αφανισμού, απωθήθηκε στο πρώτο Freespace αλλά δεν εξοντώθηκε.

Δεν μας έφθαναν τα εξωγήινα βάσανα έχουμε και τα... δικά μας. Παρουσιάζεται ξαφνικά ένας Terran ναύαρχος με αυτονομιστικές τάσεις και μίσος ενάντια στους Vasudans. Βαφτίζοντας το επαναστατικό του κίνημα Neo – Terran Front, ο ναύαρχος Bosch άρχισε τις εχθροπραξίες σε τρία πλανητικά συστήματα. Η αιματοχυσία κρατά 18 μήνες μόλις εμφανιζόμαστε στο προσκήνιο στον ρόλο ενός πιλότου που σκοπεύει να διακριθεί με τις πράξεις του. Αναλαμβάνοντας αρχικά ένα μικρό αστρόπλοιο και περνώντας ένα σωρό tutorials για να μάθουμε καλά τον χειρισμό, συμμετέχουμε στην συνέχεια σε έναν πόλεμο με πολύ απρόβλεπτες συνέπειες.

http://www.youtube.com/watch?v=x-w9XzAbczk

Η στρατολόγηση στην συμμαχία γήινων και Vasudans μας τοποθετεί στα έγκατα ενός διαστημικού σταθμού που παίζει τον ρόλο ενός εντυπωσιακού κέντρου ελέγχου για τις επερχόμενες επιχειρήσεις. Αισθανόμαστε άνετα σε αυτή την οθόνη χαζεύοντας κόσμο να κινείται στις δουλειές του και σχηματίζοντας μέσα μας την ψευδαίσθηση ότι βρισκόμαστε όντως σε τοποθεσία εκτός της γήινης σφαίρας. Εξετάζουμε τα διαθέσιμα αστροσκάφη και τα οπλικά συστήματα, ρυθμίζουμε τις παραμέτρους του game και μπαίνουμε στο single player campaign για να κόψουμε... πισινούς.

Η αφήγηση είναι χωρισμένη σε τρία ξεχωριστά τμήματα. Το πρώτο και το πιο τυπικό είναι τα κείμενα – ενημερώσεις του αρχηγείου μας και των ανώτερων αξιωματικών. Με λόγια και επιχειρησιακούς χάρτες μας κατατοπίζουν για τους επόμενους στόχους. Τα cinematics ακολουθούν προσφέροντας μια σπάνια όσο και υπέροχη παρέκκλιση από την ρουτίνα μας σαν πιλότοι του διαστήματος. Οι κινούμενες εικόνες τους χαρίζουν κινηματογραφική διάσταση στο έπος και το voice acting έρχεται να προκαλέσει έντονα συναισθήματα ενισχύοντας το εντυπωσιακό θέαμα. Το τρίτο μέρος της αφήγησης λαμβάνει χώρα στην διάρκεια των missions.

freespace 2 2

Οι εντολές που έχουμε αφορούν επιθέσεις σε σημαντικούς στόχους, προστασία ευάλωτων και πολύτιμων σκαφών της συμμαχίας και stealth missions όπου δοκιμάζουμε την νέα πολεμική τεχνολογία που μας παρέχεται. Τα missions αποκτούν ζωντάνια με απρόβλεπτα συμβάντα να εκτρέπουν αυθαίρετα την πορεία της επιχείρησης. Αμέσως αμέσως οι αντικειμενικοί μας στόχοι αλλάζουν μαζί με την μορφή της αποστολής. Το τρίτο μέρος της αφήγησης είναι εκείνο που μας τοποθετεί για τα καλά στον ρόλο ενός αστρομαχητή. Οι φωνές των συμμαχητών μας στην ενδοεπικοινωνία, οι μανούβρες φίλων και εχθρών, ο εκκωφαντικός ήχος των λέιζερ και των εκρήξεων μας πείθει ότι βρισκόμαστε στο εξώτερο διάστημα μέσα σε ατσάλινο “κλουβί”.

Σμήνη και γενναίοι πιλότοι ακούστε τις εντολές μας
Το μεγαλύτερο εμπόδιο για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τα Space Simulators (το ίδιο ισχύει και για τα Flight Simulators) είναι η πολυπλοκότητα του χειρισμού. Μόνο αράχνες σε ανθρώπινο μέγεθος θα αισθάνονταν άνετα να πατούν με τα οκτώ τους άκρα τα κουμπιά που απαιτεί η πλοήγηση ενός αεροσκάφους ή ενός διαστημόπλοιου. Το Freespace 2 ξεχειλίζει από δυνατότητες πλοήγησης, μεταμορφώνοντας το πληκτρολόγιο μας σε ένα τερματικό που μοιράζει εντολές προς πάσα κατεύθυνση. Η απομνημόνευση των πλήκτρων είναι απαραίτητη για να επιβιώσουμε στις πιο ζόρικες συγκρούσεις, εκεί όπου μια λανθασμένη διαταγή μας ή μια μανούβρα εκτελεσμένη ένα δευτερόλεπτο αργότερα από την στιγμή που έπρεπε, οδηγεί στην ήττα.

freespace 2 3

Δεν είναι τυχαίο το ότι βαφτίσαμε τον πιλότο μας Maverick, δανειζόμενοι το όνομα του Tom Cruise από το Top Gun. Η αίσθηση του ότι είμαστε ένας άσσος των αιθέρων, αλλά σε διαστημικό περιβάλλον, είναι συγκλονιστική. Το Freespace 2 δεν είναι ένα Shoot ‘Em Up όπου σκοτώνουμε εκατομμύρια εχθρούς με ένα υπερσκάφος. Είναι ένας εξομοιωτής διαστημικού πολέμου στον οποίο συμμετάσχουμε σαν μέλη ενός τεράστιου στόλου. Στα missions μας συντροφεύουν πάντοτε γενναίοι πιλότοι με διαστημόπλοια ποικίλης δυναμικότητας. Η παρουσία και η επιβίωσή τους είναι απαραίτητη για να φέρουμε εις πέρας την αποστολή μας. Οι διαταγές που τους δίνουμε έχουν κατανεμηθεί στο πλήκτρο C και στα αριθμητικά πλήκτρα, τις αποστηθίζουμε και τις εκτελούμε μηχανικά στην μάχη. Μπαίνουμε στο πετσί του ρόλου ενός διοικητή σμήνους, διατάζοντας τους πιλότους μας να επιτίθενται σε στόχους, να προστατεύουν τις ναυαρχίδες και τα μεταγωγικά, να μας περιστοιχίζουν όταν οι εχθροί πυκνώνουν τριγύρω.

Η αναδιανομή της ενέργειας μεταξύ των οπλικών συστημάτων, των μηχανών και της ενεργειακής ασπίδας μας έχει τοποθετηθεί στην άλλη πλευρά του πληκτρολογίου και γίνεται πανεύκολα. Αυξομειώνοντας τους δείκτες, επιταχύνουμε όταν ο στόχος απέχει, μεταφέρουμε την ενέργεια στα όπλα ενόσω έχουμε εμπλακεί σε μονομαχία μέχρι θανάτου και προσέχουμε την ασπίδα μας πατώντας τα cursor keys και αναδιανέμοντας την ενέργεια της. Ο μεγαλύτερος αριθμός πλήκτρων είναι κατοχυρωμένος στα συστήματα στόχευσης. Το οπλοστάσιο μας δεν διαθέτει αρκετή δύναμη πυρός για να διαλύσει τα μεγαλύτερα διαστημόπλοια. Ακόμα και να διέθετε, η ακρίβεια στην στόχευση είναι απαραίτητη για να μην μεταβληθεί το αστροσκάφος μας σε συντρίμμια.

freespace 2 4

Σε κάθε μας εξόρμηση στο διάστημα, ο θάνατος περιβάλλει εμάς και τους συμμάχους. Τα βομβαρδιστικά και τα καταδιωκτικά του εχθρού είναι εύκολοι στόχοι και μπορούμε να αφήσουμε το αυτόματο σύστημα στόχευσης να τα αναλάβει. Η ύπαρξη της αυτόματης προσαρμογής της ταχύτητάς μας με τον στόχο είναι ένας ακόμα πολύ ευχάριστος αυτοματισμός. Οι δυσκολίες αρχίζουν όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με θωρηκτά ή όποτε καλούμαστε να υπερασπιστούμε ευάλωτα αστρόπλοια από τις εχθρικές βόμβες. Τα θωρηκτά αποτελούνται από ένα σωρό βοηθητικά συστήματα και πυροβολαρχίες που πρέπει να εξουδετερώσουμε σταδιακά. Συγκεκριμένα πλήκτρα στοχεύουν κυκλικά τα ευαίσθητα σημεία ενός τιτάνιου σκάφους, διευκολύνοντας το έργο μας.

Η αποτύπωση του γαλαξιακού πολέμου είναι τόσο ρεαλιστική ώστε μας φανταζόμαστε ήδη να περνάμε με άριστα σε πιθανές εξετάσεις διαστημικού πιλότου.

Επικές εμπειρίες μας περιμένουν αξιοποιώντας την χειροκίνητη στόχευση. Ένα σμήνος εχθρικών βομβαρδιστικών εφορμούσε προς ένα ευάλωτο μεταγωγικό μας. Τρέξαμε σαν δαίμονες του διαστήματος πάνω τους με τα λέιζερ και τους πυραύλους να φεύγουν βροχή. Τσακίσαμε ένα, δύο και τρία σκάφη του σμήνους αλλά το τέταρτο πρόλαβε να εξαπολύσει την βόμβα του. Συγκλονιστήκαμε βλέποντάς την να φεύγει την στιγμή ακριβώς που το κάναμε κομμάτια και να κατευθύνεται προς το κατάστρωμα του μεταγωγικού. Πατήσαμε το πλήκτρο της στόχευσης βομβών αλλόφρονες, την σκοπεύσαμε, στρέψαμε το διαστημόπλοιο μας προς το μέρος της και αρχίσαμε να την κυνηγούμε. Μερικά δευτερόλεπτα πριν την πρόσκρουση, τα λέιζερ μας την συνέτριψαν, σώζοντας το μεταγωγικό από την συντριβή.

