GameWorld Blogs

Γράψτε τα άρθρα σας στα blogs και δείτε τα να δημοσιεύονται στην κεντρική σελίδα του GameWorld.gr, στην ενότητα Blogs, κάτω δεξιά. Κάθε κείμενό σας θα πρέπει να έχει μέγεθος κατ' ελάχιστο 2-3 παραγράφους και να αφορά προσωπική άποψη και όχι είδηση. Αν δεν δημοσιευθεί εντός 24 ωρών τότε στείλτε email στο info@gameworld.gr για δημοσίευση.

Survival Horror: Third-Person ή First-Person;

Survival Horror: Third-Person ή First-Person;

Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τα Survival Horror από όταν είχε κυκλοφορήσει το Resident Evil στο  Sega Saturn και από τότε λάτρεψα το Genre, ειδικά με τα Silent Hill και το Forbidden Siren. Το gameplay των περισσότερων παιχνιδιών Survival Horror βασιζόταν στην χρήση της κάμερας με προοπτική 3ου προσώπου. Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει αρκετούς τίτλους με θεματολογία survival horror αλλά σε προοπτική πρώτου προσώπου όπως το Amnesia: The Dark Descent, το Condemned: Criminal Origins, Alien: Isolation κλπ. Ο κάθε άνθρωπος  αντιδρά διαφορετικά με τα ερεθίσματα που προσφέρει ένα τέτοιο παιχνίδι, άλλοι δηλαδή τρομάζουν λιγότερο, άλλοι περισσότερο και κάποιους μπορεί να μην τους ακουμπάει αυτό που προσπαθεί να περάσει το παιχνίδι με την πλοκή του, αλλά η πλειοψηφία θεωρώ ότι επηρεάζεται από τέτοια παιχνίδια σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Η χρήση της κάμερας, σε συνδυασμό με το οπτικοακουστικό κομμάτι, είναι που δίνει πνοή σε ένα παιχνίδι τρόμου και προσφέρει στον gamer μια εμπειρία με σκοπό να τον επηρεάσει. Και στις δύο περιπτώσεις κάμερας λοιπόν, παίζει ρόλο το πώς το εκάστοτε παιχνίδι χειρίζεται τον φόβο ανάλογα με το level design, τη μουσική και την ατμόσφαιρα που δημιουργείται.  Τι είναι όμως προτιμότερο, καλύτερο, για τέτοια παιχνίδια στην χρήση της κάμερας; Σε πρώτο πρόσωπο ή τρίτο; Ας δούμε τι προσφέρει η κάθε προοπτική σε ένα τέτοιο παιχνίδι.

b2ap3_thumbnail_rsz_00.jpg

Με την προοπτική πρώτου προσώπου έχουμε καλή εικόνα στο τι γίνεται μπροστά μας αλλά μόνο στο σημείο που δείχνει η κάμερα, δηλαδή το που και πως βλέπει ο χαρακτήρας. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει, ανάλογα και με το που διαδραματίζεται το παιχνίδι, μια κλειστοφοβική και αγχωτική αίσθηση καθώς δεν έχουμε ιδέα του τι γίνεται πέρα από εκεί που βλέπει ο χαρακτήρας. Εδώ έρχεται και το ηχητικό κομμάτι. Αν το παιχνίδι έχει προσεγμένο τον ηχητικό τομέα τότε τόσο με τη μουσική αλλά και τους διάφορους ήχους, που μπορεί να ακούγονται στον χώρο που βρίσκεται ο παίκτης, βοηθάει στη δημιουργία επιβλητικής, αγχωτικής και ανατριχιαστικής ατμόσφαιρας. Εφόσον βλέπεις προς μια μόνο κατεύθυνση, ο παραμικρός ήχος σε κάνει να περιστρέφεις την κάμερα για να δεις από πού προήλθε, σε κάνει να νιώθεις φόβο για αυτό που δεν βλέπεις και αναρωτιέσαι τι είναι. Όπως είχε πει και ο H.P. Lovecraft "Το παλαιότερο και ισχυρότερο συναίσθημα της ανθρωπότητας είναι ο φόβος , και το παλαιότερο και ισχυρότερο είδος φόβου είναι ο φόβος για το άγνωστο"

Εδώ φτάνουμε στο γνωστό κομμάτι των jump scares. Λόγο της προοπτικής πρώτου προσώπου με την χρήση των jump scares έχουμε σαν αποτέλεσμα μια εύκολη αλλά άμεση τεχνική τρόμου. Πόσες και πόσες φορές έχουμε αναπηδήσει σε ταινίες με απότομες σκηνές;  Το ίδιο προσπαθούν να μεταφέρουν και στα παιχνίδια και αρκετές φορές το καταφέρνουν εξίσου καλά και σε αρκετές περιπτώσεις πολύ καλύτερα σε σχέση με τις ταινίες.

