GameWorld Blogs

Γράψτε τα άρθρα σας στα blogs και δείτε τα να δημοσιεύονται στην κεντρική σελίδα του GameWorld.gr, στην ενότητα Blogs, κάτω δεξιά. Κάθε κείμενό σας θα πρέπει να έχει μέγεθος κατ' ελάχιστο 2-3 παραγράφους και να αφορά προσωπική άποψη και όχι είδηση. Αν δεν δημοσιευθεί εντός 24 ωρών τότε στείλτε email στο info@gameworld.gr για δημοσίευση.

My Top 10 Favorite Video Games

 

Η συγκεκριμένη λίστα είναι μια από τις μεγαλύτερες σπαζοκεφαλιές που θα μπορούσα να σκεφτώ. Είναι τόσα πολλά τα παιχνίδια που μου αρέσουν και σε πολλά από αυτά έχω σπαταλήσει δεκάδες ώρες όλα αυτά τα χρόνια που παίζω παιχνίδια. Πέρα από μερικές σταθερές επιλογές που θα έμπαιναν σίγουρα στις πρώτες θέσεις, για τα υπόλοιπα έπρεπε να σκεφτώ πολύ και εν τέλει άφησα έξω αρκετούς τίτλους που έχω λατρέψει, χωρίς να σημαίνει ότι τους αγάπησα λιγότερο από αυτά που έβαλα στην τελική λίστα.Τα κριτίρια για την κάθε επιλογή ήταν κυρίως το πόσο πολύ μου άρεσε στο σύνολο του και πόσο με επηρέασε σαν εμπειρία. Το γράφω κυρίως για να εκφράσω την αγάπη μου για το top 10 μου.

10) Oddworld: Abe's Oddysee(1997)

-Hello!

-Hello.

-Follow me!

-OK.

Το κάψιμο που είχα ρίξει με αυτό το παιχνίδι δεν περιγράφεται, τόσο σε PC αλλά και σε PlayStation. Το πρωτότυπο setup του, τα πανέμορφα γραφικά του και το γενικότερο art του παιχνιδιού, το εξαιρετικό soundtrack που βοηθάει στην επιβλητική του ατμόσφαιρα και το μοναδικό του gameplay, το κατατάσουν σε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών. Πραγματικά ξεχωριστή εμπειρία. Το παιχνίδι με είχε κυριολεκτικά μαγέψει τόσο εμένα αλλά και τους παιδικούς μου φίλους που ασχολούμασταν σχεδόν κάθε μέρα με αυτό. Μας άρεσε τόσο πολύ που αντί για κρυφτό και κυνηγητό παίζαμε στη γειτονιά...Abe's Oddysee real life! Εγώ ήμουν ο "δημιουργός" του παιχνιδιού και με τη φαντασία μου μετέτρεπα τη γειτονιά σε πίστες του Oddworld. Έβαζα όρια και τους περιέγραφα πως και τι ήταν τι(χωρίς να αποκαλύπτω πιθανές παγίδες), προς τα που έπρεπε να πάνε κλπ. 1-2 άτομα ήταν οι πρωταγωνιστές και οι υπόλοιποι έκαναν τους σκλάβους που έπρεπε να σωθούν ή τα τέρατα. Φυσικά έπαιρνα και εγώ μέρος, κάνοντας πολλά από τα τέρατα και συνήθως(όταν παίζαμε αργότερα την real life version του Exoddus) τους σατανικούς Glukkons όπου ήξερα απ'έξω όλους τους διαλόγους τους από το παιχνίδι. Στη συνέχεια άρχισα να ζωγραφίζω σε σχολικά τετράδια πράγματα από το παιχνίδι, δημιουργόντας δικές μου πίστες, τέρατα και χαρακτήρες. Μιλάμε για ένα σωρό τετράδια, τα οποία τα φύλαγα σαν θυσαυρό, αλλά η μάνα μου είχε την φαεινή ιδέα να τα πετάξει όλα όταν έφυγα για φοιτητής στα 19 μου. THANKS MOM.

Εάν δεν το έχετε παίξει τότε αγοράστε άμεσα το Oddworld: New 'n' Tasty, που είναι η ανανεωμένη έκδοση του παιχνιδιού και τα αξίζει τα λεφτά της. Μην καθυστερείτε, ο Abe χρειάζεται τη βοήθειά σας για να σώσει την φυλή του από την κόλαση της RuptureFarms!