Σε άλλη περίπτωση, καλούμαστε να σταματήσουμε ένα θωρηκτό του εχθρού με το συμβολικό όνομα Sathanas. Το μεγαθήριο του διαστήματος μοιάζει με τεράστιο έντομο που εξαπολύει τον όλεθρο από τα beam weapons τα οποία βρίσκονται στις απολήξεις του. Ένα μόνο χτύπημα από τις ακτίνες του αρκεί για να μας μετατρέψει σε διαστημικό σκουπίδι. Αδιαφορώντας για τα εχθρικά καταδιωκτικά που το περιβάλλουν, αναπτύσσουμε μάξιμουμ ταχύτητα και τρέχουμε κατά πάνω του. Πλησιάζοντας στοχεύουμε ένα προς ένα τα όπλα του και ανοίγουμε πυρ με ότι διαθέτουμε. Το σκηνικό είναι μεγαλειώδες. Σαν μύγα μπροστά σε γίγαντα, το διαστημόπλοιο μας πετάει γύρω από το θωρηκτό, αδειάζει τους πυραύλους στα όπλα, σταματά, συστρέφεται εδώ και εκεί, περνά επικίνδυνα κοντά από το πελώριο σκαρί χωρίς να συγκρούεται.

freespace 2 5

Οι ουράνιοι οφθαλμοί μας διακρίνουν τα πάντα
Μαζί με το χειρισμό, το Heads Up Display είναι ότι καλύτερο έχουμε συναντήσει σε Space Simulator. Όλες οι χρήσιμες πληροφορίες βρίσκονται σκορπισμένες την οθόνη προς άμεση επεξεργασία από τα δραστήρια μάτια μας. Βλέπουμε τα συστήματα του σκάφους και τα ενεργειακά τους επίπεδα, τον αριθμό των βλημάτων, το ραντάρ για να εντοπίζουμε τους στόχους μας και την απόσταση από αυτούς. Η κατάσταση του σμήνους που διοικούμε και των εχθρών που στοχεύουμε μας βοηθά να λαμβάνουμε αστραπιαίες αποφάσεις μέσα στην κάψα της μάχης, αποφάσεις που σώζουν ζωές ή τις οδηγούν στον θάνατο. Η στόχευση είναι αρκετά εύκολη και η ικανοποίηση μας τεράστια όταν το τρίγωνο στόχαστρο των πυραύλων μας κλειδώνει στο εχθρικό σκάφος, πατούμε το fire και βλέπουμε τα βλήματα να φεύγουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς τον καταδικασμένο εχθρό. Τα παραπάνω συνθέτουν μια ρεαλιστική ατμόσφαιρα που μας βοηθά να βυθιστούμε απόλυτα στο εξωγήινο περιβάλλον. Ένα καλό joystick, μια τεράστια οθόνη, καλά ηχεία και ένας σκοτεινός χώρος θα έφταναν την εμπειρία στα επίπεδα του Virtual Reality.

Η ονοματοδοσία ανθρώπων, διαστημοπλοίων και πολεμοφοδίων μας ικανοποίησε πολύ. Θεμελιωμένη σε θρησκευτικά και μυθολογικά αρχέτυπα, βαφτίζει τα πάντα με γνώριμα ονόματα. Κίρκη, Κύκλωπας, Προμηθέας, Ήλιος, Ερινύες κ.ο.κ. είναι ένας συγκινητικός φόρος τιμής στην αρχαιοελληνική κουλτούρα. Σατανάδες, Λεβιάθαν και ένας σκασμός από αγγελικά και δαιμονικά ονόματα τιμούν την εβραιοχριστιανική παράδοση.

freespace 2 6

Ο αιφνιδιασμός είναι το σημαντικότερο όπλο του Freespace 2 για να μας μείνει αξέχαστο. Ολοκληρώνοντας τα περισσότερα missions οδηγούμαστε σε οθόνες επί οθονών με κείμενο και voice acting να μας ενημερώνουν για τις συνέπειες των πράξεών μας αλλά και το τι μέλλει γενέσθαι. Σε μερικά missions, η “παράδοση” θρυμματίζεται αιφνιδιαστικά με την εμφάνιση εντυπωσιακών cinematics. Οι φωνές που ακούμε εκεί ηχούν γνώριμες στα προπονημένα από δεκάδες χιλιάδες ταινίες αυτιά μας. Αναζητώντας την προέλευσή τους ανακαλύπτουμε ότι ανήκουν σε χολιγουντιανούς ηθοποιούς που έγραψαν ιστορία σε cult ταινίες και ρόλους. Η βασανισμένη φωνή του Admiral Bosch στους θλιβερούς μονολόγους του ανήκει στον Ronny Cox ο οποίος υποδύθηκε τον εγκληματικό εγκέφαλο που αντιμετώπισε ο Robocop στην πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση.

Το πρωτοπαλίκαρο του Cox στην ίδια ταινία ήταν ο ηθοποιός Kurtwood Smith, την φωνή του οποίου απολαμβάνουμε στο cinematic που περιγράφει τις αρετές του υπερδιαστημόπλοιου Colossus. Στον ρόλο του ναυάρχου Petrarch που διοικεί τον στόλο μας ακούσαμε με χαρά τον Robert Loggia. Ο βετεράνος ηθοποιός καταχωρήθηκε με χρυσά γράμματα στην ψυχή μας παίζοντας το αφεντικό του “Scarface” Al Pacino στην καλύτερη ίσως crime movie όλων των εποχών. Τα ηχηρά ονόματα του voice acting, πλαισιωμένα από άγνωστους αλλά εξαιρετικά ταλαντούχους voice actors ολοκληρώνουν την εικόνα του διαστημικού έπους. Οι μουσικές επιλογές στο soundtrack δεν μπορούσαν παρά να είναι πομπώδεις και μιλιταριστικές, ένας διαρκής ύμνος στα πολεμικά ανδραγαθήματα που καλούμαστε να εκτελέσουμε.

freespace 2 7
Η σύγκρουση μεταξύ γήινων – Vasudans και Shivans – επαναστατών κρύβει την πραγματική σύγκρουση, την αναμέτρηση μας με το A.I. Οι δυνάμεις που διοικούμε ανταποκρίνονται γρήγορα και με αυξημένη επιτυχία στις εντολές μας. Τα σμήνη επιτίθενται στους στόχους που τους δείχνουμε, προστατεύουν τα θωρηκτά και τα μεταγωγικά από τους βομβαρδισμούς, δρουν και μόνοι τους προς το συμφέρον του στόλου χωρίς να τους διατάξουμε. Τα μεγάλα μας διαστημόπλοια αδειάζουν αδιάκοπα τα όπλα τους στους αντιπάλους που τα απειλούν και συγκρούονται μέχρι τελικής πτώσεως με τα εχθρικά θωρηκτά.

Οι εχθροί επιδεικνύουν ανάλογο επίπεδο ευφυίας. Έχει τύχει να μας αγνοήσουν τα βομβαρδιστικά τους τρέχοντας προς τα αφύλακτα αστρόπλοια μας, να μας κυνηγήσουν αν αποτελέσουμε κίνδυνο για τα θωρηκτά τους. Τα τεράστια διαστημόπλοια που κουμαντάρουν δεν χαρίζουν κάστανα σε όποιον τα πλησιάζει και ξέρουν να ελίσσονται όπως και τα μικρότερα αδελφάκια τους, προσπαθώντας να μην δίνουν στόχο. Είναι φανερό ότι το A.I. στο Freespace 2 διαθέτει ειδικό βάρος και ενισχύει την εμπλοκή μας στο περιβάλλον του game.

Πυροβολώντας όσο περισσότερους εξωγήινους και θρασύτατους γήινους μπορούμε, προσευχόμαστε να αργήσει πολύ να τελειώσει ο γαλαξιακός μας πόλεμος. Είναι η δεύτερη φορά στην πολύχρονη καριέρα μας που αισθανόμαστε το γνώριμο “ένα γύρο ακόμα” σε Space Simulator, η πρώτη ήταν στο Star Wars: X-Wing vs. TIE Fighter. Παίζοντας το Freespace 2 αδιαφορούμε για οτιδήποτε συμβαίνει έξω από την περιφέρεια του μόνιτορ επί 19 τουλάχιστον ώρες. Η διάρκεια μπορεί να μην είναι τεράστια όπως θα θέλαμε όμως, επειδή δεν σηκώνουμε κεφάλι σε όλη την διάρκειά του, ικανοποίησε σε μεγάλο βαθμό τις gaming ανάγκες μας.

http://www.youtube.com/watch?v=rsvQ3FVZTmQ

Πάμε κόντρα σε όλο τον κόσμο
Ο τερματισμός του single player campaign είναι η αφετηρία του multiplayer mode. Για να αποκτήσουμε πρόσβαση στους main servers της Parallax Online πρέπει να πάμε να εγγραφούμε, μια διαδικασία βαρετή και χρονοβόρα που θα έπρεπε να αποφεύγεται. Σχηματίζοντας το δικό μας παιχνίδι διαπιστώνουμε ότι η συνάντηση μας στο διαστρικό πεδίο της μάχης μπορεί να γίνει με 11 παίκτες. Χωριζόμενοι σε σμήνη της μισής ντουζίνας, ξεχυνόμαστε στην διαστημική μαυρίλα και αρχίζουμε τις αστρομαχίες. Το Squad War mode δίνει πρόσθετη αξία στις μονομαχίες μας, επιτρέποντας την κατάληψη αστρικών συστημάτων από το εχθρικό σμήνος και ανακατάληψη τους από εμάς. Συμμετέχοντας στην εν λόγω διελκυστίνδα βιώνουμε την εμπειρία ενός σταθερού online κόσμου που τον διαμορφώνουμε με τις πράξεις μας, νιώθουμε σαν να συμμετάσχουμε σε MMO.

Η γενική ιδέα του Freespace 2 είναι φυσικά η κλίμακα των διαστημικών μας επιχειρήσεων. Η απαιτούμενη επικότητα υπηρετείται έξοχα από τα φανταστικά γραφικά τα οποία μπορούν να υποστηρίξουν γιγαντιαία διαστημόπλοια, αμέτρητα λέιζερ και ρουκέτες να σφυρίζουν δεξιά και αριστερά, εντυπωσιακές εκρήξεις και ειδικά εφέ που κόβουν την ανάσα με τον ρεαλισμό τους. Δεν συνηθίζουμε να εγκαταλείπουμε τα missions στα games που παίζουμε και όμως, σε μια περίπτωση του campaign του Freespace 2, το πράξαμε.

freespace 2 8

Το game μας δίνει την δυνατότητα να παραλείψουμε οποιοδήποτε mission αφού αποτύχουμε σε αυτό πέντε φορές. Οι developers δεν επιθυμούν να γίνει ποτέ η διαμονή μας αβάσταχτη στο ψηφιακό τους σύμπαν. Σε ένα από τα missions των μυστικών επιχειρήσεων που αποδεχτήκαμε όμως, συνέβη το αδιανόητο. Το διαστημόπλοιο μας ξεβράστηκε σε ένα νεφέλωμα μαστιζόμενο από ηλεκτρομαγνητικές καταιγίδες. Το ραντάρ του σκάφους που είναι απολύτως απαραίτητο για την πλοήγηση στο αχανές διάστημα αχρηστεύτηκε. Περιπλανηθήκαμε στα τυφλά, δεν μπορούσαμε με τίποτα να βρούμε τα σημάδια που θα μας έβγαζαν από το νεφέλωμα και τα παρατήσαμε. Τόσο πετυχημένο ήταν το εφέ της ηλεκτρομαγνητικής καταιγίδας και ο σχεδιασμός του ομιχλώδους νεφελώματος. Επιδοκιμάζουμε την σταθερότητα του frame rate που δεν κλονίζεται ακόμη και όταν είμαστε μπλεγμένοι σε αστρομαχία που θα ταίριαζε άνετα στην τελική μάχη ενός Star Wars.

Με το βλέμμα στραμμένο στο αχανές σύμπαν
Η μεγαλύτερη απόδειξη της απαράμιλλης ποιότητας του Freespace 2 είναι η ολοζώντανη gaming community που δημιουργήθηκε γοργά, αμέσως μετά την κυκλοφορία του. Δεν αναφερόμαστε μόνο στους εκατοντάδες παίκτες που συνεχίζουν καθημερινά να τεστάρουν τις ικανότητες τους στα multiplayer modes του. Σκεφτόμαστε και τους ερασιτέχνες αλλά ταλαντούχους προγραμματιστές που άρπαξαν τον κώδικά του μετά την δημοσιοποίηση του το 2002 και συνεχίζουν να τον τροποποιούν, ακολουθώντας τις τεχνολογικές εξελίξεις και κατασκευάζοντας νέα σύμπαντα για τους λάτρεις του τίτλου. Η εμπορική του αποτυχία είναι αντιστρόφως ανάλογη του φανταστικού του gameplay. Το Freespace 2 είναι ένας ύμνος προς τα διαστημικά όνειρα της ανθρωπότητας και στέκεται περήφανα στο πλευρό των καλύτερων Space Simulators από καταβολής gaming.