 

Η αμεσότητα που προσφέρει η προοπτική πρώτου προσώπου σε κάνει κυριολεκτικά να έρχεσαι face to face με τον τρόμο και επειδή εσύ χειρίζεσαι τον χαρακτήρα, ο τρόμος που προσφέρεται από ένα τέτοιο παιχνίδι σε επηρεάζει περισσότερο επειδή το ζεις ο ίδιος. Πλάσματα που μπορεί να πετάγονται μπροστά σου, χέρια να προσπαθούν να σε αρπάξουν, φρικαλέοι εχθροί να έρχονται καταπάνω σου κλπ  σε κάνουν να τινάζεσαι και μερικές φορές να βγάζεις επιφωνήματα. Τα jump scares ευδοκιμούν και είναι(όχι πάντα) πιο επιτυχημένα με την προοπτική σε πρώτο πρόσωπο. Όμως η υπερβολική και σε πολλά παιχνίδια συνεχόμενη χρήση τους επιδρά πολλές φορές αρνητικά και καταλήγει να είναι μια φτηνή λύση. Ο φόβος από κάτι τέτοιο τείνει να γίνεται σε κάποια παιχνίδια ρουτίνα και να ξεπερνιέται αρκετά γρήγορα, καθώς ο σκοπός τέτοιων σκηνών είναι απλά και μόνο να σε τρομάξουν, επιφανειακά και για λίγο. Κάτι άλλο που έρχεται με την κάμερα σε πρώτο πρόσωπο είναι ο απλοϊκός χειρισμός. Με χειρισμό όπως στα first person shooters, δηλαδή το κλασσικό  WASD + το ποντίκι ή σε κονσόλα με το αναλογικό των χειριστηρίων, έχουμε έναν απλό και άμεσο χειρισμό που βοηθάει στην εύκολη κατεύθυνση του χαρακτήρα, ειδικά όταν γίνεται κάτι μέσα στο παιχνίδι εν μέσω πανικού και κινδύνου που απαιτεί γρήγορες κινήσεις για να ξεφύγεις/κρυφτείς. Συνήθως όμως σε παιχνίδια με πρώτο πρόσωπο χάνεται η αίσθηση της εξερεύνησης. Η αίσθηση που σου δίνει το gameplay είναι συνήθως πιο γραμμική, πιο κατευθυνόμενη. Βέβαια αυτό είναι και ανάλογα το στυλ που έχει το κάθε παιχνίδι.

 b2ap3_thumbnail_rsz_resident_evil.jpg

Παίζοντας με προοπτική τρίτου προσώπου έχουμε σχεδόν άριστη εικόνα του τι συμβαίνει γύρω από τον χαρακτήρα μας. Βλέπουμε όταν κάτι πλησιάζει ή όταν κάτι εμφανίζεται και αυτό μπορεί αρκετές φορές να μην είναι το ίδιο απότομο με όταν παίζεις σε πρώτο πρόσωπο, αλλά δημιουργεί μια εξίσου αγχωτική αίσθηση καθώς αναγκάζεσαι είτε να αντιμετωπίσεις τον εχθρό είτε να τον αποφύγεις. Παίζει μεγάλο ρόλο σε παιχνίδια τρίτου προσώπου τόσο η μουσική αλλά και το level design για να δημιουργηθεί η ανάλογη ατμόσφαιρα σε αυτό που ζει ο χαρακτήρας του παιχνιδιού και ο παίκτης. Εδώ πιστεύω δημιουργείται και ένα δέσιμο του gamer με τον χαρακτήρα που ελέγχει. Ενώ με την προοπτική σε πρώτο πρόσωπο δεν έχουμε συνήθως εικόνα του πως είναι ο χαρακτήρας, πέρα από τα χέρια και ίσως από cutscenes αν υπάρχουν, με την προοπτική τρίτου προσώπου όχι μόνο βλέπουμε ολόκληρο τον χαρακτήρα αλλά πιστεύω ταυτιζόμαστε μαζί του. Μέσα από αυτά που περνάει και με το πώς αντιδρά σε αυτά που συμβαίνουν είναι πιο εύκολο να δεθείς μαζί του και να νιώσεις σε ένα βαθμό αυτό που περνάει και αυτός μέσα στο παιχνίδι. Θεωρώ ότι είναι πιο εύκολο να επηρεαστείς στο ψυχολογικό κομμάτι από τέτοια παιχνίδια λόγο της γενικότερης ατμόσφαιρας αλλά παίζει φυσικά ρόλο και η πλοκή. Χαρακτηριστικό τέτοιου παιχνιδιού είναι φυσικά τα περισσότερα Silent Hill, που κυριολεκτικά σε βυθίζουν μέσα στον κόσμο τους και σου δημιουργούν πολλά συναισθήματα και σκέψεις.                                                                        