9) Silent Hill 4: The Room

Εδώ κάνω μια επιλογή που όσοι με ξέρουν και ξέρουν ότι το θεωρώ το καλύτερο της σειράς, όταν δουν ότι το 2 είναι σε παραπάνω θέση, θα πουν ότι είναι αντιφατική επιλογή και θα έχουν δίκιο, αλλά θα εξηγήσω. Καταρχάς όπως είπα το θεωρώ το καλύτερο της σειράς, λόγο του επικού του concept στο gameplay, της βαθιάς του και εκπληκτικής πλοκής, με ένα σωρό συμβολισμούς, των εξαιρετικών χαρακτήρων και του μυθικού του soundtrack(Akira Yamaoka βλέπετε) που είναι από τα καλύτερα ever σε παιχνίδι. Ο λόγος που το 2 μπήκε σε παραπάνω θέση από το 4 είναι επειδή με επηρέασε περισσότερο σε κάποιους τομείς που θα εξηγήσω όταν έρθει η ώρα του.

Το παιχνίδι πραγματικά σε κάνει να νιώθεις ότι ζεις έναν εφιάλτη, μια κόλαση. Όσο βρίσκεσαι μέσα στο παγιδευμένο δωμάτιο η κάμερα είναι σε πρώτο πρόσωπο ενώ όταν μπαίνεις στο otherworld γυρίζει σε 3ο, κάτι που κυριολεκτικά σου μεταφέρει την αίσθηση ότι βλέπεις έναν εφιάλτη, καθώς τα όνειρα μας τα βλέπουμε συνήθως σε 3ο πρόσωπο. Το παίζαμε μαζί με τον κολλητό μου και μας έμεινε αξέχαστο σαν συνολική εμπειρία, το είχαμε κυριολεκτικά ξεψαχνίσει, ψάχνοντας τα πάντα και μην αφήνοντας τίποτα ανεξερεύνητο, κάτι που μετά τη μέση του παιχνιδιού κατάντησε κουραστικό διότι εκεί που νομίζαμε ότι φτάναμε στον τερματισμό...NOPE. Ξανά επιστρέφεις σε όσα μέρη είχες πάει μόνο που είχαν αλλάξει και έιχαν γίνει κυριολεκτικά χειρότερα από πριν, πραγματικό χάος. Κάτι μοναδικό είναι ότι συγκεκριμένοι εχθροί σε κυνηγάνε παντού, αν δεν τους περιορίσεις με διάφορους τρόπους, σε μεγάλο μέρος του παιχνιδιού, κάτι που μου θύμισε τον επικό Nemesis από το Resident Evil 3. Ανάλογα με τον τερματισμό που θα κάνετε είτε θα υπάρξει ανακούφιση, είτε περισσότερη κατάθλιψη από την βαριά πλοκή.

Η ψυχολογική φθορά που νιώθεις παίζοντας το παιχνίδι λόγο του σεναρίου, της μουσικής και του προβληματικού σε κάποια σημεία, όπως σε όλα τα Silent Hill, χειρισμού είναι μια εμπειρία που πρέπει να την ζήσουν όλοι οι fans των Survival Horror. Θα ήθελα πολύ να το δω σε ταινία!

8) The Elder Scrolls IV: Oblivion

Καταρχάς ας ξεκινήσουμε με κάτι απλό. Σε vanilla έκδοση, Oblivion>Skyrim. Όσοι το έχουν παίξει ξέρουν.

Ένα από τα καλύτερα open world RPG ever, το Oblivion σε απορροφά από το πρώτο λεπτό στον μαγικό του κόσμο. Από που να αρχίσω να το παινεύω; Από την αίσθηση ελευθερίας που σου δίνει να γίνεις όποιος/οποια θες και να κάνεις κυριολεκτικά ότι θες; Από τα πανέμορφα για την εποχή του γραφικά; Από την μουσική; Από το εθιστικό του gameplay; Πραγματικά το παιχνίδι αγγίζει την τελειότητα. Gameplay, soundtrack, γραφικά, voice acting και ένα σωρό επικά quest. Σε πλοκή και σε side quests είναι κλάσεις ανώτερο από το επίσης εννοείται επικό Skyrim. Τα guild quests του Oblivion είναι απίστευτα, γεμάτα ανατροπές με το storyline του Thieves Guild να είναι από τα καλύτερα quest που έχω κάνει ever σε παιχνίδι και ένα από τα τελικά του mission ίσως το πιο επικό ever mission που έχω δει. Πραγματικό κινηματογραφικό έπος που σε οδηγεί σε έναν ανεπανάληπτο φινάλε. Και αυτό είναι απλά από ένα guild quest, βάλε και τα υπόλοιπα guilds και τα side quests και έχεις ένα μυθικό αποτέλεσμα, χωρίς καν να χρειάζεται το main story(το οποίο είναι ΕΠΟΣ)

Δεκάδες ώρες σπατάλησα, πολλά playthroughs. Δεν είχα Steam τότε, αλλιώς στο hour count του παιχνιδιού θα έπιανε λογικά κάνα τετραχίλιαρο και βάλε. Από το 2006 μέχρι το 2012 που ανέλαβε το Skyrim σχεδόν κάθε μέρα Oblivion. Παίξτε το όσοι δεν το έχετε παίξει και θα με θυμηθείτε.