Θετικά:
- Φανταστική απεικόνιση του διαστημικού περιβάλλοντος δίχως τεχνικά προβλήματα
- Ποικιλία μοντέλων διαστημοπλοίων και οπλικών συστημάτων
- Πολλά και ουσιαστικά missions
- Τέλειο User Interface και HUD
- Συναρπαστική διαστημική ιστορία
- Άφθονη και εθιστική δράση
- Δυνατό multiplayer
- Cult κινηματογραφικά ονόματα στο voice acting

Αρνητικά:
- Βαρετή διαδικασία εγγραφής στο multiplayer

Η απόσταση που το χωρίζει από την τελειότητα είναι μηδαμινή.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Freespace 2' in the forum. 2 weeks ago

699797-freespace2_004.jpg
Η μεγαλύτερη απόδειξη της απαράμιλλης ποιότητας του Freespace 2 είναι η ολοζώντανη gaming community που δημιουργήθηκε γοργά, αμέσως μετά την κυκλοφορία του. Δεν αναφερόμαστε μόνο στους εκατοντάδες παίκτες που συνεχίζουν καθημερινά να τεστάρουν τις ικανότητες τους στα multiplayer modes του. Σκεφτόμαστε και τους ερασιτέχνες αλλά ταλαντούχους προγραμματιστές που άρπαξαν τον κώδικά του μετά την δημοσιοποίηση του το 2002 και συνεχίζουν να τον τροποποιούν, ακολουθώντας τις τεχνολογικές εξελίξεις και κατασκευάζοντας νέα σύμπαντα για τους λάτρεις του τίτλου.

Η εμπορική του αποτυχία είναι αντιστρόφως ανάλογη του φανταστικού του gameplay. Το Freespace 2 είναι ένας ύμνος προς τα διαστημικά όνειρα της ανθρωπότητας και στέκεται περήφανα στο πλευρό των καλύτερων Space Simulators από καταβολής gaming. Δείτε το gameplay βίντεο που σας ετοιμάσαμε για να πωρωθείτε:
[video]

Read More...

2 weeks ago
The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel III 2 weeks ago

Τα νιάτα θα σώσουν τον κόσμο από το έρεβος.

Είχαμε δύο σοβαρούς λόγους για να ζηλεύουμε την Ιαπωνία. Αυτοί είναι η πανίσχυρη οικονομία και το τεχνολογικό της επίπεδο που αμφότερα την τοποθετούν μέσα στην πρώτη πεντάδα παγκοσμίως. Τον τελευταίο χρόνο ανακαλύψαμε έναν ακόμα σοβαρό λόγο. Η αναμονή των νέων τίτλων της αγαπημένης μας ιαπωνικής εταιρείας ανάπτυξης Nihon Falcom έχει καταντήσει αβάσταχτη. Ο μεγάλος έρωτας που αναπτύξαμε για την σειρά των The Legend of Heroes μας τοποθετεί σε αναμμένα κάρβουνα επί μήνες.

Πόση υπομονή να κάνουμε περιμένοντας το localization των sequels του υπέροχου The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel από την στιγμή που γνωρίζουμε ότι η εποποιία ολοκληρώθηκε στην ιαπωνική αγορά στα τέλη του περασμένου έτους; Ευτυχώς η αναμονή μειώνεται από sequel σε sequel και αυτό είναι παρηγορητικό. Μεταξύ άνοιξης και καλοκαιριού ισοπεδώσαμε τα Trails of Cold Steel και Trails of Cold Steel II, γνωρίζοντας και αποκτώντας μεγάλη οικειότητα με την στρατιά των χαρακτήρων τους. Τώρα που φθινοπώριασε, προσγειώθηκε στην αγκαλιά μας το Trails of Cold Steel III για να ζεστάνει την καρδιά μας με το χιούμορ, τα συναισθήματα και τις επικές του μάχες.

the legend of heroes trails of cold steel III 1

Η Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται
Ενάμισης χρόνος πέρασε από την λήξη του εμφυλίου πολέμου στην Erebonia, της αδελφοκτονίας στην οποία έβαλαν τέλος οι πράξεις της θρυλικής πλέον Class VII της στρατιωτικής ακαδημίας Thor. Τσακίζοντας τους ευγενείς που υποκίνησαν την σύγκρουση και καθαρίζοντας πάτωμα προς πάτωμα το old warehouse από πολυάριθμα τέρατα, είχαμε αποχαιρετήσει στον ρόλο του Rean Schwarzer τους συμμαθητές μας μετά την αποφοίτηση. Επιστρέφοντας στον κόσμο που αφήσαμε πίσω, διαπιστώνουμε ότι έχουν συμβεί κοσμοϊστορικά γεγονότα.

Η Erebonia προσάρτησε με ύπουλο τρόπο δύο χώρες, την μια με πόλεμο και την άλλη με πολιτικά τεχνάσματα. Πανίσχυρη σε σύγκριση με την ανταγωνίστρια Δημοκρατία του Calvard, η Erebonia έχει μπει σε τροχιά γενικής αναδιάταξης των κέντρων εξουσίας και του πανάρχαιου συστήματος των ευγενών που την διοικούσαν μέχρι τώρα. Ο ρόλος του Rean στον εμφύλιο τον τοποθέτησε σε βάθρο στα μάτια των συμπατριωτών του αλλά ο ίδιος προτιμά να συνεχίσει την ζωή του σαν εκπαιδευτής στο νεοσύστατο θυγατρικό τμήμα της ακαδημίας Thor.

http://www.youtube.com/watch?v=lZGILwxwXTY

Εκεί επανασυνδέεται με παλιούς συμμαθητές και γνωστούς και τοποθετείται επικεφαλής μιας νέας Class VII. Τα μέλη της προέρχονται από διαφορετικές τάξεις και μάλιστα, βρίσκουμε ανάμεσά τους την γλυκούλα Altina Orion, την αδερφή της Millium. Ενόσω προσπαθούμε να φέρουμε βόλτα τα νέα μας καθήκοντα και να γνωρίσουμε καλύτερα μαθητές και δασκάλους, μια σειρά παράξενων και βίαιων γεγονότων δείχνει πως μια νέα απειλή ορθώνεται για την Erebonia αλλά και όλες τις χώρες της Zemuria.

Το Backstory είναι ο πρώτος σταθμός όσων μεταξύ μας δεν έχουν τερματίσει τα προηγούμενα Trails of Cold Steel και δεν γνωρίζουν γρι για τους χαρακτήρες, τις περιοχές και την ταραγμένη ιστορία της ηπείρου Zemuria. Ακόμα και εμείς που γνωρίζουμε απ’ έξω και ανακατωτά τα γεγονότα έχοντας πρωταγωνιστήσει σε αυτά, χρειαζόμασταν ένα φρεσκαρισματάκι για να θυμηθούμε το μέγεθος της Erebonian Empire, τις χώρες που την περιβάλλουν και να συνειδητοποιήσουμε τον αντίκτυπο των νέων κατακτήσεων της. Το Backstory είναι η αρχειοθήκη της ιστορίας έως την στιγμή που αρχίζουμε να παίζουμε και καθιστά κατανοητά τα πάντα μέσα σε λίγη ώρα, ακόμα και στους αμύητους.

the legend of heroes trails of cold steel III 2

Εκπαιδευτική εκδρομή στην ύπαιθρο του θανάτου
Μιλώντας με όρους αστρονομίας, το ηλιακό σύστημα των 20 περίπου playable χαρακτήρων που θα οδηγήσουμε στην μάχη βρίσκεται στο κέντρο ενός γαλαξία από δεκάδες άλλους. Οι NPCs μπαινοβγαίνουν στην υπόθεση από chapter σε chapter και αναπτύσσονται παράλληλα με την ομάδα μας. Αισθανόμαστε σαν ερευνητές που στέκονται πάνω από ένα κλειστό βιοσύστημα, παρατηρώντας το και επεμβαίνοντας όποτε κρίνουμε αναγκαίο. Ο καλύτερος τρόπος για να μας συστηθούν τα νέα πρόσωπα του τεράστιου cast, να παρακολουθήσουμε τις αντιδράσεις τους και να έρθουμε σε επαφή με τις κοινωνικοπολιτικές μεταβολές στην Erebonia ήταν αυτός που επελέγει, η δομή του αρχικού Trails of Cold Steel.

Με την πρόφαση των εκπαιδευτικών ασκήσεων και των μαθημάτων της ακαδημίας, ταξιδεύουμε στα νευραλγικά σημεία της αυτοκρατορίας. Εκεί φέρνουμε εις πέρας αποστολές που μας αναθέτουν οι ντόπιοι, εξοντώνουμε τέρατα που λυμαίνονται την ύπαιθρο και δενόμαστε με τους μαθητές και παλιούς συμμαθητές μας διαμέσου των bonding events. Εκτός από τα παραπάνω, σαρώνουμε διαρκώς τον χάρτη της περιοχής που βρισκόμαστε για να ανακαλύψουμε τα πράσινα θαυμαστικα - αστεράκια που υποδηλώνουν τα δευτερεύοντα events. Αυτά μπορεί να μην είναι απαραίτητα για την εξέλιξη της ιστορίας είναι όμως απαραίτητα για να χαρούμε απολαυστικά περιστατικά με τους χαρακτήρες που αγαπούμε.

the legend of heroes trails of cold steel III 3

Ο Rean και η παλιοπαρέα του βρίσκονται πλέον στο στάδιο της ενηλικίωσης και οι χαρακτήρες τους διαμορφώνονται από το ένα περιστατικό στο επόμενο. Την ώρα που οι σχέσεις τους εξελίσσονται και οι θέσεις τους στα νέα κοινωνικά δεδομένα γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρες, τα φυντάνια της Class VII έρχονται να κολλήσουν στο γενικότερο αφηγηματικό παζλ. Η Yuna, προερχόμενη από την προσαρτημένη περιοχή του Crossbell, αντιμετωπίζει με εχθρότητα αρχικά καθετί σχετικό με την Erebonia, θεωρώντας τους αυτοκρατορικούς σαν εισβολείς στον τόπο της. Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την τεράστια συναισθηματική πάλη που γίνεται μέσα της. Ανάλογη μάχη με τους προσωπικούς του δαίμονες δίνει και ο ευγενής Kurt, αποφασισμένος να αποδείξει την αξία του ιδίου και της οικογένειάς του.