Jump scares έχουμε δει και σε παιχνίδια με τρίτο πρόσωπο αλλά όχι στην έκταση που συναντάμε σε πρώτου προσώπου. Ποιος δεν θυμάται τα σκυλιά που μπούκαραν από τα παράθυρα και το ζόμπι στη ντουλάπα στο Resident Evil; Ή στο Silent Hill με το φτερωτό πλάσμα στην αρχή του παιχνιδιού;

Η προσεγμένη και σωστή χρήση τέτοιων σκηνών προσθέτει περισσότερο φόβο και αγωνία από το να γίνεται συνεχόμενα. Σε παιχνίδια λοιπόν τρίτου προσώπου δεν γίνεται συνέχεια, αλλά όταν γίνεται συνήθως σου αποτυπώνεται σαν εμπειρία. Στα τρίτου προσώπου παιχνίδια σημαντικό κομμάτι είναι η εξερεύνηση του κάθε μέρους που βρίσκεσαι και η οπτική από την κάμερα βοηθάει και ενισχύει αυτό το κομμάτι. Σε κάνει να έχεις μια καλύτερη αίσθηση του που βρίσκεσαι και του που πρέπει να πας. Το gameplay είναι πολύ σημαντικό με τέτοια κάμερα, καθώς πρέπει να είναι εύκολη η μετακίνηση και το interaction του χαρακτήρα, αλλά πολλές φορές έχουμε συναντήσει αρνητικά αποτελέσματα. Η στόχευση και η κίνηση του χαρακτήρα όταν υπάρχουν εμπόδια στα Resident Evil, η στόχευση εχθρών που είναι πεσμένοι στα Silent Hill, ή το γενικότερα προβληματικό gameplay στο Forbidden Siren. Αρκετές φορές εγώ και φίλοι μου που παίζαμε μαζί survival horror όπως τα Resident Evil, έχουμε φρίξει με τα κολλήματα που συμβαίνουν με τον χειρισμό. Σαφώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε προβλήματα και σε παιχνίδια με πρώτο πρόσωπο, αλλά συνήθως στα τρίτου προσώπου συναντάμε περισσότερες δυσκολίες στο χειρισμό.

Ο συνδυασμός και των δύο ειδών κάμερας ταυτόχρονα σε ένα παιχνίδι θεωρώ ότι μπορεί να προσφέρει μία ξεχωριστή εμπειρία. Δίνω ως παράδειγμα  το Silent Hill 4: The Room όπου γίνεται άψογα η χρήση της κάμερας. Ενώ ο πρωταγωνιστής Henry Townshend βρίσκεται στο δωμάτιο του, εκτός του φρικιαστικού κόσμου του Silent Hill, η κάμερα είναι σε πρώτο πρόσωπο. Όταν μεταφέρεται στο Otherworld η κάμερα μετατρέπεται στο κλασσικό τρίτο πρόσωπο της σειράς Silent Hill. Η εναλλαγή της κάμερας λοιπόν δίνει την αίσθηση ότι μεταφέρεσαι και βρίσκεσαι σε έναν εφιάλτη, ακριβώς όπως συμβαίνει στην πραγματικότητα, όπου τα όνειρα και τους εφιάλτες τα βλέπουμε συνήθως σε τρίτο πρόσωπο.

 b2ap3_thumbnail_rsz_4.png

Ποια είναι λοιπόν η καλύτερη οπτική κάμερας για ένα παιχνίδι τρόμου; Η δικιά μου απάντηση είναι και οι δύο. Είναι το πώς είναι φτιαγμένο το κάθε παιχνίδι και τι σου προσφέρει παίζοντας το, ανεξάρτητα από την κάμερα. Το gameplay, ο οπτικοακουστικός τομέας και φυσικά η πλοκή είναι που κάνουν ένα παιχνίδι ξεχωριστό. Η κάμερα είναι απλά ένα ‘’όπλο’’ που ο κάθε δημιουργός χρησιμοποιεί αναλόγως και προσφέρει ανάλογα αποτελέσματα και ερεθίσματα για τον gamer. Φτάνουμε δηλαδή στο τι αρέσει στον καθένα, τι γούστα έχει. Με την προοπτική πρώτου προσώπου έχουμε περισσότερο άμεσο τρόμο, ενώ στην προοπτική τρίτου προσώπου ευδοκιμεί ο ψυχολογικός τρόμος. Και στις δύο περιπτώσεις έχουμε θετικά και αρνητικά με την χρήση της κάμερας αλλά αυτό θεωρώ ότι δεν θα έπρεπε να επηρεάζει το πώς βλέπουμε το survival horror genre, δεν θα πρέπει δηλαδή να υπάρχει διαχωρισμός στο αν είναι καλύτερο ή όχι ανάλογα με την κάμερα που χρησιμοποιείται. 

Ο φόβος είναι φόβος και το πως προκαλείται δεν θα πρέπει να μπαίνει σε διαχωρισμούς, αρκεί να γίνεται με πετυχημένο τρόπο.

 

Όσοι μπείτε στο κόπο να διαβάσετε το συγκεκριμένο κείμενο περιμένω τις απόψεις σας πάνω στο θέμα, ειδικά αν είστε fan των Survival Horror όπως εγώ!