7) Deus Ex: Human Revolution

Αχ. Φτάσαμε στην αγαπημένη μου σειρά παιχνιδιών. Deus Ex. Μια σειρά τόσο μπροστά από την εποχή της. Έρωτας. Ας πούμε για το Human Revolution πρώτα και όταν φτάσω στο πρώτο Deus Ex θα γράψω εκεί περισσότερους διθυράμβους.

Απλά λατρεύω οτιδήποτε έχει να κάνει με cyberpunk genre. Το HR το περίμενα πως και πως από όταν ανακοινώθηκε και ουσιαστικά ήταν και ο λόγος που άρχισα τη συλλογή παιχνιδιών στο Steam Library μου, καθώς μέχρι τότε είτε τα κατέβαζα είτε τα αγόραζα αντιγραμμένα. Επειδή δεν έβρισκα σε κανένα torrent το παιχνίδι να παίζει σωστά αποφάσισα να το αγοράσω από το Steam. Και τελικά μου άρεσε τόσο πολύ που πήγα και το αγόρασα και δεύτερη φορά σε retail.

Εκπληκτική ατμόσφαιρα και γραφικά, εξαιρετικό gameplay, ΜΥΘΙΚΟ soundtrack και voice acting που σου μένουν χαραγμένα στη μνήμη και απίστευτο plot, στα χνάρια του πρώτου Deus Ex. Είχε τα μειονεκτήματα του σαν παιχνίδι αλλά τα θετικά ήταν τόσο γαμάτα που επισκίασαν οτιδήποτε αρνητικό. Τα προβλήματα που σου παρουσιάζει το παιχνίδι είναι τόσο κοντά στην πραγματικότητα αλλά και στο μέλλον που σε ανατριχιάζουν και σε βάζουν σε σκέψεις για το που και πως θα βαδίσει η ανθρωπότητα.

6) Mass Effect 2

Εδώ να πω ότι πάντα σε ότι παιχνίδι έχω τη δυνατότητα να φτιάξω custom χαρακτήρα φτιάχνω πάντα γυναίκα. Οπότε και εδώ με female πήγα στα Mass Effect, στα πρώτα 2 playthrough και μετά με άντρα. Η γυναίκα που έφτιαξα παραδόξως το κατάφερα τελείως στην τύχη να μοιάζει με την Αντζελίνα Τζολί(screenshots δεν έχω, έχω τα save μου αποθηκευμένα, όταν πάρω νέο pc θα τα ξανά βάλω τα παιχνίδια μα τραβήξω και να ανεβάσω φώτο) Δέθηκα πολύ λοιπόν με την θηλυκή έκδοση του Commander Shepard και στα 3 παιχνίδια και στα 2 συνολικά playthroughs με Paragon και Renegade.

Αρκετά καλά γραφικά, εκρηκτικό και πωρωτικό αφού το συνηθίσεις gameplay, απίστευτο soundtrack, εξαιρετικοί σε όλα companions και απίστευτη πλοκή με ένα μυθικό φινάλε. Οι επιλογές σου παίζουν ρόλο το πως θα πάνε και πως θα καταλήξουν τα πράγματα και είναι γεμάτο συνέπειες, ανάλογα με το τι κάνεις και το τι επιλέγεις στους διαλόγους. Λόγο των διάφορων επιλογών και διαφορετικών μέχρι ένα σημείο φινάλε, το έπαιξα 4 συνολικά φορες(όπως και τα υπόλοιπα της σειράς) δοκιμάζοντας διαφορετικά πράγματα κάθε φορά, 2 με female, 2 με male. Από τα καλύτερα action-rpg και γενικότερα παιχνίδια όλων των εποχών, αξέχαστο πραγματικά σαν εμπειρία.