Η θεόγλυκη Altina είναι ένα κοριτσάκι τόσο χαριτωμένο ώστε ότι και να λέει φέρνει το χαμόγελο στα χείλη μας. Ο εξανθρωπισμός της γίνεται σταδιακά και, από εκεί που μιλάει και συμπεριφέρεται σαν ρομπότ, ανθίζει συναισθηματικά. Μέχρι να συμβεί αυτό η συμπεριφορά της είναι υπεύθυνη για πολλά χιουμοριστικά περιστατικά. Πολλές δραματικές στιγμές μας περιμένουν στην πολύωρη διαδρομή του Trails of Cold Steel III αλλά οι ευχάριστες περιστάσεις, τα σκηνικά που ξεχειλίζουν από παιδικότητα και χαρά, είναι περισσότερα. Συμπαθούμε όλους τους χαρακτήρες, πρωταγωνιστές και μη, δεν βαριόμαστε ποτέ τα τερτίπια και τις παιδιάστικες συμπεριφορές, είναι από τις πιο αξιαγάπητες κομπανίες που έχουμε συναντήσει σε Video Game.

the legend of heroes trails of cold steel III 4

Τα Trails of Cold Steel και όλη η σειρά The Legend of Heroes αντιμετωπίζουν με ελαφρότητα τα ερωτικά σκιρτήματα των χαρακτήρων τους. Κρίνουμε ότι, από την θαυμάσια σκηνογραφία, την ποικιλία χαρακτήρων – διαλόγων και την πλούσια πλοκή λείπει η δυνατότητα επηρεασμού των διαπροσωπικών σχέσεων. Θέλαμε να στρέψουμε το ενδιαφέρον του Rean στις κοπέλες που μας αρέσουν περισσότερο, να τον απαλλάξουμε από το σφίξιμο που τον διακατέχει όποτε στέκεται απέναντι σε θηλυκό. Δεν αναφερόμαστε μόνο στο ερωτικό κομμάτι αλλά και στο αμιγώς συναισθηματικό.

Επιθυμούμε να αγκαλιάσουμε την μικρή Altina όταν προβληματίζεται, να χαϊδέψουμε την ψιψίνα Celine, να παίξουμε με την παιχνιδιάρα Musse, να παρηγορήσουμε την Yuna. Δυστυχώς ο Rean είναι πιο σφιγμένος και από το ζωνάρι μας μετά από δέκα χρόνια οικονομικής λιτότητας. Το Arcus II κλείνει το μάτι στην μόδα των κινητών τηλεφώνων, παρέχοντας την δυνατότητα για επικοινωνία με αρκετά μέλη της Class VII αλλά και NPCs που αναθέτουν αποστολές. Οι αποστολές αυτές εκτελούνται αυτόματα μόλις φτάνουμε στο σημείο που δείχνουν τα σημάδια του χάρτη και μας δωρίζουν κάμποσα χρήσιμα αντικείμενα. Μας αρέσει επίσης να αγοράζουμε δώρα από τα καταστήματα και να τα μοιράζουμε στους παλιούς συμμαθητές μας συσφίγγοντας πιότερο τις σχέσεις μας.

the legend of heroes trails of cold steel III 5

Το σύστημα των flashbacks με τις ξεθωριασμένες φωτογραφίες των περασμένων γεγονότων αναζωογονεί τα συναισθήματα που νοιώσαμε κατά την διάρκειά τους. Οι τραυματικές αλλά και οι χαρούμενες εμπειρίες των χαρακτήρων ανασύρονται από την μνημονική λήθη και δυναμώνουν την σύνδεση που έχουμε δημιουργήσει μαζί τους. Λειτουργούν και σαν υπενθύμιση των κομβικών σημείων της πλοκής, βοηθώντας μας να προσανατολιστούμε στο ρου της αναπτυσσόμενης ιστορίας. Το Reunion είναι το πιο συγκινητικό chapter γιατί η πλοκή επαναφέρει στο προσκήνιο έναν προς έναν τους αγαπημένους ήρωες που αποχαιρετήσαμε στο παρελθόν. Με αριστοτεχνικό τρόπο μας παρουσιάζονται οι χαρακτήρες στις νέες ασχολίες τους, αρχικά χωρίς να αναγράφεται το όνομα και με γυρισμένες πλάτες για να υπάρχει ένα στοιχείο έκπληξης. Η ποσότητα του κειμένου που διαβάζουμε στο game είναι τεράστια και ένα γευστικότατο έδεσμα για εμάς τους βιβλιοφάγους. Είναι ζήτημα αν πετύχαμε δύο ορθογραφικά λάθη στις χιλιάδες σελίδες κειμένου και αξίζουν συγχαρητήρια στους μεταφραστές που ολοκλήρωσαν με απόλυτη επιτυχία την μετατροπή των ιαπωνικών στα αγγλικά.

Μάχη για την σωτηρία του κόσμου
Το combat system των περασμένων Trails of Cold Steel το λατρέψαμε συνεπώς δεν ετίθετο θέμα αλλοίωσης του αλλά μικροαλλαγών εδώ και εκεί. Το combat interface άλλαξε αισθητά με την εμφάνιση δύο τροχών που τα μέρη τους ενεργοποιούνται από τον σταυρό και τα μπροστινά κουμπιά. Η πρόσβαση στις εντολές που θέλουμε να δώσουμε στους χαρακτήρες είναι προφανώς αμεσότερη απ’ ότι στο παρελθόν. Οι χαρακτήρες μας και οι αντίπαλοι συγκρούονται εναλλάξ με βάση την ταχύτητά τους και φυσικά παίζει τεράστιο ρόλο το ποιος θα χύσει το πρώτο αίμα.

Για να εξασφαλίσουμε το ότι θα είμαστε εμείς, πρέπει να γεμίσουμε τις δύο μοβ μπάρες charge που βρίσκονται δίπλα από τις γνώριμες μπάρες των χαρακτήρων. Στο παρελθόν αρκούσε ένα πισώπλατο χτύπημα για να έχουμε τρεις γύρους προβάδισμα από την εχθρική ομάδα. Τώρα, το backstabbing μας χαρίζει δύο γύρους προβάδισμα. Ο τρίτος κερδίζεται αποφορτίζοντας τις charge μπάρες. Τις γεμίζουμε σπάζοντας αντικείμενα στο περιβάλλον. Το προβάδισμα των τριών γύρων είναι η θανατική καταδίκη των εχθρών μας γιατί ελάχιστοι μπορούν να αντέξουν τόσες απανωτές επιθέσεις με arts, crafts και συμβατικά χτυπήματα.

Οι διακοπές στην ήπειρο της Zemuria κοστίζουν πολύ λιγότερο από αληθινό ταξιδιωτικό πακέτο. Οι όμορφες εμπειρίες και η χαρά που προσφέρουν πλησιάζουν σε απόσταση αναπνοής εκείνες των αληθινών διακοπών.

Η στρατηγική στην μάχη έχει προτεραιότητα. Η τοποθέτηση των χαρακτήρων – πιονιών μας στο “ταμπλό” παίζει κρίσιμο ρόλο στην νίκη. Πολλά από τα arts και τα crafts μας είναι κατευθυντικά και έχουν συγκεκριμένη εμβέλεια συνεπώς οι μαχητές μας πρέπει να σταθούν γρήγορα στις ευνοϊκότερες θέσεις. Ενάντια στα bosses τους κινούμε αδιάκοπα γύρω από τον αντίπαλο σαν κοπάδι καρχαριών γύρω από το θήραμα. Το boss στρέφεται συνήθως ενάντια στον ένα από τα μέλη της ομάδας και οι υπόλοιποι τον/την θεραπεύουν-ενισχύουν με buffs. Παράλληλα εξαπολύουν ότι έχουν και δεν έχουν στο boss, τσακίζοντας το με σταθερό ρυθμό. Η ανάλυση των εχθρών είναι προτεραιότητά μας. Σε ποια στοιχειακή επίθεση είναι ευάλωτοι; Τι ταχύτητα και δύναμη έχουν; Μήπως διαθέτουν ανοσία στα debuffs που τους ετοιμάζουμε; Αφού μάθουμε τα skills τους, οι μάχες διεξάγονται ομαλότερα και είναι μόνιμα κερδοφόρες.

Το νου μας έχουμε πάντα στην σειρά προτεραιότητας και στα τυχαία buffs που μας δωρίζονται από το πουθενά. Ευχόμαστε να μας πέσει ένα deathblow ή ένα vanish για να εξαφανίσουμε τον ισχυρότερο πολεμιστή του εχθρού με ένα χτύπημα. Η εναλλακτική λύση είναι εντελώς πωρωτική. Ρίχνουμε ένα craft που σκεπάζει με την εμβέλειά του όλη την εχθρική ομάδα και τους στέλνουμε στον αγύριστο. Τα S-Crafts παραμένουν το απόλυτο όπλο μας. Τα μεγαλοπρεπή cutscenes που τα προλογίζουν μας κάνουν να αισθανόμαστε ημίθεοι. Οι ήρωες και οι ηρωίδες εκτελούν υπερφυσικές τεχνικές με δράκους, κάστρα και πύρινες λαίλαπες να πέφτουν πάνω στους αντιπάλους. Κλείνοντας, οι αντίπαλοι εξαφανίζονται μέσα σε ενεργειακές εκρήξεις που κάνουν μια πυρηνική βόμβα να μοιάζει με πυροτέχνημα.

the legend of heroes trails of cold steel III 6

Το καινοτόμο break mechanic είναι ένα χαρακτηριστικό της μάχης που μας αρέσει ιδιαίτερα να χειριζόμαστε. Οι αντίπαλοι δεν έχουν μόνο την μπάρα του health για να προτάξουν στις ανελέητες επιθέσεις μας αλλά και εκείνη του break. Η λογική του mechanic είναι, θα λέγαμε, το κατώφλι του πόνου, το πόσα πλήγματα μπορεί να δεχτεί ένα τέρας προτού το ηθικό, η θέλησή του για πάλη, γίνει χίλια κομμάτια. Φροντίζουμε όλες οι επιθέσεις μας να συγκεντρώνουν τις περισσότερες πιθανότητες για break. Ροκανίζοντας την break bar μέχρι το τέλος, βλέπουμε τον αντίπαλο να στέκεται “σπασμένος” μπροστά μας μέχρι τον επόμενο γύρο όπου μπορεί να παίξει. Ανίκανος να εξαπολύσει τα skills του, με τα boosts που τον δυνάμωναν να έχουν κάνει “φτερά” και την ισορροπία του να ισούται με εκείνη ενός ξοφλημένου μπεκρή, είναι εύκολος στόχος για τα χτυπήματά μας.

Οι γενναίοι τραβούν μπροστά
Το σύστημα των brave points εμπλουτίστηκε με την εμφάνιση του brave order. Μέχρι τώρα, προσπαθούσαμε να χαλάσουμε την ισορροπία του εχθρού για να ενεργοποιήσουμε τα χρήσιμα link attacks των πολεμιστών μας. Κάθε πετυχημένο link attack γέμιζε την μπάρα των brave points οδηγώντας σε ομαδικά link attacks, ικανά να συντρίψουν πολλαπλούς αντιπάλους. Στο Trails of Cold Steel III οι επιλογές μας διπλασιάστηκαν. Είτε αποταμιεύουμε τα brave points έως ότου τα μετατρέψουμε σε link attacks, είτε κερνάμε την ομάδα μας ένα από τα σημαντικότατα buffs που διαθέτει ο κάθε χαρακτήρας. Υπάρχουν brave orders τα οποία κυριολεκτικά μπορούν να μας σώσουν την ζωή σαν το iron spirit του Rean. Η εξουδετέρωση του 50% του εχθρικού damage επί 8 γύρους είναι τόσο σημαντική όσο και η αύξηση του προκαλούμενου damage, του critical rate, του break damage, της ανάκλασης της εχθρικής επίθεσης κ.ο.κ. Αξιοποιώντας την σοβαρή ποικιλία των brave orders κατορθώσαμε να γονατίσουμε φοβερά και τρομερά bosses.

the legend of heroes trails of cold steel III 7

Η ομάδα μας είναι γεμάτη χαριτωμένες, γοητευτικές και τσαχπίνικες υπάρξεις, εντούτοις η περιήγησή μας στην ύπαιθρο και σε μπουντρούμια γεμάτα τέρατα θυμίζει την περιπολία απορριμματοφόρου. Είμαστε επιφορτισμένοι με το καθάρισμα ενός βουνού από τερατώδη “σκουπίδια” που μολύνουν την Erebonia και θα επιτελέσουμε τον σκοπό μας οπωσδήποτε. Οι εχθροί εμφανίζονται σε όλα τα χρώματα και τα σχήματα, θυμίζοντας άλλοτε υπαρκτά πλάσματα της φύσης και άλλοτε άψυχα αντικείμενα στα οποία δόθηκε ζωή. Αραχνοειδή, ερπετά, καβούρια, φυτά, αρκούδια, φίδια και πτηνά μπαίνουν στο στόχαστρο μας και βγαίνουν στον... αγύριστο.