 

Continue reading
Recent Comments
g.dfil
Εξαιρετικό blog . Κατανοητό και ουσιώδες.
Thursday, 22 September 2016 13:59
GeoRaragh
Εγώ αν και προτιμώ τα Third Person παιχνίδια , στα survival horror games μου αρέσει περισσότερο να παίζω με first person κάμερα γ... Read More
Thursday, 22 September 2016 15:24
Shikabane_Hime7
Ευχαριστώ για τα σχόλια παιδιά. Geo σίγουρα σε first person είναι πιο ατμοσφαιρικά διότι έρχεσαι face to face με ότι συναντάς. Αν ... Read More
Thursday, 22 September 2016 17:36
963 Hits
7 Comments

Fear: Ενας δημοφιλής Survival Horror τίτλος

Fear: Ενας δημοφιλής Survival Horror τίτλος

Εχοντας περάσει αρκετές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου παίζοντας το single player campaign τόσο του πρώτου Fear όσο και του Fear 2:Project Origin αποφάσισα να γράψω αυτό το blog στο οποίο θα αναφερθώ αποκλειστικά στο πρώτο Fear και θα αναλύσω τα διάφορα χαρακτηριστικά του.

To F.E.A.R (First Encounter Assault Recon) είναι ένας survival horror FPS τίτλος ο οποίος προγραμματίστηκε από την Monolith Production και εκδόθηκε από την Sierra Entertainment.Κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 2005 για την έκδοση των Microsoft Windows,και μεταφέρθηκε από την Day 1 Studios στις κονσόλες Xbox 360 και Playstation 3.H Timegate Studios κυκλοφόρησε δύο expansion packs,τα Fear:Extraction Point τον Οκτώβριο του 2006 και Fear:Perseus Mandate τον Νοέμβριο του 2007.Ενα Sequel με τον τίτλο Fear 2:Project Origin κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2009 και ένας τρίτος τίτλος με το όνομα F.3.A.R κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2011 ο οποίος προγραμματίστηκε επίσης από την Day 1 Studios (η οποία τώρα είναι γνωστή ως Wargaming Chicago-Baltimore ) και όχι από την Monolith Productions.

H Monolith Productions ή πιο απλά Monolith είναι μια προγραμματιστική εταιρία παραγωγής παιχνιδιών για PC η οποία βασίζεται στην περιοχή Kirkland της Washington και είναι γνωστή εκτός από το Fear το οποίο θα αναλύσω στην συνέχεια για τα παιχνίδια όπως το Blood, την σειρά No one lives forever και πιο πρόσφατα για το παιχνίδι Middle-earth: Shadow of Mordor.

Middle Earth-Shadow of Mordor

Η ιστορία του παιχνιδιού Fear περιστρέφεται γύρω από ένα υπερφυσικό φαινόμενο στο οποίο η F.E.A.R –μια φανταστική ομάδα ειδικών δυνάμεων- καλείται να αναχαιτίσει.

O παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του επικεφαλή φρουράς ο οποίος κατέχει υπεράνθρωπα αντανακλαστικά και θα πρέπει να αποκαλύψει τα μυστικά της υπερφυσικής απειλής με την μορφή ενός μικρού κοριτσιού.

Παρακάτω παρουσιάζω διάφορα ενδιαφέροντα γεγονότα τα οποία αποτελούν prequel των γεγονότων του πρώτου παιχνιδιού F.E.A.R και είναι απαραίτητα για την κατανόηση του σεναρίου.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-17-16-54-08-84.jpg

Ξεκινώντας θα πρέπει να αναφέρω πως σύμφωνα με το σενάριο η ATC (Armachan Technology Corporation) είναι μια πολυεθνική εταιρία οπλικών αεροναυτικών και δορυφορικών συστημάτων, η  οποία συνιστά σημαντικό εργολάβο του στρατού των ΗΠΑ ήδη από την ίδρυση της το 1964. Αυτή η εταιρία άρχισε να αναπτύσσει άκρως απόρρητη τεχνολογία χωρίς να κοινοποιεί την σχετική επιστημονική έρευνα στην διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα. Το 1973 ανέλαβε να υλοποιήσει ένα τρίτο πρόγραμμα σε συνεργασία με την NASA το λεγόμενο «Σχέδιο Ικαρος» με στόχο την αντιμετώπιση των αρνητικών επιδράσεων της παρατεταμένης έλλειψης βαρύτητας στους βιολογικούς οργανισμούς. Ωστόσο αρκετά σύντομα το σχέδιο ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε από το «Σχέδιο Origin» με βασικό πελάτη και χρηματοδότη τον στρατό των ΗΠΑ.