5) Silent Hill 2

Και φτάσαμε στην αντιφατική μου επιλογή. Έβαλα ψηλότερα το 2 από το 4 παρότι θεωρώ συνολικά καλύτερο το 4 σαν παιχνίδι. Ο λογος είναι ότι η πλοκή του παιχνιδιού στο φινάλε(In Water ending) με επηρέασε απίστευτα και με έκανε να κλάψω αρκετά, τόσο με την ιστορία του πρωταγωνιστή James αλλά και με την ιστορία ενός από τους side characters, την Angela Orosco. Η ιστορία της Angela την οποία κατανοείς ενώνοντας την σαν παζλ, είναι σπαραχτική και με έκανε να νιώσω πολύ κοντά της για αρκετούς λόγους. Από πολλούς φανς θεωρείται από τους καλύτερους και πιο περίπλοκους χαρακτήρες της σειράς. Στο φινάλε σπάει μάλιστα το 4th wall και απευθύνεται και στον παίχτη, κάτι που με είχε κάνει να κλάψω και να θέλω να την βοηθήσω με κάθε τρόπο.

Το παιχνίδι είναι από τα καλύτερα survival horror ever. Το setup όπως και στο πρώτο της σειράς είναι επιβλητικό. Η ατμόσφαιρα στην πόλη, τα αποκρουστικά τέρατα, οι ανατριχιαστικοί ήχοι, η σταδιακά όλο και πιο ενδιαφέρουσα πλοκή, το αξεπέραστο soundtrack και φυσικά οι συμβολισμοί, το κάνουν μια από τις πιο γεμάτες εμπειρίες στο χώρο του gaming. Άνετα γινόταν και αυτό ταινία.

4)Grand Theft Auto: San Andreas.

Οταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2004 είχε γίνει πραγματικός χαμός με το παιχνίδι. Ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του σε gameplay καθώς σου έδινε ένα τεράστιο map(3 τεράστιες πόλεις με πολλά περίχωρα) και τεράστια ελευθερία κινήσεων. Έκανες κυριολεκτικά ότι ήθελες! Από τις αποστολές, τα δεκάδες side events, να πηγαίνεις γυμναστήριο, σε κλαμπ, για φαγητό, σε καζίνο και να προκαλείς χαμό στη πόλη με ένα σωρό τρόπους. Τα cheats(ποτέ μην κάνετε save ενώ έχετε cheat, δεν θα μπορείτε να τελειώσετε το παιχνίδι, το έχουν κάνει επίτηδες έτσι) του και τα άπειρα mods προσέφεραν και προσφέρουν ακόμα δεκάδες ώρες διασκέδασης. Διαχρονικό παιχνίδι. Αδιαμφισβήτητα από τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών. Έχω περάσει άπειρες ώρες με το San Andreas, τόσο μόνος αλλά και με παρέα. Με τους φίλους μου παίζαμε εναλλάξ μια ο ένας μια ο άλλος, μέχρι να χάσουμε, κάνοντας ο καθένας όσο περισσότερα τρελά και αστεία πράγματα γινόταν, με τους υπόλοιπους να τα βαθμολογούν. Πχ εγώ προσπάθησα και τελικά κατάφερα, να περάσω με ιπτάμενο αμάξι μέσα από ένα μεγάλο κινούμενο διαφημιστικό ντόνατ! Είχα περίπου 400-500 βιντεάκια τραβηγμένα από κινητό με διάφορα επικά σκηνικά αλλά χάθηκαν όλα επειδή τα είχα περάσει στο laptop, το οποίο κλάταρε και δεν σωνόταν τίποτα από το αναγκαστικό format. Επίσης ατελείωτες ώρες καψίματος περάσα με έναν από τους κολλητούς μου σε ίντερνετ καφέ, με 6ωρα και 8ωρα lan party παίζοντας την multiplayer έκδοση του παιχνιδιού που γινόταν χαμός με χιλιάδες παίχτες.(και ακόμα γίνεται) Παιχνίδι που δεν το βαριέσαι ποτέ και περνάς ατελείωτες ώρες μαζί του, πάντα με την αξεπέραστη μουσική της σειράς, με τους επικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, που μπορείτε να βάλετε ακόμα και δικά σας τραγούδια. Μοναδικό παιχνίδι.