Τα bosses είναι, όπως αναμενόταν, τα πιο απόκοσμα, τεράστια και παντοδύναμα όντα που μας κοντράρουν. Κάποιες συγκρούσεις μας με αυτά θα μπορούσε να τις προσθέσει άνετα ο Michael Bay στις ταινίες Transformers. Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πελώρια ρομπότ, με ζωντανεμένες πανοπλίες και με εφιαλτικά πλάσματα ασύλληπτης ισχύος. Αναρωτιόμαστε αν οι υπόλοιποι εχθροί της ιστορίας εμβαθύνουν το gameplay ή απλά υφίστανται για να κάνουμε εξάσκηση σε κινούμενους στόχους. Από το normal επίπεδο δυσκολίας και άνω, όλες οι μάχες αντιμετωπίζονται με μεγάλη προσοχή. Στα κατώτερα επίπεδα, μονάχα τα bosses και ελάχιστοι επικίνδυνοι αντίπαλοι σαν τις γιγαντιαίες αράχνες απαιτούν στρατηγικό σχεδιασμό, οι υπόλοιποι εξοντώνονται πατώντας την νέα προσθήκη της αυτόματης διεξαγωγής της μάχης. Είναι ένα game mechanic που έλειπε πράγματι από την σειρά των Trails of Cold Steel ώστε να μην χάνουμε χρόνο με γελοίους αντιπάλους, spamάροντας το πλήκτρο του απλού attack.

the legend of heroes trails of cold steel III 8

Οι χαρακτήρες μας είναι τόσο ισχυροί ώστε καθάρισαν κάμποσα boss fights στηριζόμενοι στις δυνάμεις τους. Στην πρώτη μας μάχη μπήκαμε στο μενού των crafts του Rean και αναζητούσαμε απεγνωσμένα το spirit unification, το craft που πολλαπλασιάζει σημαντικά το damage όλων των τεχνικών του. Δεν βρήκαμε τίποτα και σύντομα μάθαμε ότι έχει χάσει αυτή την ικανότητα. Για να αντεπεξέλθουμε στις αυξημένες απαιτήσεις του αγώνα φρεσκάρουμε τις σχέσεις μας με τον Valimar. Ο Valimar είναι το ίδιο μεγαλειώδες μηχανικό θηρίο που μας ξελάσπωσε άπειρες φορές στο Trails of Cold Steel II. Δυνατότερος από ποτέ, κόβει σαν βούτυρο με το ξίφος του ακόμη και τα δυνατότερα bosses.

Στο πλευρό του Valimar στέκεται πλέον μια νέα γενιά Panzer Soldats, μετατρέποντας έτσι τα boss – mech fights σε μονομαχία τιτάνων. Η περίσταση καθορίζει αν θα έχουμε δύο ή τρία mechs υπό τον έλεγχο μας ώστε να καταφέρουμε καίρια πλήγματα σε κάποιο boss μεγέθους ουρανοξύστη. Τα mechs μας διαθέτουν τα προσωπικά τους crafts αλλά και την συνδρομή των μελών της ομάδας που επιλέγουμε. Αμέσως αμέσως φτιάχνουμε την τέλεια RPG ομάδα με το ένα mech να αμύνεται σε ρόλο tank και τα άλλα να καταφέρουν καθοριστικά χτυπήματα στον εχθρό και να κάνουν healing όποτε παραστεί ανάγκη. Με τα EX orbs αυξάνουμε την ισχύ των χτυπημάτων αλλά και την αντοχή των mechs.

the legend of heroes trails of cold steel III 9

Κυνηγούμε τις μάχες, παρακαλούμε για περισσότερους αντιπάλους γιατί λατρεύουμε το battle system και τα συναισθήματα που παράγει. Επίσης θέλουμε οι χαρακτήρες μας να αναρριχηθούν στα ανώτατα levels ώστε να είναι πανέτοιμοι για την τελική σύγκρουση. Μια νέα προσθήκη στο έπος μας χαροποίησε. Εκτός από το βασικό Master Quartz, τοποθετούμε και ένα δευτερεύον quartz επιλέγοντάς το από αυτά που έχουμε κερδίσει. Σπάζοντας το περιορισμό του ενός Master Quartz, κάνουμε τον Rean να έχει άφθονα CP για να μοιράζει τα S-Crafts του στα άτυχα τέρατα, τον Kurt να τα ανανεώνει γρηγορότερα, τις ηρωίδες μας να έχουν μεγάλη αντοχή σε στοιχειακές επιθέσεις και να καταφέρουν τεράστιο damage σε “σπασμένους” εχθρούς κ.ο.κ. Το δευτερεύον Master Quartz είναι ένα επιπλέον στρώμα του περίπλοκου battle system που θα χρησιμοποιήσουμε προς όφελος μας. Μαζί με τα levels μεγαλώνουν και τα Master Quartz συνεπώς η όρεξη για μάχες δεν μας εγκαταλείπει ποτέ.

Ποιοι “ψήνονται” για μια παρτίδα χαρτιά;
Για να αλλάξουμε κλίμα στην περιπέτειά μας, διαθέτουμε ένα ενσωματωμένο card game και το fishing game που θυμόμαστε από το περασμένο Trails of Cold Steel. Το ψάρεμα είναι αρκετά δύσκολο αν θέλουμε να πιάσουμε λαβράκια, απαιτεί κινήσεις ακριβείας με το button που αντιπροσωπεύει το τράβηγμα του καλαμιού μας. Προτιμούμε το vantage masters για να ψυχαγωγούμαστε μεταξύ των συζητήσεων και του πολέμου. Χτίζουμε το deck όπως συμβαίνει σε κάθε collectible card game, αποσπώντας κάρτες από τους αντιπάλους που νικάμε. Το μέγεθος του deck είναι προκαθορισμένο όμως οι νέες κάρτες το ισχυροποιούν αισθητά, δίνοντας το πάνω χέρι.

the legend of heroes trails of cold steel III 10

Μεταμορφωθήκαμε ηθελημένα αλλά και αναγκαστικά σε... χαρτόμουτρα. Ο καταναγκασμός προέρχεται από την αέναη προσπάθεια να δεθούμε με όλους τους playable characters. Ηθελημένα συμμετέχουμε στις χάρτινες μονομαχίες γιατί μας αρέσει το κλίμα του παιχνιδιού, μας θυμίζει το Magic: The Gathering. Η στρατηγική είναι πάνω κάτω η ίδια με το mana να αυξάνεται από γύρο σε γύρο, επιτρέποντας να ρίξουμε στο τραπέζι τις δαπανηρότερες – ισχυρότερες κάρτες. Το κυρίαρχο μοντέλο στην μάχη είναι η κάρτα που μας αντιπροσωπεύει να στέκεται στα μετόπισθεν και να κερνά damage μαζί με άλλους ranged fighters και ένα τείχος από melee fighters να μπλοκάρουν τις εισερχόμενες επιθέσεις.

Από τα τέσσερα επίπεδα δυσκολίας επιλέξαμε το normal. Το nightmare δεν το αγγίζουμε καν γιατί δεν έχουμε καμία όρεξη να ανατιναχτεί το κεφάλι μας από την οργή που συσσωρεύουν οι απανωτές ήττες. Ανεξάρτητα από την επιλεγμένη δυσκολία, μετατρέπουμε όλες τις ήττες σε νίκες επιλέγοντας να τις ξαναπαίξουμε με τους αντιπάλους αισθητά αποδυναμωμένους. Αυτό σημαίνει ότι η πρόοδος μας δεν σταματά ποτέ και για κανένα λόγο. Ακόμα και έτσι, το κοντέρ του παιχνιδιού αποκλείεται να καταγράψει λιγότερες από 55 με 60 ώρες προτού σταθούμε μπροστά στην τελική οθόνη.

http://www.youtube.com/watch?v=zLjBKw9yHXs

Οι anime χαρακτήρες του Trails of Cold Steel III ασκούν μια ακαταμάχητη γοητεία πάνω μας. Στεκόμαστε καθηλωμένοι μπροστά στην οθόνη θαυμάζοντας τις τσαχπίνες ηρωίδες και τα animations που προδίδουν το πόσο πονηρές, δυναμικές ή τρυφερές είναι. Δεν υπερβάλλουμε λέγοντας ότι αν ήμασταν ως δια μαγείας στην θέση του Rean Schwarzer θα περνούσαμε την περισσότερη ώρα αγκαλιάζοντας και χαϊδεύοντας τες. Όλοι οι ήρωες και οι ηρωίδες έχουν animations που αποτελούν το σήμα κατατεθέν τους. Λατρεύουμε την θεατρικότητα των περισσότερων, απολαμβάνουμε τις εκφράσεις των προσώπων και τις μικρολεπτομέρειες που υποδηλώνουν την ψυχική τους κατάσταση.

Για παράδειγμα, οι σταγόνες ιδρώτα φανερώνουν έκπληξη. Καθηλωμένοι από το μαγικό ξόρκι των γυναικών του game, αισθανόμαστε δέος για τον σχεδιασμό των mechs, των bosses και των κυκλώπειων κτισμάτων της Erebonia. Η σκηνοθετική προσέγγιση μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Η κάμερα κινείται πανοραμικά στις άρτια σχεδιασμένες πόλεις για να τονιστεί το μέγεθος και η μεγαλοπρέπεια τους. Το κυριαρχικό της βλέμμα μας εντυπωσιάζει αδιάκοπα σε σημείο να χρησιμοποιούμε σπάνια την δυνατότητα επιτάχυνσης του game. Ο εξαιρετικός σχεδιασμός δεν μπορεί να κρύψει τις ατέλειες των πολυγώνων και να ξορκίσει την αίσθηση ότι παίζουμε τίτλο του PS2.

the legend of heroes trails of cold steel III 11

Το soundtrack είναι το βαρόμετρο της δράσης στην οποία οδηγούν οι πράξεις μας. Ωρύεται με ξέφρενους ηλεκτρονικούς ήχους μόλις συμπλεκόμαστε με εχθρικές ομάδες. Μας λούζει με παραμυθένια μουσική παραγόμενη από ταλαντούχο πιανίστα όταν κόβουμε βόλτες σε μαγευτικά δάση. Δεν αισθανθήκαμε έκπληξη μόλις αντιληφθήκαμε ότι το ταλέντο των γιαπωνέζων voice actors ξεπερνά τους Δυτικούς ομολόγους τους. Οι αγγλόφωνοι voice actors καταβάλουν φιλότιμες προσπάθειες για να μας πείσουν για την αυθεντικότητα των χαρακτήρων αλλά δεν το κατορθώνουν. Οι γιαπωνέζοι προσθέτουν ειδικό βάρος με τις φωνές τους στους ήρωες, τους κάνουν να ακούγονται σοβαρότεροι, γεμάτοι κύρος, θυμωμένοι όποτε η περίσταση το απαιτεί. Μοιάζει με μαγεία το πόσο εύκολα οι γιαπωνέζες voice actors κάνουν τις ηρωίδες μας να ακούγονται όπως ακριβώς φανταζόμαστε τις φωνές τους αν κλείσουμε τον ήχο. Νιώθουμε ότι έχουν την σωστή ηλικία και το συναισθηματικό εύρος που χρειάζεται για να τις αγαπήσουμε περισσότερο.