Το στέλεχος λοιπόν της ATC Harlan Wade τέθηκε επικεφαλής του σχεδίου Origin το 1982 καθώς ο συνεργάτης του Marshall Disler είχε παρατηρήσει πως η τυραννημένη από εφιάλτες, παραισθήσεις και κρίσεις υστερίας τρίχρονη κόρη του η γνωστή αντίπαλος στην σειρά F.E.A.R η Alma Wade διέθετε τηλεπαθητικές ικανότητες αποκρινόμενη άσχημα σε τυχόν αρνητικά συναισθήματα όσων την περιτριγύριζαν. Η Alma υποβλήθηκε σε εξετάσεις και δοκιμές  ώσπου με βάση το DNA της, σχεδιάστηκε  γενετικά ένα ανθρώπινο έμβρυο. Ο Harlan όμως δεν ήταν βέβαιος πως οι τηλεπαθητικές της ικανότητες θα κληρονομούνταν γονιδιακά και ο έλεγχος της ήταν δύσκολος διότι δεν συνεργαζόταν στην κακομεταχείριση της και ορισμένες φορές βασάνιζε ψυχικά με τον νου της όσους την περιτριγύριζαν. Ετσι το 1987 η αδίστακτη και ανήθικη ομάδα του «σχεδίου Origin» τοποθέτησε το σώμα της Alma σε κρυονική κατάψυξη τοποθετημένη στο εσωτερικό μιας γιγάντιας μεταλλικής σφαίρας, την λεγόμενη κρύπτη ώστε να μπλοκάρει τις βιονικές της δυνάμεις έχοντας πρώτα επιφέρει μέσω φαρμάκων μια μόνιμη κωματώδη κατάσταση τον οργανισμό της.

Οταν το σώμα της έφτασε στην εφηβεία μετά από κάποια χρόνια εμφύτευσαν το σχεδιασμένο έμβρυο στο σώμα της και περίμεναν την γέννηση του λεγόμενου πρωτοτύπου. Σε ηλικία 15 ετών αφυπνίστηκε από το τεχνητό κόμμα και την ξεγέννησε ο πατέρας της φέρνοντας στον κόσμο το πρωτότυπο το οποίο είναι και ο χαρακτήρας ο οποίος ελέγχει ο παίκτης κατά την διάρκεια του παιχνιδιού και το απομάκρυνε από την αγκαλιά της παρά τις εκκλήσεις της.

Ωστόσο το πρωτότυπο θεωρήθηκε αποτυχία και ένα δεύτερο έμβρυο τοποθετήθηκε στο σώμα της, αμέσως πριν ναρκωθεί ξανά και εγκλειστεί εκ νέου στην κρύπτη. Μετά από ένα χρόνο γεννήθηκε το δεύτερο πετυχημένο πρωτότυπο ο οποίος είναι ο βασικός αντίπαλος στο παιχνίδι εκτός από την Alma το οποίο  διέθετε ισχυρές τηλεπαθητικές δυνάμεις, ανατράφηκε από την ATC ενώ η Alma κλείστηκε ξανά στην κρύπτη.

Όταν το δεύτερο πρωτότυπο με το όνομα Paxton Fettel ήταν 10 ετών η Alma συγχρονίστηκε τηλεπαθητικά με τον γιό της και τον ώθησε σε μια σειρά επτά φόνων με κίνητρο να εκδικηθεί για την κακομεταχείριση της από τον πατέρα της και τους συνεργάτες του. Ο Φέτελ τελικά αναισθητοποιήθηκε και τοποθετήθηκε σε μόνιμο τεχνητό κόμμα ενώ η κρύπτη απενεργοποιήθηκε με αποτέλεσμα η Alma να αποβιώσει 6 μέρες μετά και το ερευνητικό πρόγραμμα να ακυρωθεί.

Ωστόσο με αφορμή το «σχέδιο Origin» δημιουργήθηκε το «σχέδιο Περσέας» σύμφωνα με το οποίο κατασκευάστηκε μια στρατιά από γενετικά σχεδιασμένους και βιοτεχνολογικά ενισχυμένους κλωνοποιημένους στρατιώτες, τους οποίους υποτίθεται θα ήλεγχε τηλεπαθητικά ο Φέτελ αν ακυρωνόταν το «σχέδιο Origin»,τις λεγόμενες  «Ρέπλικες».

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-14-53-02-28.jpg

Όλα τα παραπάνω γεγονότα και το πτώμα της Alma είχαν ως αποτέλεσμα την περιοχή Ωμπουρν για τα επόμενα 20 χρόνια μια σειρά από γεγονότα τα οποία προκαλούσαν ναυτία,πονοκεφάλους και κακοδιαθεσία στους κατοίκους.Αυτά τα περιστατικά είχαν ως αποτέλεσμα να ερημώσει η περιοχή Ωμπουρν και κανείς από τους εργαζόμενους στην ATC να μην γνωρίζει την πραγματική αιτία.