3)Sacrifice

Πρόσφατα ο Γιάννης Μοσχονάς έγραψε ολόκληρη ανάλυση για το παιχνίδι, έχω γράψει και εγώ παλαιότερα blog που είναι ουσιαστικά παρουσίαση-review για το παιχνίδι, ανατρέξτε σε αυτά για να δείτε αναλυτικά τι παίζει. Για μένα είναι το καλύτερο RTS ever. Απίστευτα υποτιμημένο παιχνίδι! Όμορφα γραφικά για την εποχή του, απίστευτη μουσική και ηχητικά εφέ, αξεπέραστο voice acting και διάλογοι με πρώτης κλάσεως και παγκοσμίου φήμης actors, εθιστικό gameplay(με πολλούς συνδυασμούς από spells και creatures) και τρελό χιούμορ. Επίσης έχει ένα από τα δυσκολότερα και πιο mindfuck final bosses, ειδικά για εκείνη την εποχή(2000) που δεν είχε διαδοθεί το ίντερνετ και δεν έβρισκες εύκολα λύσεις και hints. Το έχω τερματίσει δεκάδες φορές και το παίζω ακόμη και σήμερα, έχω φτάσει να θυμάμαι απ'έξω διαλόγους και ατάκες. Έχει ζωντανό community αρκετών πιστών παιχτών, που κάνουν τα πάντα για να το κρατήσουν ζωντανό μέσω του multiplayer του με διάφορα live streams και forum. Αν το παιχνίδι γίνει remake/remaster και το προσέξουν θα γίνει άνετα ο βασιλιάς των e-sports, κάνοντας πέρα όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια. Σας το υπογράφω. Σε περίπτωση που γίνει κάποιο kickstarter για remake που ακούγεται, εννοείται θα δώσω τον οβολό μου. Από τα αγαπημένα μου παιχνίδια ever και από τα καλύτερα που έχω παίξει. Δεν θα το βαρεθώ ποτέ.

2) Dragon Age: Origins

Όταν είχε βγει το παιχνίδι δεν είχα δώσει τόσο σημασία. Καιγόμουν περισσότερο με Oblivion και τα Mass Effect και οι Elder Scrolls fans για κάποιο λόγο το μείωναν, με αποκορύφωμα όταν κυκλοφόρησε το Skyrim να έχω διαβάσει ότι η σειρά Dragon Age είναι για τα σκουπίδια. Έτσι δεν έδωσα ποτέ σημασία. Μέχρι που ένας φίλος μου μου είπε “Τι λες ρε; Παιχνιδάρα είναι, μην ακούς τις βλακείες που λένε. Μπούρδες των Skyrim fan boys είναι.” Τελικά το βρήκα για 2 ευρώ σε κάτι προσφορές και το αγόρασα και μια περίοδο που έψαχνα να παίξω κάποιο RPG λέω “Άντε, ας του δώσω μια ευκαιρία.” Και από τότε αποφάσισα να μην ξανά δώσω ποτέ σημασία στο τι λέει ο οποιοσδήποτε, πέρα από 2-3 φίλους που έχουμε ίδια γούστα. Πόσο ανόητους ήμουν που άκουγα τους καραγκιόζηδες που λέγανε σκουπίδι αυτό το παιχνίδι και γενικότερα τη σειρά...

Στην αρχή μου φάνηκε λίγο δύστροπο και περίπλοκο και μετά από κάνα μισάωρο το ξανά ξεκίνησα. Και αυτό ήταν. Σταδιακά, όσο προχωρούσα γεννιόταν ένας μεγάλος έρωτας. Τόσο με το παιχνίδι και το κόσμο του αλλά και με το χαρακτήρα που είχα δημιουργήσει.(Ναι, πάλι γυναίκα.) Ένιωθα ότι ήταν προέκταση του εαυτού, ότι ήμουν εγώ σε έναν άλλο κόσμο. Ο λόγος που βοήθησε σε αυτό το απίστευτο immersion, πέρα από το καλογραμμένο σενάριο και διαλόγους, ήταν η έλλειψη φωνής στον κεντρικό χαρακτήρα. Όπως θα πρέπει να είναι δηλαδή και κάθε σωστό RPG. Αυτό σημαίνει παιχνίδι ρόλων, να νιώθεις ότι είσαι εσύ ο χαρακτήρας και πέρα από το character creation, η απουσία της φωνής ουσιαστικά την μεταφέρει σε σένα. Αυτό είναι ένα από τα βασικά στοιχεία του roleplaying, να σε κάνει να νιώθεις ότι είσαι εσύ ο χαρακτήρας.