Το Nickelodeon παρουσιάζει το Trails of Cold Steel
Τα Trails of Cold Steel αποτελούν για εμάς έναν τεράστιο ψηφιακό μαγνήτη που μας τραβάει με ακατανίκητη δύναμη προς το επόμενο sequel. Νοιώθουμε μεγάλη οικειότητα προς τους χαρακτήρες και έντονη τρυφερότητα προς τις θηλυκές υπάρξεις. Ξεχειλίζουν από εφηβικό χιούμορ, ζωντάνια και χαρά τα οποία μπορεί κανείς να βρει σε μεγάλες ποσότητες μόνο σε παραγωγές του Nickelodeon. Κάθε αλληλεπίδραση μας με το περιβάλλον τους έχει ουσία και μας τραβά το ενδιαφέρον. Μας φορτίζουν συναισθηματικά και μας προσφέρουν πάμπολλες ευκαιρίες για δράση και αναβάθμιση σε επίπεδο υπερηρώων. Είναι βέβαιο ότι όσοι από εμάς αποκτήσουν το Trails of Cold Steel III θα θελήσουν να προσθέσουν στην συλλογή τους και τα υπόλοιπα, μεταμορφωμένοι αυτόματα σε πιστούς ενός υπέροχου σύγχρονου μύθου.

Θετικά:
- Αξιοπρόσεκτο σύστημα μάχης που εξελίσσεται διαρκώς
- Σενάριο με άφθονους χαρακτήρες και πολλαπλά αφηγηματικά νήματα
- Οι υπερδυνάμεις των χαρακτήρων μας πωρώνουν αφάνταστα
- Άφθονο χιούμορ
- Φανταστικά μοντέλα χαρακτήρων
- Γλυκές ηρωίδες και μεγάλες ποσότητες εφηβικού χιούμορ
- Επικές μάχες με Mechs

Αρνητικά:
- Το user interface εκτός μάχης είναι δυσδιάκριτο
- Δεν μπορούμε να επηρεάσουμε ουσιαστικά τις σχέσεις των ηρώων
- Το φόντο σε πολλές τοποθεσίες μας φαίνεται πολύ φτωχό

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 7.5
Gameplay: 8
Σενάριο: 8.5
Αντοχή:8.5
Γενικά: 8

Ένα σαγηνευτικό JRPG που πωρώνει τους μυημένους και μυεί τους αμύητους στην μαγεία του.

Γιάννης Μοσχονάς

406291-img01.jpg
Τα Trails of Cold Steel αποτελούν για εμάς έναν τεράστιο ψηφιακό μαγνήτη που μας τραβάει με ακατανίκητη δύναμη προς το επόμενο sequel. Νοιώθουμε μεγάλη οικειότητα προς τους χαρακτήρες και έντονη τρυφερότητα προς τις θηλυκές υπάρξεις. Ξεχειλίζουν από εφηβικό χιούμορ, ζωντάνια και χαρά τα οποία μπορεί κανείς να βρει σε μεγάλες ποσότητες μόνο σε παραγωγές του Nickelodeon.

Κάθε αλληλεπίδραση μας με το περιβάλλον τους έχει ουσία και μας τραβά το ενδιαφέρον. Μας φορτίζουν συναισθηματικά και μας προσφέρουν πάμπολλες ευκαιρίες για δράση και αναβάθμιση σε επίπεδο υπερηρώων. Μια ματιά στο παρακάτω gameplay video μου αποκαλύπτει το πόσο καλό είναι το game:
[video]

Read More...

3 weeks ago
MediEvil 3 weeks ago

Μονόφθαλμος σκελετός εναντίον μάγου της συμφοράς.

Η δεκαετία του 1990 έχει χαραχτεί βαθιά στην ψυχή μας διότι μας προσέφερε ορισμένα από τα καλύτερα “κομμάτια” της gaming κουλτούρας. Ανάμεσα σε φανταστικά Adventures, Strategy και RPG, είχαμε ξεδιαλέξει και ένα Action με τάσεις Hack and Slash που μας εντυπωσίασε, το MediEvil. Η κυκλοφορία του στο PlayStation οδήγησε γρήγορα γρήγορα στην αγκαλιά μας το εκκολαπτόμενο αριστούργημα.

Βλέποντας την φάτσα του χαρακτήρα βάλαμε τα γέλια με την διασκέδαση να ακολουθεί λίγο αργότερα υπό μορφή κομματιασμένων τεράτων από το ξίφος μας. Η καριέρα του Sir Daniel Fortesque συνεχίστηκε και στο sequel αλλά το πρωτότυπο είναι αυτό που έμεινε κολλημένο στην μνήμη μας. Ακούγοντας για το full remake του MediEvil το 2017 καθίσαμε αυτόματα σε αναμμένα κάρβουνα, περιμένοντας την αναβίωση της παλιάς και πολύ ευχάριστης εμπειρίας. Τερματίζοντας το πρόσφατα έχουμε να πούμε ότι η αναμονή μας έπιασε τελικά τόπο.

medievil 1

Καλό το παραμύθι σου, έχει και δράκο
Ένας σατανικός μάγος απειλεί το βασίλειο του Gallowmere με τις σκοτεινές του τέχνες και ένας θαρραλέος ιππότης προτάσσει τα στήθη του για να τον σταματήσει. Το περίγραμμα του παραμυθιού στο οποίο θα πρωταγωνιστήσουμε μας είναι γνώριμο. Υπάρχουν όμως μερικά συστατικά της πασίγνωστης συνταγής που την μετακινούν από τις ονειροφαντασίες τύπου Disney στις γοτθικές ιστορίες του Tim Burton οι οποίες κολυμπούν στο μαύρο χιούμορ. Ο ιππότης μας Sir Daniel Fortesque είχε πεθάνει πρώτος πρώτος στην σύγκρουση με τον μάγο και επιστρέφει για να τον σταματήσει, αναστημένος από το ξόρκι του καταραμένου μύστη. Ο μάγος Zarok προφανώς είναι σκέτη φόλα στο επάγγελμα του αφού αδυνατεί να ελέγξει τα αποτελέσματα των spells του.

Το MediEvil δεν προσφέρει πολυσέλιδα σενάρια και δεκάδες διαλόγους αλλά πετυχαίνει να μεταδώσει τέλεια τις χιουμοριστικές του νότες διαμέσου των χαρακτήρων και του λιγοστού κειμένου του. Ο πρωταγωνιστής είναι ένα αξιαγάπητο πλάσμα, ένας απόβλητος που κακόπαθε και επανέρχεται από τον τάφο για να ρεφάρει. Το παρουσιαστικό και οι εκφράσεις του προξενούν νευρικά γέλια αλλά και έντονη συμπάθεια. Ο κακομοίρης αντιμετωπίζει πανικόβλητος τις μεγαλύτερες προκλήσεις και δέχεται βροχή από προσβολές πατώντας το πόδι του στο Hall of Heroes, τον τόπο όπου αναπαύονται μεταθανάτια οι ήρωες του Gallowmere.

http://www.youtube.com/watch?v=CsO9q1iJkhg

Το bullying που τον περιμένει εκεί είναι απερίγραπτο. Το gargoyle στην πόρτα τον χλευάζει, οι άλλοι ήρωες τον προσβάλλουν αποκαλώντας τον “βορά των βελών”, “βελομαγνήτη” και λοιπές προσβολές που παραπέμπουν στον τρόπο θανάτου του. Πεθάναμε στα γέλια όταν μια ηρωίδα του λέει ψηλά το σαγόνι (που δεν έχει) και το ταλαίπωρο σκέλεθρο της λέει σοβαρά “ει, πρόσεχε τα λόγια σου”. Όλοι οι χαρακτήρες συμπεριφέρονται σαν καρικατούρες και μας διασκεδάζουν. Για παράδειγμα, ένας τρομερός δράκος αρχίζει να κλαψουρίζει αφού τον σαπίσουμε στο ξύλο. Ο μεγάλος ανταγωνιστής μας Zarok, λέει του κόσμους τις αρλούμπες όπως και άλλοι magic users ανά το βασίλειο.

Το game αποτέλεσε πόλο έλξης για βιβλιοφάγους σαν και του λόγου μας. Πάρα πολλά βιβλία στέκονται σε ειδικές προθήκες, περιμένοντας να τα διαβάσουμε πατώντας το τρίγωνο. Τα περισσότερα είναι hints για το level που βρισκόμαστε και μας βοηθούν ουσιαστικά στο να κατανοήσουμε τα game mechanics και το τι μας περιμένει στα επόμενα βήματά μας. Έναν πραγματικό θησαυρό γνώσεων και πηγαίου χιούμορ ανακαλύψαμε στα έγκατα της βιβλιοθήκης του Silent Village. Η πολύτομη ιστορία του Gallowmere (κάθε τόμος είναι μερικές σελίδες) εξηγεί τα γεγονότα που οδήγησαν στην σύγκρουση του διαβολικού μάγου με τον βασιλιά του τόπου.

Το ενδιαφέρον μας τράβηξαν οι βιογραφίες των ηρώων του Hall of Heroes και κυρίως, του Sir Daniel. Η παραποίηση της ιστορίας που έγινε στην περίπτωσή του μας ξέρανε στο γέλιο. Ο ιστορικός αδυνατούσε να γράψει την αλήθεια, να παραδεχτεί ότι ο περήφανος ευγενής που προέλασε ενάντια στον δαιμονικό στρατό, σωριάστηκε νεκρός στο πρώτο λεπτό της μάχης. Για να καλύψει την γκαντεμιά, ο ιστορικός συνέθεσε τον θρύλο του Sir Daniel Fortesque ο οποίος οδήγησε τον στρατό στον θρίαμβο και συνέτριψε προσωπικά τον Zarok. Σε υποσημείωση του μύθου αναφέρεται το, εμφανώς φτιαχτό, όνομα ενός φουκαρά που πέθανε στο πρώτο λεπτό της σύγκρουσης. Η παραποίηση της ιστορίας από τους νικητές ποτέ άλλοτε δεν παρουσιάστηκε με τόσο διασκεδαστικό τρόπο.

medievil 2

Ηλύσια ή Ηλίθια Πεδία;
Το Hall of Heroes, αυτός ο ηρωικός παράδεισος, η Βαλχάλα θα λέγαμε του Gallowmere, είναι το ανεκπλήρωτο όνειρο του Sir Daniel. Η αναζήτησή μας αποσκοπεί στο να ενταχθούμε στο πάνθεον των ηρώων, εφόσον πετύχουμε να σώσουμε τον κόσμο από το κακό. Το Hall of Heroes είναι η πιο χρήσιμη περιοχή της περιπέτειας, στην οποία μας δίνουν πρόσβαση τα δισκοπότηρα που ανακαλύπτουμε στα levels. Στην αρχική τους μορφή τα chalices είναι άυλα, άπιαστα. Τους δίνουμε υλική μορφή σκοτώνοντας όλα τα τέρατα που διαθέτουν ψυχή και στην συνέχεια, τα συλλέγουμε.