Στην συνέχεια ο παίκτης εκπαιδεύεται και ανατρέφεται ως πράκτορας των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ χωρίς να γνωρίζει το παρελθόν του και το 2002 γίνεται στέλεχος της ομάδας F.E.A.R στην οποία αναφέρθηκα πιο πάνω και έχοντας υπερφυσικές ικανότητες ως αποτέλεσμα του γενετικού σχεδιασμού του.

Παράλληλα η Αριστείδη την οποία βλέπουμε και στο Fear 2 λαμβάνει την απόφαση να επανεργοποιήσει την κρύπτη στην οποία ήταν τοποθετημένη η Alma και να επανεκινήσει το σχέδιο Origin προκειμένου να αξιοποιηθούν οι «Ρέπλικες». Μια ομάδα φρουρών της ATC παρά την αρνητική στάση του Harlan Wade εισέρχεται στην κρύπτη με αποτέλεσμα την μυστηριώδη εξόντωση τους από το φάντασμα της Alma.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Αριστείδη να παγώσει την διαδικασία και να δημιουργήσει μια ενδοεταιρική ερευνητική ομάδα η οποία δεν γνώριζε το ιστορικό του σχεδίου Origin με στόχο την μελέτη της επιρροής της Κρύπτης στην περιοχή του Ωμπουρν έτσι ώστε να εξακριβωθεί η αιτία της καταστροφής, η οποία οφειλόταν στην μυστηριώδη ρύπανση των υδάτων από ορισμένες χημικές ουσίες. Κάποιοι από την ομάδα είχαν ειδοποιήσει την Αριστείδη να εγκαταλείψει κάθε εγχείρημα επανεκκίνησης του Origin ωστόσο το αίτημα τους δεν εισακούστηκε με αποτέλεσμα το φάντασμα της Alma να συνδεθεί τηλεπαθητικά με τον Φέτελ ενεργοποιώντας τον δεσμό του με τις «Ρέπλικες» του «Σχεδιού Περσέα».

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-14-53-25-64.jpg

Εχοντας ως στόχο την αποσφράγιση της κρύπτης για την απελευθέρωση της Alma και την θανάτωση των υπευθύνων του «Σχεδίου Origin» όπως βλέπουμε στην αρχή του παιχνιδιού ο Φέτελ και οι «Ρεπλικές» του κινητοποιούνται στρατιωτικά και εξεγείρονται εναντίον του προσωπικού ασφαλείας της ATC.

H Αριστείδη η οποία θορυβείτε από την εξελίξεις καλεί την ομάδα F.E.A.R ώστε να εκτελεστεί ο Φέτελ και να απενεργοποιηθούν οι Ρέπλικες οι οποίες εξαρτώνται από τον τηλεπαθητικό έλεγχο του.

Πολλά από τα παραπάνω γεγονότα τα μαθαίνει ο παίκτης κατά την διάρκεια του παιχνιδιού μέσα από τα ηχητικά μηνύματα στα οποία παρουσιάζεται η έκπληξη που νιώθουν οι απεσταλμένοι της ερευνητικής ομάδας από αυτά τα οποία παρατηρούν τόσο στο εργοστάσιο επεξεργασίας των υδάτων όσο και στο κτίριο της ATC σε ουρανοξύστη στο κέντρο της πόλης στην συνέχεια στο οποίο θα καταφύγει για να εντοπίσει τον Fettel αλλά και για να μάθει τι συνέβη στην ομάδα καταδρομέων της δύναμης Δέλτα που είχαν σταλεί νωρίτερα στο εσωτερικό του κτιρίου για αναγνωριστική αποστολή.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-14-54-49-00.jpg

Ξεκινώντας το παιχνίδι αρχικά εισάγει τον παίκτη με κινηματογραφικό τρόπο στο story του παιχνιδιού, στο οποίο παρουσιάζεται η επικοινωνία της Alma με τον Fettel και η ενεργοποίηση των «Ρεπλικών» καθώς και η εισβολή του κανίβαλου Fettel στο κτίριο της ATC.Συνεχίζοντας βλέπουμε τους επικεφαλής της ομάδας F.E.A.R να ενημερώνονται για τα γεγονότα και μετά το cinematic video ξεκινάει η πρώτη αποστολή του παίκτη ψάχνοντας τον Fettel σε ένα κτίριο της πόλης.

Στο συγκεκριμένο κτίριο κάποια στιγμή o Fettel ξαφνιάζει τον παίκτη και του στήνει ενέδρα όμως δεν τον σκοτώνει, καθώς τον αναγνωρίζει αλλά τον χτυπά και τον αφήνει αναίσθητο.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-52-55-03.jpg

Όταν συνέρχεται ο Fettel έχει εξαφανιστεί και καθώς οι Ρέπλικες εισβάλλουν στο εργοστάσιο επεξεργασίας ύδατος κατευθύνεται ο παίκτης σε αυτό το σημείο με ελικόπτερα της δύναμης Δέλτα προσπαθώντας να εντοπίσει τον Fettel.