Το παιχνίδι αν και έχει ουσιαστικά μέτρια γραφικά, έχει επική μουσική, απίστευτους χαρακτήρες και διαλόγους και ένα εξαιρετικό plot, που παρότι έχει στοιχεία που έχουμε δει και σε άλλες ιστορίες φαντασίας καταφέρνει να ξεχωρίσει και να φτιάξει το δικό του μύθο με ένα βαθύ και επιβλητικό lore. Το σύστημα μάχης του είναι αρκετά καλό αλλά και απαιτητικό. Τα λάθη δεν συγχωρούνται και είναι αρκετά punishing στα αρχικά level. Υπάρχει πληθώρα αντικειμένων και όπλων που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και αρκετοί εχθροί να αντιμετωπίσουμε. Οι πράξεις που κάνουμε έχουν αντίκτυπο τόσο στην εξέλιξη και το φινάλε του παιχνιδιού αλλά και στα υπόλοιπα της σειράς. Στο φινάλε του παιχνιδιού η συγκίνηση είναι βέβαιη, όταν το τελείωσα ένιωθα γεμάτος από συναισθήματα. Απίστευτη εμπειρία, τεράστιος έρωτας με τον χαρακτήρα μου. Κάτι που το λένε και πάρα πολλοί άλλοι games σε σχόλια, forums κλπ. Ο έρωτας που έχουν με τον πρωταγωνιστή που έφτιαξαν, που τους κάνει να ζητάνε από την Bioware να τον επαναφέρει σε μελλοντικά παιχνίδια, αλλά κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν είναι εύκολο για αρκετούς (spoiler) λόγους. Το καλύτερο RPG που έχω παίξει και από τα καλύτερα παιχνίδια ever για μένα. Grey Warden μου σε αγαπώ! <3

1) Deus Ex

Και φτάσαμε στην κορυφή της λίστας και στην γενικότερη κορυφή του gaming. Το Deus Ex θεωρείται από πολλούς αν όχι το καλύτερο, από τα καλύτερα παιχνίδια ever και σχεδόν σε όλες τις λίστες βρίσκεται ψηλά. Για μένα είναι μακράν το καλύτερο video game ever. Hands down. Δεν υπάρχει σύγκριση με τίποτε άλλο, 18 χρόνια μετά την κυκλοφορία του παραμένει το λαμπρότερο άστρο στο Σύμπαν των βιντεοπαιχνιδιών. Για περισσότερη ανάλυση έχω γράψει και user review που προσπάθησα να το κάνω όσο πιο αντικειμενικό γινόταν.

Ούτε οι ίδιοι οι δημιουργοί του δεν ξέρουν και δεν κατάλαβαν πως έφτιαξαν αυτό το αριστούργημα και αυτό φάινεται από το πόσο μέτριο ήταν το 2ο, κάτι που διορθώθηκε στη συνέχεια με το επικό Human Revolution. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί πάρα πολλά πρωτοποριακά πράγματα για την εποχή του που το έκαναν και το κάνουν ακόμα και σήμερα να ξεχωρίζει. Από το lip movement, που λίγα παιχνίδια είχαν εκείνη την εποχή, στο μοναδικό σύστημα level up και upgrade που συνδυάζει τόσο skill points, αλλά και “δυνάμεις”(augmentations)και upgrades σε όπλα. Έχεις λεφτά να σπαταλήσεις είτε σε όπλα, είτε σε φαγώσιμα είτε για να "διασκεδάσεις" σε κλαμπ, είτε για να δωροδοκήσεις άτομα ώστε να σου δώσουν πληροφορίες. Μέχρι και σε φτωχαδάκια μπορείς να δώσεις!

Το άλλο εξαιρετικό που ελάχιστα παιχνίδια μας έχουν δέιξει, είναι το πως θα φέρεις εις πέρας ένα objective. Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να το κάνεις, κάποιοι προφανείς κάποιοι όχι. Υπάρχουν minimum 2-3 τρόποι να κάνεις κάτι και πολλές φορές θα εκπλαγείτε από το πόσα μυστικά που μπορείς να ανακαλύψεις υπάρχουν. Ότι κάνεις και ότι λες έχει αντίκτυπο στο περίγυρο σου, με άλλους να επικτροτούν και άλλουν να κατακρίνουν αυτά που κάνεις ή λες. Αυτή η ελευθερία που σου δίνει βοηθάει τόσο στο immersion αλλά και στον εθισμό με το ίδιο το παιχνίδι καθώς θέλεις να το ξανά παίξεις για να δοκιμάσεις διαφορετικά πράγματα. Ουσιαστικά το παιχνίδι είναι ένα μίγμα action, RPG και stealth, με τα διαφορετικά genre να παντρεύονται τέλεια μαζί. Στην αρχή το παιχνίδι, μετά το training session, λειτουργεί σαν το Dark Souls. Σε βάζει κατευθείαν στα βαθιά και σου λέει από την πρώτη αποστολή: Adapt or die. Σε αφήνει ελεύθερο στο πως θα προσεγγίσεις το παιχνίδι και να μάθεις από τα λάθη σου.