Τις περισσότερες φορές το έργο μας είναι εύκολο αφού είμαστε εξαρχής αποφασισμένοι να μην αφήσουμε εχθρό ζωντανό. Για να διατηρείται μια κάποια ποικιλία, ορισμένα levels στέλνουν εναντίον μας αθώα πλάσματα και ο χαμός τους αδειάζει το δισκοπότηρο. Σε άλλα levels οι εχθροί είναι κρυμμένοι και πρέπει να τους αναζητήσουμε για να συγκεντρώσουμε το απαιτούμενο ποσοστό ψυχών. Στο Hall of Heroes μας περιμένουν οι σπουδαιότερες αναβαθμίσεις του Sir Daniel, όλες απαραίτητες για να επιβιώσει από τους κινδύνους. Ισχυρότερα όπλα και ασπίδες προστίθενται στην φονική συλλογή μας και πολλά φιαλίδια health για να μην πεθαίνουμε κάθε λίγο και λιγάκι.

Μας εξιτάρει η σκληρή, old school γραμμή που ακολουθεί το MediEvil στο φλέγον ζήτημα του θανάτου. Μηδενίζοντας την μπάρα και εξαντλώντας τα health vials που διαθέτουμε, ο ήρωας πεθαίνει και μας αναγκάζει να αρχίσουμε το level από την πρώτη οθόνη. Checkpoints δεν υπάρχουν, saves εντός των επιπέδων δεν υπάρχουν οπότε είμαστε καταδικασμένοι να αποταμιεύουμε το health που αντλούμε από τα health pools και τα λιγοστά vials. Προστατεύουμε το σώμα μας με τις ασπίδες και αξιοποιούμε το χρησιμότατο game mechanic του charge attack για να απομακρυνθούμε από τον κίνδυνο, αν έχουμε χώρο.

medievil 3

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου, προσπαθώντας να αποφύγουμε έναν αντίπαλο, πέφτουμε στο κενό, σε όξινη ή πύρινη λίμνη, σε φουρτουνιασμένη θάλασσα. Στις περιπτώσεις αυτές αφήνουμε ένα ζωώδες μουγκρητό και επιχειρούμε να συγκρατήσουμε τα νεύρα μας, ειδικά αν το λάθος μας αναγκάζει να ξαναπαίξουμε το level. Το charge attack συνδυάζεται με το μπλοκάρισμα εφόσον κρατάμε ασπίδα έτσι μπορούμε να πέσουμε πάνω σε εχθρούς, βράχους και μπάλες κανονιών με την βεβαιότητα ότι το damage θα εισπραχθεί από την ασπίδα και όχι από το κορμί μας. Αμφότερα διαθέτουν τα health bar τους ώστε να κανονίζουμε την πορεία μας. Το μπλοκάρισμα βρίσκεται μόνιμα στην ατζέντα των κινήσεών μας. Η συνδυασμένη χρήση του με το attack παραπέμπει σε ρεσιτάλ ξιφασκίας. Χτύπημα και άμυνα εναλλάσσονται διαρκώς προστατεύοντας μας από το εχθρικό damage.

Ιππότης με προβλήματα προσανατολισμού
Ένας μόνο χάρτης υπάρχει σε όλο το game, ο χάρτης που απεικονίζει την επικράτεια του Gallowmere. Τον διαβάζουμε για να ξέρουμε σε ποιες περιοχές έχουμε ανακαλύψει τα chalices. Σε όσες δεν το έχουμε πράξει, μπορούμε να επιστρέψουμε για να διορθώσουμε το λάθος μας. Έχουμε έναν ακόμα λόγο για να γυρίσουμε σε κατακτημένα εδάφη. Εισερχόμαστε πάντοτε στο επόμενο επίπεδο με το health που μας έμεινε από τις συγκρούσεις του προηγούμενου. Υπάρχουν φορές που μπαίνουμε σε ένα level με τα δύο τρίτα του health bar και μηδέν health vials. Μέχρι να φτάσουμε σε health pool και να αρπάξουμε health items, τρώμε αρκετές ανάποδες, παραδίδουμε... πνεύμα και αρχίζουμε την διαδικασία από την αρχή. Για να σώσουμε τα νεύρα μας από το σπάσιμο, πηγαίνουμε στο πιο εύκολο level και φεύγουμε τίγκα στο health για το επόμενο.

Στα levels ο μόνος χάρτης που διαθέτουμε είναι αυτός που σχεδιάζουμε στο μυαλό μας προχωρώντας από δωμάτιο σε δωμάτιο. Η κατάκτηση των levels απαιτεί άγρια απομνημόνευση εχθρών, παγίδων και αντικειμένων που επιθυμούμε και καλή αίσθηση προσανατολισμού. Ο εγκέφαλος μας εισέρχεται σε overclocking mode αντικρίζοντας τους εξαιρετικούς γρίφους που έπλασε το μυαλό των προγραμματιστών. Ο Jack of the Green επιτελεί τον ρόλο της σφίγγας στο level Asylum Grounds και οι γρίφοι που μας προτείνει είναι σαφείς. “Τι εμφανίζεται το βράδυ ακάλεστο και εξαφανίζεται το πρωί χωρίς να το διώξει κανείς;” είναι το πρώτο λογικό ερώτημά του και τα υπόλοιπα είναι εξίσου κατανοητά κατόπιν σκέψης.

Οι γρίφοι που δεν παρουσιάζονται σε μορφή σπαζοκεφαλιάς αλλά συναρμολογούνται από την παρατήρηση του περιβάλλοντος και την ενσωμάτωση των εμπειριών μας προσφέρουν καθαρή απόλαυση. Σκαρφαλώνοντας με το τελεφερίκ σε πανύψηλο σημείο “σκουντουφλάμε” πάνω στην φωλιά ενός γιγαντιαίου πουλιού. Τα τρία αβγά που αναπαύονται εκεί σε κάτι πρέπει να χρησιμεύουν. Μπαίνουμε στην φωλιά και διαπιστώνουμε ότι δεν μπορούμε να τα σπάσουμε με χτυπήματα. Ταυτόχρονα, η ιπτάμενη μάνα τους περνά ανά τακτά χρονικά διαστήματα και μας ρίχνει κάτι ξεγυρισμένες νυχιές για να τις ευχαριστηθούμε. Σύντομα αντιλαμβανόμαστε ότι η λύση έχει να κάνει με τους νόμους της φυσικής και όχι με την ωμή βία.

Έχοντας τερματίσει το πρωτότυπο στο PS1 δεν δυσκολευτήκαμε να βρούμε τον δρόμο μας στο Gallowmere. Η διαδρομή των levels, τα αντικείμενα, οι θέσεις των γρίφων και των εχθρών είναι τα ίδια και στο remake.

Προτού οδηγήσουμε τον Sir Daniel στο επικό του πεπρωμένο πρέπει να τεστάρουμε τα αντανακλαστικά μας, τα απολύτως απαραίτητα skills που θα μας οδηγήσουν στην νίκη. Το MediEvil είναι καθαρά skill based game που σημαίνει πως δεν υπάρχουν επίπεδα δυσκολίας για να κατεβάσουμε και να το τερματίσουμε στα γρήγορα. Σε πάμπολλα levels ο ήρωας ακροβατεί στο κενό, περπατώντας σε στενά μονοπάτια όπου το παραμικρό στραβοπάτημα τον στέλνει σε υγρό, πέτρινο ή φλεγόμενο τάφο.

Οι εχθροί προξενούν σοβαρό damage και η ανάκτηση του health δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τις περισσότερες ήττες τις υφιστάμεθα από τις αιφνιδιαστικές τους επιθέσεις και τακτικές. Πλησιάζουμε ένα φαινομενικά ακίνητο άγαλμα και τα πυρά του μας πιάνουν απροετοίμαστους. Πάμε να πετσοκόψουμε κολοκύθες με το ξίφος μας και οι καταραμένες ανατινάζονται. Λοξοδρομούμε άθελά μας στα στάχυα, τσουπ μας την πέφτουν τερατάκια που έπαιζαν κρυφτούλι εκεί. Για να αντιμετωπίσουμε τους αιφνιδιασμούς και τις κακοτοπιές είμαστε συνέχεια σε επιφυλακή και αντιδρούμε ακαριαία στην παραμικρή ύποπτη κίνηση.

Καταριόμαστε χωρίς ενδοιασμό τα αδηφάγα gargoyles που περιμένουν να μασουλήσουν τα χρυσά μας νομίσματα κάθε φορά που τα έχουμε ανάγκη. Ω και πόση ανάγκη τα έχουμε. Οι ασπίδες θρυμματίζονται αφού δεχτούν ένα σεβαστό ποσοστό damage και τα βλήματα που εκτοξεύουν τα ranged weapons στερεύουν. Ανανεώνουμε τις προμήθειες μας πληρώνοντας τα gargoyles και αναζητούμε σεντούκια γεμάτα χρυσό σε όλα τα μέρη του Gallowmere για να μπορούμε να τα ταΐσουμε.

medievil 4

Πρώτη φορά βλέπουμε ιππότη στραβάδι
Ο Sir Daniel είναι ένας πολύ αστείος χαρακτήρας του οποίου οι εκφραστικές ικανότητες αποτυπώνονται άψογα διαμέσου του καταπληκτικού animation. Ο σκελετωμένος ιππότης περπατά μόνιμα σαν να πατά σε αναμμένα κάρβουνα, μοιάζει με μεσαιωνικό “αναστενάρη”. Η κίνηση ανταποκρίνεται στην φύση του από την οποία απουσιάζουν όλοι οι συνδετικοί ιστοί που συγκρατούν τα οστά στην θέση τους. Οι αδέξιες κινήσεις του ήρωα προκαλούν ξεκαρδιστικά γέλια αλλά και μια βαθιά συμπάθεια για το ταλαίπωρο πλάσμα.

Το αποκορύφωμα του animation είναι το κεφάλι του Sir Daniel που περιστρέφεται 360 μοίρες σαν της κουκουβάγιας. Στεκόμαστε σε ένα σημείο προγραμματίζοντας τις επόμενες κινήσεις μας και βλέπουμε την βλακώδη φάτσα του Sir Daniel να στρέφεται προς το μέρος μας (να κοιτά πίσω από την πλάτη του) και να χαζεύει απορημένος. Τρανταχτά γέλια ακολουθούν την παραπάνω σκηνή. Η μεγαλύτερη αλλαγή στο remake του MediEvil και το χαρακτηριστικό που του επιτρέπει να “σκίζει” το πρωτότυπο είναι τα animations που προαναφέραμε και τα γραφικά στο σύνολό τους.