Είναι χαρακτηριστικό πως η μετακίνηση στο παιχνίδι Fear από την μια περιοχή στην άλλη γίνεται με ελικόπτερο και όχι με όχημα όπως έχουμε δει στο Fear 2:Project Origin.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-55-37-73.jpg

Στην συνέχεια τα μέλη της δύναμης Δέλτα καίγονται και τα σώματα τους υγροποιούνται, με μόνο τους σκελετούς να απομένουν εξαιτίας της επέμβασης του φαντάσματος της Alma η οποία αφήνει ανέγγιχτο τον παίκτη καθώς τον αναγνωρίζει πως είναι ο πρωτότοκος γιος της. Καθώς συνεχίζει μόνος του την έρευνα μαθαίνει πως ο Fettel αναζητά την Alma.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-58-02-75.jpg

Επιπλέον ένα άλλο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι πως δεν έρχεται σε επαφή ο παίκτης με το φάντασμα της Alma σε πολλά σημεία στην διάρκεια του παιχνιδιού όπως συνέβη στο Fear 2:Project Origin αλλά μόνο στην αρχή και στο τέλος κάθε αποστολής, βλέποντας οράματα, μέσα από τα οποία επικοινωνεί μαζί του και ο Fettel.Σε κάποια απο τα οράματα μάλιστα έρχεται αντιμέτωπος με την Alma η οποία μπορεί να του προκαλέσει ζημιά.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-14-57-25-95.jpg

Οι αποστολές δεν γίνονται σε πολλές περιοχές κατά την διάρκεια του Campaign καθώς διεξάγονται κυρίως στο εργοστάσιο επεξεργασίας ύδατος, σε ένα ουρανοξύστη στο κέντρο της πόλης-κτίριο της ATC,και στις απόρρητες υπόγειες εγκαταστάσεις της κρύπτης. Σε αντίθεση με το πρώτο Fear στο Fear 2:Project Origin οι αποστολές γινόντουσαν σε περισσότερες τοποθεσίες και έτσι υπήρχε μεγαλύτερη ποικιλία στο Campaign.

Παρόλα αυτά το πρώτο Fear θα το χαρακτήριζα πιο σκοτεινό και τρομακτικό από το Fear 2:Project Origin καθώς ο παίκτης δεν γνωρίζει τίποτα σχετικά με το φάντασμα της Alma.Επιπλέον έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς προχωράει η αποστολή επειδή μαθαίνει αρκετά στοιχεία για τον μυστήριο κόσμο του Ωμπουρν.

Το περιβάλλον του παιχνιδιού είναι κατάλληλο στο κλίμα ενός survival horror παιχνιδιού. Τόσο τα πτώματα, όσο και το εγκαταλειμμένο τοπίο σε συνδυασμό με την ηχητική επένδυση εντείνουν την αγωνία του παίκτη. Τα πτώματα τα οποία πέφτουν από τις οροφές, τα φώτα τα οποία αναβοσβήνουν, τα σκοτεινά αλλά και στενά δωμάτια στα οποία κινείται ο παίκτης, αποτελούν τον κατάλληλο συνδυασμό.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-58-35-58.jpg

Τα οπλα τα οποία χρησιμοποιεί ο παίκτης είναι τα ίδια με αυτά στο Fear 2:Project Origin στα οποία περιλαμβάνονται διάφορα είδη ντουφεκιών αλλά και περίστροφα. Επίσης διαθέτει και χειροβομβίδες. Αξίζει να σημειωθεί πως έχει την δυνατότητα να χρησιμοποιεί περίστροφο και στα δύο χέρια. Επιπλέον μπορεί να ανανεώνει τα πυρομαχικά του καθώς βρίσκει σφαίρες σε διάφορα σημεία αλλά και κλέβοντας τα όπλα των αντιπάλων αφού τους σκοτώσει. Μπορεί επίσης να θεραπευτεί μέσω θεραπευτικών εφοδίων σε διάφορα σημεία της περιοχής αλλά και εντοπίζοντας ασπίδες με αποτέλεσμα ορισμένες σφαίρες να του προκαλούν λιγότερη ζημιά.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-17-04-42-63.jpg

Είναι σημαντική η τακτική ανανέωση του Health Status καθώς ακόμα και στην χαμηλή δυσκολία πολλές φορές λίγες σφαίρες μέσα σε δευτερόλεπτα είναι ικανές να σκοτώσουν τον παίκτη καθώς οι σφαίρες πέφτουν ασταμάτητα. Σε περίπτωση πάντως που δεν ανανεωθεί μέσω εφοδίων αυξάνεται σταδιακά μέχρι το 40 ένας μικρός αριθμός καθώς το Health Status είναι πλήρες στα 100 over.