Τα γραφικά είναι ίσως το μόνο πράγμα που το παιχνίδι θα μπορούσε να εξελιχθεί, κυρίως με τα σε κάποιες περιπτώσεις πανομοιότυπα character models σε NPCs. Για παιχνίδι του 2000 βέβαια ήταν μια χαρά το αποτέλεσμα. Η μουσική του είναι μοναδική. Ίσως η καλύτερη ever σε παιχνίδι με τα κομμάτια που παίζουν σε ένα σωρό περιπτώσεις όχι μόνο να ταιριάζουν, αλλά να σου μένουν και στο μυαλό. Οι χαρακτήρες, ακόμα και οι κομπάρσοι είναι σχεδόν όλοι μοναδικοί και οι πανέξυπνοι και πολλές φορές φιλοσοφικοί διάλογοι και τα quotes διασκεδάζουν και ιντριγκάρουν το μυαλό μας. Η πλοκή είναι απλά μυθική και σε αρπάζει από την αρχή από τα μούτρα και σε βυθίζει σε έναν κόσμο που είναι τρομαχτικά όμοιος με αυτά που γίνονται στον δικό μας. Τα γεγονότα του Deus Ex και γενικότερα όλης της σειράς δεν απέχουν πολύ από τη πραγματικότητα και από το μέλλον που μπορεί να ακολουθήσει η ανθρωπότητα. Οι 3 διαφορετικοί τερματισμοί είναι όλοι τους επικοί και αρκετά φιλοσοφημένοι που σε βάζουν πραγματικά σε τεράστια σκέψη για το τι πρέπει να ακολουθήσεις, καθώς το μέλλον ολόκληρου του πλανήτη παίζεται στα χέρια σου.

Θα μπορούσα να συνεχίζω να γράφω και να γράφω για το παιχνίδι για πολλές ώρες. Δεν χορταίνω να συζητάω για αυτό και να βλέπω videos με αυτό με διάφορα αστεία και διάφορα επικά playthroughs. Και φυσικά δεν έχω σταματήσει να το παίζω ακόμα και σήμερα, με μερικά εξαιρετικά mods που προσφέρουν νέα εμπειρία με ανανεωμένα γραφικά και κάποια νέα στοιχεία.

Για να κλείσω με το top 10, το Deus Ex είναι για μένα η κορυφή της εξέλιξης των παιχνιδιών. Και έγινε το 2000. Σημαίνει δηλαδή αυτό ότι φτάσαμε από τότε στο ταβάνι; Και ότι δεν θα δούμε κάτι καλύτερο; Ελπίζω όχι. Εύχομαι δηλαδή αυτό το επικό παιχνίδι να ξεπεραστεί στο μέλλον και να δούμε παιχνίδια που θα προσφέρουν εμπειρία ίση και μεγαλύτερη από αυτή του Deus Ex.

 

Υπάρχουν και άλλα παιχνίδια που λατρεύω, που μπορεί να μην μπήκαν στο top 10, αλλά είναι και αυτά από τα αγαπημένα μου, χωρίς να σημαίνει ότι είναι λιγότερο άξια από την λίστα με την δεκάδα. Παραθέτω αυτά που δεν μπήκαν, αλλά είναι από τα αγαπημένα μου: To the Moon, Divinity Original Sin, Dragon Age: Inquisition, Dragon Age II, Abe's Exoddus, The Legend of Zelda: Ocarina of Time, Tales from the Borderlands, Mass Effect, Resident Evil 1,2,3,4 και Code Veronica, The Elder Scrolls V: Skyrim, Left 4 Dead 1&2, Mount & Blade: Warband, Star Wars: Knights of the Old Republic I & II, Danganronpa 1&2, Shadowrun Hong Kong & Dragonfall, Saints Row IV, Dreamfall the Longest Journey, Football Manager 2009 & 2016, Championship Manager 2001/2002, Life is Strange, Road Trip Adventure, Spyro the Dragon 3(Year of the Dragon), Panzer Dragoon, Tomb Raider I, Age of Empires II & III, Battle for Middle Earth II, Rome: Total War, Unreal Tournament, σχεδόν όλα τα Counter Strike, F.E.A.R., Fallout 3, Sims 3, Oxenfree, The Wolf Among Us και Valkyria Chronicles.