Το βασίλειο του Gallowmere έχει αναδιαμορφωθεί ολοκληρωτικά μαζί με τους τερατώδεις κατοίκους τους. Άφθονα χρώματα και ρεαλιστικός φωτισμός σκεπάζουν κάθε τοπίο που διασχίζουμε. Η πολυφωνία των τεράτων είναι μοναδική ακόμα και για κορυφαία games της κατηγορίας του. 56 διαφορετικά είδη μας περιμένουν να τα συναντήσουμε και να ανταλλάξουμε θανάσιμα χτυπήματα, ανοίγοντας δρόμο προς τον τρισκατάρατο Zarok. Η ποικιλία σε animations και επιθέσεις μας κρατά σε διαρκή υπερδιέγερση έως ότου μάθουμε τα... χούγια τους και αναπτύξουμε τα απαραίτητα αντίμετρα. Τα zombies και οι σκελετοί είναι εύκολα θηράματα που τα ξεσκίζουμε περιστρέφοντας μανιωδώς το ξίφος μας. Λυκάνθρωποι και απέθαντοι που χιμάν σαν πεινασμένα ζώα μας κάνουν την ζωή αρκετά δύσκολη.

Να μην μιλήσουμε για τα λιγοστά bosses που περιμένουν πως και πως να μας περιποιηθούν μόλις πατήσουμε στην επικράτειά τους. Μας ενθουσίασε το ότι τα “μεγάλα αφεντικά” έρχονται σε δύο μοντέλα. Το πρώτο είναι εκείνο που μπορούμε να πλήξουμε με το οπλοστάσιό μας. Εντοπίζουμε την τροχιά που ακολουθούν και το αδύνατο σημείο τους και επεξεργαζόμαστε ένα σχέδιο επίθεσης το οποίο συνήθως βασίζεται στα ranged weapons. Το δεύτερο μοντέλο bosses δεν χαμπαριάζει από συμβατικά όπλα και θέλει ειδική μεταχείριση του περιβάλλοντος για να συντριβεί. Για παράδειγμα, η εξολόθρευση του επίδοξου Captain Hook στο στοιχειωμένο καράβι μας θέλει να χοροπηδάμε σαν μανιακοί πάνω σε διακόπτες ενόσω αποφεύγουμε εχθρούς και βάζουμε φωτιά στο κανόνι. Η συντριβή του θρυλικού δράκου επιβάλλει μια προγραμματισμένη κατολίσθηση στην φολιδωτή του κεφάλα. Ο βασιλιάς των κολοκυθιών από την άλλη είναι ένα υβριδικό μοντέλο που συνδυάζει την απευθείας σύγκρουση με την χειραγώγηση στόχων του περιβάλλοντος.

medievil 5

Στην αρχή τα animations των επιθέσεων μας ξένισαν, μας εκνεύρισαν. Έχουμε συνηθίσει σε χαρακτήρες που παρουσιάζουν τρομερή ακρίβεια στις κινήσεις τους, ζυγιάζουν τα χτυπήματα που καταφέρνουν, δίνουν βάρος σε κάθε επίθεση. Η κίνηση του σπαθιού, το χτύπημα του σφυριού, ακόμα και τα ranged weapons του Sir Daniel δεν ικανοποιούν τις απαιτήσεις μας, έχουν έναν αέρα ακαμψίας και αστοχίας, νιώθουμε σαν να βαράμε στα τυφλά. Σύντομα αντιλαμβανόμαστε το γιατί. Ο ήρωας είναι μονόφθαλμος, ένας σαραβαλιασμένος σκελετός που πασχίζει να αντεπεξέλθει σε μια κατάσταση φτιαγμένη για χαρακτήρες τύπου Conan.

Ο σχεδιασμός των χτυπημάτων του καθορίζεται από την ιδιαίτερη φύση του, φέρει όλα τα χαρακτηριστικά που θα είχε αν τον τοποθετούσαμε στην πραγματικότητα. Ο ταλαίπωρος σκελετός είναι μια σκιά του εαυτού του και σίγουρα δεν είναι φτιαγμένος για μάχη. Κουνάει το ξίφος όπως ένας τυφλός κουνάει το μπαστούνι του, προσπαθώντας να πετύχει τα εμπόδια που του φράζουν τον δρόμο. Ρίχνει τα βέλη όπως όπως, χτυπάει το σφυρί και το τσεκούρι σαν να μην μπορεί να σηκώσει το βάρος τους. Βλέπουμε με πόσο ιδιοφυή τρόπο τα animations του Sir Daniel επικοινωνούν την ιδιαίτερη φύση του. Την ίδια στιγμή, διαθέτουμε και μια εναλλακτική επίθεση ανά όπλο η οποία ικανοποιεί την ανάγκη μας για συντριπτικά χτυπήματα. Φορτίζοντας τις επιθέσεις των melee weapons απολαμβάνουμε τα καλύτερα εφέ της μάχης, σφυροκοπώντας το πάτωμα σαν τον Thor ή μεταβάλλοντας τον ήρωα σε ένα ανεμοστρόβιλο από ατσάλι.

Στα τυφλά τέρατα, ο μονόφθαλμος ιππότης βασιλεύει
Το κάθε level έχει μια ιδιαίτερη αισθητική που το ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα. Με την Dan Cam και την δυνατότητα περιστροφής της κάμερας μας προς πάσα κατεύθυνση μπορούμε πλέον να απολαύσουμε ελεύθερα την συναρπαστική πραγματικότητα του ήρωα. Η Dan Cam είναι η πρώτη καινοτομία του remake, μια οπτική γωνία πάνω από τον ώμο του ήρωα. Με την Dan Cam βλέπουμε τους εχθρούς μας από μακριά και σχεδιάζουμε τις κινήσεις μας αντί να σκοντάφτουμε πάνω τους και να τρώμε άδικα damage.

http://www.youtube.com/watch?v=YHx1KOBCM-A

Παράλληλα με την λειτουργική της αξία η Dan Cam μας εξυπηρετεί στο να απολαύσουμε τα μεγαλοπρεπή τοπία που μας περιβάλλουν. Η θέα του Gallowmere από ψηλά πάνω σε ξύλινο “τελεφερίκ” κόβει την ανάσα. Η προσεκτική μελέτη της μυρμηγκοφωλιάς με τα πολύχρωμα πετρώματα και τα κρυσταλλικά υλικά μας άφησε άφωνους. Η περιστροφή της κάμερας εξυπηρετεί στο να έχουμε μια σφαιρική άποψη του χώρου και να αποφεύγουμε τους αιφνιδιασμούς. Επίτηδες οι developers απενεργοποιούν και τα δύο καινοτόμα camera modes σε πάρα πολλές περιπτώσεις, προσφέροντας σταθερή οπτική γωνία και αυξομειώνοντας το ύψος της κάμερας.

Οι αυθαίρετες αλλαγές οπτικής γωνίας είναι λειτουργικές όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με γρίφους που απαιτούν πανοραμική άποψη. Μας σπάνε τα νεύρα όταν μας εμποδίζουν να δούμε τι κρύβεται πίσω από την επόμενη γωνία με αποτέλεσμα να τρώμε τα μούτρα μας. Τα... μαμούνια δεν έλειψαν δυστυχώς από την αναζήτησή μας, παρότι λιγοστά. Στο level Enchanted Earth για παράδειγμα, είχαμε επιλύσει όλους τους γρίφους, αφανίσει τα δύο δαιμόνια – bosses και αναζητούσαμε τα τελευταία θύματα για να γεμίσουμε το chalice. Ο Sir Daniel κόλλησε στην ρίζα ενός δέντρου χωρίς λόγο, σε σημείο που είχαμε περάσει ήδη ουκ ολίγες φορές. Δεν ξεκόλλαγε με τίποτα λες και η ρίζα είχε... μέλι και έτσι οδηγηθήκαμε στην επανεκκίνηση του επιπέδου.

medievil 6

Το εκλεκτό voice acting του πρωτότυπου και το soundtrack που μας είχε γίνει αρεστό επανέρχονται στο remake με ελάχιστες τροποποιήσεις. Τον ρόλο του αφηγητή της ιστορίας έχει αναλάβει πλέον η πολυπράγμων Lani Minella. Την παθιασμένη φωνή της ακούμε σε όλα τα κείμενα που διαβάζουμε, την έμφαση που δίνει στο κείμενο την απολαμβάνουμε και αγαπούμε το ταλέντο της στο διάβασμα παραμυθιών. Η Minella, εκτός από την πρακτορείο για voice actors που διαθέτει, έχει απασχολήσει πολλές φορές την ακοή μας σε τίτλους όπως τα Starcraft II, God of War και The Last of Us. Οι υπόλοιπες φωνές είναι των original voice actors και παραμένουν το ίδιο φρέσκες και αυθεντικές όσο την πρώτη φορά που τις ακούσαμε τόσα χρόνια πριν. Το soundtrack που παραπέμπει ευθέως σε κινηματογραφική ταινία με τις ορχηστρικές ακροβασίες και τις παιχνιδιάρικες νότες του, πέρασε από νέα ενορχήστρωση και ηχεί φανταστικά στα αυτιά μας.

Αποστολή φαιδρού ιππότη εξετελέσθει επιτυχώς
Η επανεμφάνιση του Sir Daniel Fortesque στις οθόνες μας είναι ένα θείο δώρο για εμάς που τον αγαπήσαμε στην πρώτη του περιπέτεια. Ταυτόχρονα, είναι μια μοναδική ευκαιρία για να γνωριστούν οι νεότεροι users με τον αμίμητο χαρακτήρα και την εξωφρενική του ιστορία. Το περιβάλλον του ήρωα έχει υποστεί τρομακτική ανακαίνιση προσαρμοσμένο πλέον στις υψηλές αισθητικές μας απαιτήσεις αλλά ο σκελετός του παραμυθιού και ο σκελετός που πρωταγωνιστεί παραμένουν ίδιοι και απαράλλαχτοι. Μας πήρε ένα δεκάωρο εντατικών προσπαθειών για να καταβάλλουμε τις λεγεώνες του κακού μάγου. Τα τεχνικά του προβλήματα μείωσαν βέβαια την συνολική ικανοποίηση αλλά σε γενικές γραμμές δεν μας απογοήτευσε γιατί μας γέμισε νοσταλγία. Η ευνοϊκή εμπορική τροχιά του πετυχημένου πειράματος ελπίζουμε να επαναφέρει τον αγαπητό ήρωα στις οθόνες μας σε νέες επικές αναζητήσεις.

Θετικά:
- Μαύρο χιούμορ και ξεκαρδιστικοί χαρακτήρες
- Έξυπνοι και απόλυτα λογικοί γρίφοι
- Σύστημα μάχης με πολλές εναλλακτικές λύσεις
- Εύκολος χειρισμός
- Δοκιμασίες που βελτιώνουν τα gaming skills μας
- Εξαίσιο level design

Αρνητικά:
- Μερικά bugs
- Προβληματική κάμερα και γωνίες λήψης
- Σπάσιμο νεύρων από άδικες απώλειες ζωών και επανεκκίνηση των level
- Αυθαίρετο κλείδωμα της κάμερας σε μη λειτουργικές οπτικές γωνίες
- Η απουσία χάρτη και checkpoints εκτινάσσει στα ύψη την δυσκολία
- Τα Platform σκηνικά είναι μίζερα

Βαθμολογία
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 7
Gameplay: 7.5
Σενάριο: 5
Αντοχή: 6
Γενικά: 7

Το remake ενός κλασικού game που απευθύνεται κυρίως στους νοσταλγούς του πρωτότυπου.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Medievil' in the forum. 3 weeks ago

loup-garou wrote: Ξερουμε αν θα εχει επιλογη δυσκολιας να μπορουν να το παιξουν και μικρες ηλικιες;


Δεν έχει επιλογή δυσκολίας δυστυχώς και το επίπεδο που κινείται απευθύνεται κυρίως σε προχωρημένους παίκτες.

Read More...

Notification