Υπάρχει και η δυνατότητα για slow motion.Αυτή η ικανότητα δίνει την δυνατότητα στον παίκτη να αποφύγει ευκολότερα τις σφαίρες των αντιπάλων και να τους σκοτώσει με λιγότερες απώλειες.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-17-22-25-72.jpg

Οσον αφορά τα Controllers ο παίκτης μπορεί να ρυθμίσει κάθε φορά μέσα από το menu τα πλήκτρα τα οποία θα πρέπει να επιλέξει μέσα από το πληκτρολόγιο έτσι ώστε να εκτελέσει τις βασικές κινήσεις τις οποίες θέλει αλλά και το ίδιο το παιχνίδι ενημερώνει τον παίκτη ορισμένες φορές όπως ας πούμε στο άνοιγμα της πόρτας ποιο πλήκτρο θα πρέπει να επιλέξει χρήσιμη επιλογή καθώς ορισμένα πλήκτρα δεν αλλάζουν μέσα από το menu όπως στην περίπτωση του slow motion.

 b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-16-57-06-72.jpg

Το πρώτο πράγμα το οποίο παρατήρησα στο μενού του παιχνιδιού ήταν οι διαθέσιμες αναλύσεις. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως ήταν μόνο τρείς.640 *480,800*600 και 1024*768.Οπότε εγώ που παίζω από Laptop και ήθελα ανάλυση 1360*768 δεν την βρήκα διαθέσιμη.

Οσον αφορά το περιβάλλον στο οποίο κινείται ο παίκτης πιστεύω πως τα γραφικά ήταν αξιόλογα για το έτος 2005.Τα μοντέλα των χαρακτήρων ήταν καλά σχεδιασμένα, η σκουριά σε διάφορα σημεία αναπαρίσταται με λεπτομέρεια απλά ο ουρανός έδειχνε κάπως στατικός ακόμα και με την ρύθμιση στο High. Θα μπορούσε να ήταν πιο ρεαλιστικός με τα σύννεφα να κινούνται αλλά μην ξεχνάμε πως μιλάμε για παιχνίδι του 2005.

Υπήρχαν κάποια σκοτεινά σημεία τα οποία ήταν απαραίτητα για την αναγκαιότητα χρήσης του φακού. Βέβαια ο παίκτης σε περίπτωση που θεωρεί πως το περιβάλλον γενικότερα είναι σκοτεινό έχει την δυνατότητα να αυξήσει τον φωτισμό μέσα από το brightness στο menu.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-17-13-25-75.jpg

Ο ήχος σε γενικές γραμμές ήταν πολύ καλός. Η συνομιλία μέσω μικροφώνου είχε ξεχωριστή χροιά από την απευθείας συνομιλία με άλλους χαρακτήρες. Ακόμα και στα ηχητικά μηνύματα ακουγόταν διαφορετικά και απεικονιζόταν από τον τρόπο ομιλίας η αγωνία αλλά και η ένταση την οποία είχαν οι χαρακτήρες. Στα διάφορα οράματα επίσης η χροιά της φωνής είναι τέτοια σχεδιασμένη ώστε να είναι ανάλογη με την περίσταση. Η μελωδία ήταν σχετική και στο κλίμα του παιχνιδιού. Απλά πιστεύω θα μπορούσαν να προσθέσουν μεγαλύτερη ποικιλία στους ήχους που ακούγονται και δεν αναφέρομαι στις ομιλίες αλλά στην μελωδία που ακούγεται κατά την διάρκεια του παιχνιδιού.

b2ap3_thumbnail_FEAR-2016-08-16-17-07-32-59.jpg

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω πως παρά τις όποιες αδυναμίες κυρίως στα γραφικά αλλά και στην ποικιλία του περιβάλλοντος θεωρώ πως ο τίτλος αυτός είναι πιο αξιόλογος από το Fear 2:Project Origin και όλα τα στοιχεία που ανέφερα όπως το σενάριο, ο τρόπος με τον οποίο καθοδηγεί τον παίκτη και γενικότερα η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού είναι στοιχεία που δικαιολογούν και με το παραπάνω πως αυτός ο τίτλος είναι ένας από τους πιο αξιόλογους survival horror τίτλους και εξακολουθεί να παραμένει αρκετά αξιόλογος ακόμα και στις μέρες μας.

Continue reading
Recent Comments
GeoRaragh
Αναλυτικότατο review! Στα γραφικά έχεις δίκιο υπάρχουν πολλές αδυναμίες στον τομέα αυτό!
Friday, 19 August 2016 23:56
Shikabane_Hime7
Πολύ αναλυτικό, μου άρεσε πολύ γιατί λατρεύω και το FEAR. Σίγουρα το αν θα τρομάξει κάποιος είναι ανάλογα και το άτομο, αλλά η ατμ... Read More
Saturday, 20 August 2016 10:43
Blood Prince
Καταρχήν χαίρομαι που σας άρεσε το blog-review και ευχαριστώ και τους δύο για τα σχόλια. Αν και δεν με τρόμαξε καθώς εγώ γενικά δ... Read More
Saturday, 20 August 2016 13:26
1009 Hits
3 Comments
Notification