Αυτά τα λίγα. Στο μέλλον θα γράψω και μια λίστα με τα χειρότερα, έχω διαμορφώσει σίγουρα το top 3, αλλά πρέπει να κατασταλάξω και να αποφασίσω ποιες από τις υπόλοιπες ζεματιστές κουράδες που έχω παίξει όλα αυτά τα χρόνια αξίζει να μπουν στο Πάνθεον του Σκουπιδότοπου.

Cya next time!

Τα παιχνίδια αποβλακώνουν τους νέους 3: Games και ...
10 Marvelous Years Μέρος 2ο
 

Comments 3

TheReaper on Saturday, 24 March 2018 01:29

Ωραία τα λες εδώ φίλε μου, αλλά υπάρχει το στοιχείο της υποκειμενικότητας. Βέβαια, είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί μια μέση λύση σε κάτι τέτοιο, πρέπει να καταλογιστούν πολλοί παράγοντες και να γίνει διεξοδική ανάλυση στο τι έχει να προσφέρει κάθε παιχνίδι και σε τι βαθμό.

Για μένα θα υπήρχαν σαφώς διαφορές, ενδεχομένως να έγκειται σε θέμα φανμποϋσμού, καθώς κι εσύ έγραψες για τα παιχνίδια που σου αρέσουν, αλλά παρόλα αυτά θα έκανα μια προσπάθεια, ώστε να παρουσιάσω με αντικειμενικότητα τους λόγους για τους οποίους έκανα τις επιλογές αυτές. Συμφωνώ για το GTA και το Mass Effect, αλλά θα περίμενα να δω και κάποιο από τα MGS εδώ. Νομίζω ότι αξίζουν να είναι σε κάθε τέτοια λίστα, καθώς είναι τρομερά παιχνίδια.

Ωραία τα λες εδώ φίλε μου, αλλά υπάρχει το στοιχείο της υποκειμενικότητας. Βέβαια, είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί μια μέση λύση σε κάτι τέτοιο, πρέπει να καταλογιστούν πολλοί παράγοντες και να γίνει διεξοδική ανάλυση στο τι έχει να προσφέρει κάθε παιχνίδι και σε τι βαθμό. Για μένα θα υπήρχαν σαφώς διαφορές, ενδεχομένως να έγκειται σε θέμα φανμποϋσμού, καθώς κι εσύ έγραψες για τα παιχνίδια που σου αρέσουν, αλλά παρόλα αυτά θα έκανα μια προσπάθεια, ώστε να παρουσιάσω με αντικειμενικότητα τους λόγους για τους οποίους έκανα τις επιλογές αυτές. Συμφωνώ για το GTA και το Mass Effect, αλλά θα περίμενα να δω και κάποιο από τα MGS εδώ. Νομίζω ότι αξίζουν να είναι σε κάθε τέτοια λίστα, καθώς είναι τρομερά παιχνίδια.
Shikabane_Hime7 on Monday, 26 March 2018 10:52

Προφανώς και είναι υποκειμενικό, το λέει άλλωστε και ο τίτλος ότι είναι τοπ 10 από τα αγαπημένα μου. Δεν είμαι φαν των MGS, χωρίς να σημαίνει ότι δεν είναι καλά παιχνίδια και θρυλική σειρά, έχω παίξει άλλωστε μόνο το πρώτο.

Προφανώς και είναι υποκειμενικό, το λέει άλλωστε και ο τίτλος ότι είναι τοπ 10 από τα αγαπημένα μου. Δεν είμαι φαν των MGS, χωρίς να σημαίνει ότι δεν είναι καλά παιχνίδια και θρυλική σειρά, έχω παίξει άλλωστε μόνο το πρώτο.
BigGreekGamer on Wednesday, 06 June 2018 12:37

Ζήλεψα... Αυτά είναι τα δικά μου 10:

10) Heavy Rain
9) TimeSplitters: Future Perfect
8) God of War 3
7) Canis Canem Edit
6) Pro Evolution Soccer 5
5) Formula 2014
4) Diablo 3
3) Layers of Fear
2) The Lastof Us
1) Silent Hill 2

Ζήλεψα... Αυτά είναι τα δικά μου 10: 10) Heavy Rain 9) TimeSplitters: Future Perfect 8) God of War 3 7) Canis Canem Edit 6) Pro Evolution Soccer 5 5) Formula 2014 4) Diablo 3 3) Layers of Fear 2) The Lastof Us 1) Silent Hill 2
Already Registered? Login Here
Guest
Tuesday, 19 June 2018

Captcha Image

Notification